Saturday, 7 April 2018

Milinda panha 11.ಒಪಮ್ಮ-ಕಥಾ ಪನ್ಹೊ (ಉಪಮೆಗಳು)

11. ಒಪಮ್ಮ-ಕಥಾ ಪನ್ಹೊ (ಉಪಮೆಗಳು)


ಮಾತಿಕಾ

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಭಿಕ್ಖುವು ಅರಹಂತತ್ವ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಲು ಎಷ್ಟು ಅಂಗಗಳಿಂದ (ಗುಣಗಳಿಂದ) ಯುಕ್ತಸಂಪನ್ನನಾಗಬೇಕು? (215)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ಅರಹತ್ವವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವರೋ ಅವರು:
1) ಕತ್ತೆಯ ಒಂದು ಗುಣವನ್ನು
2) ಕೋಳಿಯ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
3) ಅಳಿಲಿನ 1 ಗುಣವನ್ನು
4) ಹೆಣ್ಣು ಚಿರತೆಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
5) ಗಂಡು ಚಿರತೆಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
6) ಆಮೆಯ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
7) ಬಿದಿರಿನ 1 ಗುಣವನ್ನು
8) ಬಿಲ್ಲಿನ 1 ಗುಣವನ್ನು
9) ಕಾಗೆಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
10) ಕೋತಿಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
11) ಕುಂಬಳಬಳ್ಳಿಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
12) ಕಮಲದ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
13) ಬೀಜದ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
14) ಸಾಲು ಮರದ 1 ಗುಣವನ್ನು
15) ದೋಣಿಯ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
16) ಲಂಗರಿನ 1 ಗುಣವನ್ನು
17) ಧ್ವಜಸ್ತಂಭದ 1 ಗುಣವನ್ನು
18) ನಾವಿಕನ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
19) ಕುಶಲಕಮರ್ಿ ನಾವಿಕನ 1 ಗುಣವನ್ನು
20) ಸಾಗರದ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
21) ಭೂಮಿಯ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
22) ನೀರಿನ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
23) ಬೆಂಕಿಯ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
24) ಗಾಳಿಯ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
25) ಪರ್ವತದ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
26) ಆಕಾಶದ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
27) ಚಂದಿರನ 1 ಗುಣವನ್ನು
28) ಸೂರ್ಯನ 7 ಗುಣಗಳನ್ನು
29) ಸಕ್ಕನ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
30) ಚಕ್ರವತರ್ಿಯ 4 ಗುಣಗಳನ್ನು
31) ಬಿಳಿ ಇರುವೆಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
32) ಬೆಕ್ಕಿನ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
33) ಹೆಗ್ಗಣದ 1 ಗುಣವನ್ನು
34) ಚೇಳಿನ 1 ಗುಣವನ್ನು
35) ಮುಂಗುಸಿಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
36) ಹಳೆಯ ನರಿಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
37) ಜಿಂಕೆಯ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
38) ಗೂಳಿಯ 4 ಗುಣಗಳನ್ನು
39) ಕರಡಿಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
40) ಆನೆಯ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
41) ಸಿಂಹದ 7 ಗುಣಗಳನ್ನು
42) ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಯ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
43) ಪೆಣಾಹಿಕಾ ಪಕ್ಷಿಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
44) ಪಾರಿವಾಳದ 1 ಗುಣವನ್ನು
45) ಗೂಬೆಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
46) ಕೊಕ್ಕರೆಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
47) ಬಾವಲಿಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
48) ಜಿಗಣೆಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
49) ಹಾವಿನ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
50) ಹೆಬ್ಬಾವಿನ 1 ಗುಣವನ್ನು
51) ಜೇಡದ 1 ಗುಣವನ್ನು
52) ಪ್ರಾಣಿಯ ಬಳಿಯಿರುವ ಮಗುವಿನ 1 ಗುಣವನ್ನು
53) ಭೂಮಿಯ ಆಮೆಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
54) ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತದ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
55) ಮರದ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
56) ಕಾಮರ್ೊಡದ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು
57) ಆಭರಣದ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
58) ಬೇಟೆಗಾರನ 4 ಗುಣಗಳನ್ನು
59) ಮೀನುಗಾರನ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
60) ಬಡಗಿಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
61) ನೀರು ಮಡಿಕೆಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
62) ಕಬ್ಬಿಣದ 1 ಗುಣವನ್ನು
63) ನೆರಳಿನ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
64) ಭತ್ತದ ಹೊಲದ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
65) ಔಷಧದ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
66) ಆಹಾರದ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
67) ಬಿಲ್ಗಾರನ 4 ಗುಣಗಳನ್ನು
- * - * - * -
68) ರಾಜನ 4 ಗುಣಗಳನ್ನು
69) ಪಹರೆದಾರನ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
70) ಬೀಸುಕಲ್ಲಿನ 1 ಗುಣವನ್ನು
71) ದೀಪದ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
72) ನವಿಲಿನ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
73) ಕುದುರೆಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
74) ಸುಂಕಗಾರನ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
75) ಹೊಸ್ತಿಲಿನ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
76) ತಕ್ಕಡಿಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
77) ಕತ್ತಿಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
78) ಮೀನಿನ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
79) ಸಾಲಗಾರನ 1 ಗುಣವನ್ನು
80) ರೋಗಿಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
81) ಶವದ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
82) ನದಿಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
83) ಎಮ್ಮೆಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
84) ದಾರಿಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
85) ಶುಲ್ಕಸಂಗ್ರಹಕಾರನ 1 ಗುಣವನ್ನು
86) ಕಳ್ಳನ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
87) ಗಿಡುಗದ 1 ಗುಣವನ್ನು
88) ನಾಯಿಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
89) ವೈದ್ಯನ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
90) ತಾಯಿ-ಮಗುವಿನ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
91) ಚಮರಿ ಮೃಗದ 1 ಗುಣವನ್ನು
92) ಹುಂಜದ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
93) ಪಾರಿವಾಳದ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
94) ಒಕ್ಕಣ್ಣಿನವನ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
95) ರೈತನ 3 ಗುಣಗಳನ್ನು
96) ಹೆಣ್ಣು ನರಿಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
97) ಬಣ್ಣಗಾರರ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
98) ಚಮಚೆಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
99) ಚೌಕಾಸಿ ಮಾಡುವವರ 1 ಗುಣವನ್ನು
100) ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಯ 1 ಗುಣವನ್ನು
101) ರಥಿಯ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
102) ಹಳ್ಳಿ ಮುಖಂಡನ 2 ಗುಣಗಳನ್ನು
103) ಸಿಂಪಿಗನ 1 ಗುಣವನ್ನು
104) ಚುಕ್ಕಾಣಿಗಾರನ 1 ಗುಣವನ್ನು
105) ಜೇನಿನ 3 ಗುಣವನ್ನು
ಹೊಂದಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

1. ಗದ್ರಭ ವಗ್ಗೋ (ಕತ್ತೆಯ ವರ್ಗ)

1. ಕತ್ತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಕರ್ಕಶಧ್ವನಿಯ ಕತ್ತೆಯ ಯಾವ ಒಂದು ಗುಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದಿರಿ, ಅದು ಯಾವುದು? (216)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕತ್ತೆಯು ಎಲ್ಲೇ ಮಲಗಲಿ ಅದು ಕಸದರಾಶಿಯಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ತೆರೆದ ಆಕಾಶವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ರಸ್ತೆಗಳು ಸೇರುವ ಚೌಕವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ 3 ರಸ್ತೆಗಳು ಸೇರುವ ಕಡೆಯಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಹಳ್ಳಿಯ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು ಆಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಹುಲ್ಲಿನ ರಾಶಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಅದು ಎಲ್ಲೇ ಮಲಗಲಿ, ಅದು ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶ್ರಮಶೀಲ ಭಿಕ್ಖುವು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗುವನು, ಎಲ್ಲೇ ಮಲಗಲಿ, ಅದು ಹುಲ್ಲನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದ ಅಥವಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹರಡಿದ ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾಸಿಗೆ ಅಥವಾ ಬರಿನೆಲ ಎಲ್ಲೇ ಆಗಲಿ ಆತನು ಆಲಸ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾದಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಒಂದು ಗುಣವು ಕತ್ತೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಅದನ್ನು ಭಿಕ್ಷು ಹೊಂದಬೇಕು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ದೇವಾದಿದೇವ ಭಗವಾನರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಕಸದ ದಿಂಬಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಓ ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ, ಸದಾ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲರಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ. ಮತ್ತು ಓ ಮಹಾರಾಜ ಧಮ್ಮ ಸೇನಾನಿ ಸಾರಿಪುತ್ರರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ಮಳೆಯ ನೀರು ಮೊಣಕಾಲುವರೆಗೂ ಬರುವವರೆಗೂ ಆತ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲೇ ತಲ್ಲೀನನಾಗಲಿ, ಅರಹತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವವನಿಗೆ ಹಿತಸುಖವು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲ.

2. ಕೋಳಿ (ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಹುಂಜ)ಯ ಪ್ರಶ್ನೆ

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಕೋಳಿಯ ಯಾವ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು ಭಿಕ್ಷು ಹೊಂದಬೇಕು ತಿಳಿಸಿ. (217)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೋಳಿಯು ಮುಂಜಾನೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು, ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಶೀಲ ಭಿಕ್ಖು ಯತ್ನಶೀಲತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಟನಾಗಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು, ಚೇತಿಯವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ, ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಚೀವರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಚೇತಿಯಗೆ ಪೂಜಿಸಿ, ಹಿರಿಯ ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಬೇಟಿಮಾಡಿ, ನಂತರ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಕೋಳಿಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಭಿಕ್ಷುವಿನ ಮೊದಲ ಗುಣ.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೋಳಿಯು ಮುಂಜಾನೆ ಎದ್ದು, ಸಕಾಲದಲ್ಲೇ ತೊಡಗುವಂತೆ, ಭಿಕ್ಷುವು ಸಹಾ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬದ್ಧನಾಗಿ, ಬೇಗನೆ ಎದ್ದು, ಕಸಗುಡಿಸಿ, ಚೇತಿಯವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ, ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಚೀವರ ಧರಿಸಿ, ಚೇತಿಯಾಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಂತರ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ತೆರಳುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಕೋಳಿಯ ಎರಡನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೋಳಿಯು ಅವಿರತವಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಹಾರ ಸಿಗುವವರೆಗೆ ಕೆರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶ್ರಮಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು ಜಾಗರೂಕನಾಗಿ ನಿರಂತರ ಸ್ವ-ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುತ್ತ, ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವಾಗಲು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ: ನಾನು ಇದನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವುದು ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಮೋಹಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಶಾರೀರಿಕ ಸುಂದರತೆಗೂ ಅಲ್ಲ, ಶರೀರ ಪುಷ್ಠಿಗೂ ಅಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಶರೀರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ, ಜೀವಂತವಾಗಿರಲು ಮಾತ್ರ, ಹಸಿವಿನ ವೇದನೆ ದೂರಮಾಡಲು ಮಾತ್ರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿರಲು ಮಾತ್ರ, ಹೀಗೆ ನಾನು ಹಿಂದಿನ ದುಃಖಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಅಂತ್ಯಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಮುಂದಿನ ದುಃಖ ಉದಯಿಸದಂತೆ ಮಾಡಲು, ನಿಂದಾತೀತನಾಗಲು, ಹಿತಸುಖವಾಗಿ ಬಾಳಲು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಕೋಳಿಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ದೇವಾದಿದೇವ ಭಗವಾನರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ:
ಮರಳುಗಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮರಿಯ ಮಾಂಸದಷ್ಟು ಅಥವಾ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಸವರಿದ ಎಣ್ಣೆಯಷ್ಟು ಕೇವಲ ಜೀವಂತವಾಗಿರಲು ತಿನ್ನಲಿ, ಯಾವಾಗೆಲ್ಲಾ ತಲೆ ಸುತ್ತಿದಂತಾಗುವುದು ಆಗ ಆಹಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೋಳಿಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇದ್ದರೂ ಸಹಾ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕುರುಡಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯತ್ನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು, ಕುರುಡನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕುರುಡಾಗಿ ವತರ್ಿಸಲಿ. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಕಾಡಿನಲ್ಲೇ ಇರಲಿ, ಅಥವಾ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಹೊರಡಲಿ, ಆತನು ಇಂದ್ರೀಯ ವಿಷಯಗಳಾದ ರೂಪ, ಶಬ್ದ, ವಾಸನೆ, ರಸ, ಸ್ಪರ್ಶಗಳಿಗೆ ಕುರುಡನಂತೆ, ಕಿವುಡನಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರೀಯಗಳಿಗೂ ತಟಸ್ಥನಾಗಿ ವತರ್ಿಸಲಿ. ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆಯು ಮಾಡದಿರಲಿ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಗಮನವನ್ನು ಕೊಡದಿರಲಿ, ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೋಳಿಯಲ್ಲಿನ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಭಿಕ್ಷು ಹೊಂದಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ  ಥೇರ ಮಹಾ ಕಾಚ್ಚಾಯನರವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ:
ಚಕ್ಷುವಿದ್ದರೂ ಅಂಧನಂತೆ ಇರಲಿ, ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕಿವುಡನಂತೆ ಇರಲಿ, ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದರೂ ಮೂಗನಂತೆ ಇರಲಿ, ಬಲವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ ದುರ್ಬಲನಂತೆ  ಇರಲಿ. ಆತನ ದೃಷ್ಟಿ ವೈಶಾಲ್ಯತೆಗೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ವಸ್ತುಗಳು ಗೋಚರವಾದರೂ ಗಮನಿಸದೆ, ನಿಬ್ಬಾಣದ ಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿ ಮಲಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಸಲಿ.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೋಳಿಯು ಉಪದ್ರವಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟರೂ, ಹೆಂಟೆಗಳಿಂದ, ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ, ದೊಣ್ಣೆಗಳಿಂದ, ಚಾಟಿಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರೂ ಸಹಾ ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ತೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯತ್ನಶೀಲ ಭಿಕ್ಖುವು ಚೀವರ ತಯಾರಿಸುವಾಗಲೇ ಆಗಲಿ, ವಿಹಾರ ನಿಮರ್ಿಸುವಾಗಲೇ ಆಗಲಿ, ಅಥವಾ ದಿನನಿತ್ಯದ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲೇ ಇರಲಿ, ಅಥವಾ ಬೋಧಿಸುತ್ತಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುತ್ತಿರಲಿ, ಆತನು ಎಂದಿಗೂ ಜ್ಞಾನಯುತ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ತೊರೆಯದಿರಲಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆತನಿಗೆ ಅದೇ ಮನೆಯಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಕೋಳಿಯ 5ನೇಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ದೇವಾದಿದೇವ ಭಗವಾನರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ:
ಓ ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ ಯಾವುದು ಭಿಕ್ಷುವಿನ ನೆಲೆ ಅಥವಾ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನ ಅಥವಾ ಕ್ಷೇತ್ರ? ಅದೇ ನಾಲ್ಕು ಸ್ಮೃತಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನಗಳು.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಧಮ್ಮಸೇನಾನಿ ಸಾರಿಪುತ್ರರು ಸಹಾ ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿರುವರು: ಹೇಗೆ ಆನೆಯು ಉತ್ತಮ ಆಹಾರವನ್ನು, ಕೆಟ್ಟದ್ದರಿಂದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತಿಳಿಯುವುದೋ, ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲು ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲ್ಲನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ಬುದ್ಧರ ಪುತ್ರನು ಅಪ್ರಮಾದ ಧ್ಯಾನಿಯಾಗಿ, ಜೀನವಚನಕ್ಕೆ ಅಪಚಾರ ಮಾಡದಿರಲಿ, ಉತ್ತಮವಾದ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ.

3. ಅಳಿಲಿನ (ಕಲಂದಕಂಗ ಪನ್ಹೊ) ಪ್ರಶ್ನೆ

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಅಳಿಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಗುಣ ಯಾವುದು? (218)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅಳಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಶತ್ರುವು ನಿಗ್ರಹ ಸಾಧಿಸಿದಾಗ, ಅಳಿಲು ತನ್ನ ಬಾಲವನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಅದು ಮುಟ್ಟುವವರೆಗೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅದನ್ನು ಗಧೆಯಂತೆ ಬಳಸಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ ಯತ್ನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು ಪರಿಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹಿತವಾಗಿ, ಆತನ ಶತ್ರುವಾದ ಪಾಪವು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದಾಗ, ಭಿಕ್ಷುವು ತನ್ನ ಗಧೆಯಾದ ಸಮ್ಯಕ್ಸ್ಮೃತಿ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಸತಿಪಟ್ಠಾನವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿ ಆ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಅಳಿಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಚುಲ್ಲಪಂಥಕ ಥೇರರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ಯಾವಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡುವ ಕ್ಲೇಷಗಳು ಮೇಲೆ ಬೀಳುವುದೋ, ಆಗ ಸತಿಪಟ್ಠಾಣವನ್ನೇ ಗಧೆಯನ್ನಾಗಿಸಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೊಡೆದು ಹತವಾಗಿಸಲಿ.


4. ದೊಪಿನಿಯಂಗ (ಹೆಣ್ಣು ಚಿರತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ) ಪನ್ಹೊ

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಭಿಕ್ಷವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಹೆಣ್ಣು ಚಿರತೆಯ ಒಂದು ಗುಣವು ಯಾವುದು? (219)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೆಣ್ಣು ಚಿರತೆಯು ಗಂಡು ಚಿರತೆಯಿಂದ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಬಸಿರು ತಾಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಪುನಃ ಗಂಡು ಚಿರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲನಾದ ಭಿಕ್ಷುವು ಯತ್ನಶೀಲತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಪುನರ್ಜನ್ಮಗಳ ಭೀಕರತೆ ಕಂಡು, ಜನ್ಮಗಳ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಕಂಡು, ಜರಾಮರಣಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವುಗಳಿಂದಾದ ಉಪದ್ರವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮ ತಾಳದಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಹೆಣ್ಣು ಚಿರತೆಯ ಒಂದು ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ದೇವಾದಿದೇವ ಭಗವಾನರು ಸುತ್ತನಿಪಾತದಲ್ಲಿ ಧನಿಯ ಗೋಪಾಲಕ ಸುತ್ತದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ಹೇಗೆ ಋಷಭವು ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅಥವಾ ಆನೆಯು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಲದಿಂದಲೇ ಮಾರ್ಗ ನಿಮರ್ಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೇ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ನೀವು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಾದರೆ ಸುರಿಸಿ ದೇವ.


5. ಗಂಡು ಚಿರತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ (ದೀಪಿಕಂಗ ಪನ್ಹೊ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಗಂಡು ಚಿರತೆಯ ಎರಡು ಗುಣಗಳು ಯಾವುದು? (220)
ಮಹಾರಾಜ, ಚಿರತೆಯು ಕಾಡು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಉದ್ದವಾದ ಹುಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಪೊದೆಗಳಲ್ಲಿ, ಬಂಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ನಂತರವೇ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯತ್ನಶೀಲನಾದ ಭಿಕ್ಷುವು ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳಗಳಾದ ಕಾಡು, ಮರದಬುಡ, ಗಿರಿಶಿಖರ, ಗುಹೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೃತಕ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ತೆರೆದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ, ಶಾಂತವಾದ ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಮಾಧಿ ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ಯತ್ನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಆರು ಅಭಿಜ್ಞಾಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಚಿರತೆಯ ಒಂದನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಥೇರರು ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ಹೇಗೆ ಅಡಗುತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವಿತು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಚಿರತೆಯು ಹಿಡಿಯುವುದೋ ಹಾಗೇ ಬುದ್ಧಪುತ್ರರು ವಿಪಸ್ಸನ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಏಕಾಂತತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಲವನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡಲಿ.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಚಿರತೆಯು ಯಾವಾಗಲೇ ಬೇಟೆ ಆಡಲಿ, ಅದು ತಿನ್ನುವಾಗ, ಎಡಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತಿನ್ನಲಾರದು. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯತ್ನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು ಸಹಾ ದಾನಗಳನ್ನು ಬಿದಿರಿನಲ್ಲಾಗಲಿ, ತಾಳೆಯ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ, ಹೂಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ, ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಲಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಆಗಲಿ, ಹಲ್ಲುಕಡ್ಡಿ ಉಜ್ಜುವಾಗ, ತೊಳೆಯುವಾಗ, ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ, ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸಿಹಿಮಾತುಗಳು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸತ್ಯಮುಚ್ಚಿ, ಅಸತ್ಯ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ದೂತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ವೈದ್ಯನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸಂಧಾನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ನಟನೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಯ ಅಥವಾ ವ್ಯವಹಾರದ ದಲ್ಲಾಳಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಆತನು ಇದು ಶುಭ ನೆಲೆ, ಶುಭದಿನ, ಶುಭಲಕ್ಷಣ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಿಥ್ಯಾಜೀವನ ನಡೆಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯ ಮಿಥ್ಯಾ ಜೀವನಗಳು ಬುದ್ಧರಿಂದ ಖಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅಂತಹ ಆಹಾರವನ್ನು ಆತನ ಚಿರತೆಯು ಎಡಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಆಹಾರ ತಿನ್ನದ ಹಾಗೆ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಚಿರತೆಯಲ್ಲಿನ ಎರಡನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಧಮ್ಮಸೇನಾನಿ ಸಾರಿಪುತ್ರರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ಈ ಆಹಾರವು, ಮಧುಪಾಯಸವು ಮಾತಿನ ಸಂದೇಶದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ್ದಾಗಿದೆ. ನಾನು ಇದರಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದರೆ ನನ್ನ ಜೀವನೋಪಾಯವು ಭ್ರಷ್ಟವಾಗಿ ನಿಂದನೀಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಧಾರುಣವಾಗಿ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಹೊಟ್ಟೆಯು ಸಿದ್ಧವಾದರೂ, ನಾನು ಮಾತ್ರ ಜೀವನೋಪಾಯದ ನಿಯಮ ಭಂಗ ಮಾಡಲಾರೆ. ಬೇಕಾದರೆ ಜೀವಿತವನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಾಡುತ್ತೇನೆ.


6. ಕುಮ್ಮಾಂಗ ಪನ್ಹೊ (ಆಮೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಭಿಕ್ಷುವು ಆಮೆಯ ಯಾವ 5 ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುವಿರಿ. (221)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಆಮೆಯು ಜಲಚರವೋ, ಜಲದಲ್ಲೇ ಜೀವಿಸುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯತ್ನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು ಪರಿಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿ, ಮೈತ್ರಿಯಿಂದ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಹಿತಸುಖಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿ, ದ್ವೇಷರಹಿತವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಪ್ರಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಆಮೆಯ ಪ್ರಥಮ ಗುಣವಾಗಿದೆ.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಆಮೆಯು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಈಜುವಾಗ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿರುತ್ತದೆಯೋ, ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ತಕ್ಷಣ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ತಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷುವು ತನ್ನ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ನಿರತನಾಗಿರುವಾಗ, ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪಾಪಯುತ ಯೋಚನೆಗಳು ಆತನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದರೆ ತಕ್ಷಣ ಆತನು ಧ್ಯಾನದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಗ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಏನಾದರೂ ಪಾಪಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾದರೆ ಆತನು ಪುನಃ ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಆಳವಾಗಿ ಧ್ಯಾನ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಆಮೆಯ ಎರಡನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಆಮೆಯು ಜಲದಿಂದ ಮೇಲೆ ಎದ್ದಾಗ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಮೈ ಒಡ್ಡುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯತ್ನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು, ತನ್ನ ಪರಿಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಯಾವಾಗ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮೇಲೆಳುವನೋ ಆಗ ಆತನು ಕುಳಿತಿರಲಿ ಅಥವಾ ಮಲಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಿಂತಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಡೆಯುತ್ತಿರಲಿ, ಆತನು ಸಮ್ಮಪದಾನದಲ್ಲಿ (ಮಾನಸಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮಗಳಾದ ಸಂಯಮ, ವರ್ಜನೆ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ) ತಲ್ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಆಮೆಯ 3ನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ.)
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಆಮೆಯು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಂಧ್ರವನ್ನು ಕೊರೆದು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುವುದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯತ್ನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು, ಧ್ಯಾನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು ಲಾಭ, ಸತ್ಕಾರ, ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಅವುಗಳಿಗೆ ಅತೀತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಒಂಟಿಯಾದ ನಿರ್ಜನ ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಸ್ಥಳ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ, ಏಕಾಂತತೆಯಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿ, ಶೂನ್ಯ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಅಥವಾ ತೋಪುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಗಿರಿಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ, ಗವಿಗಳಲ್ಲಿ, ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಬ್ದರಹಿತ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಧ್ಯಾನ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಆಮೆಯ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ವಂಗತಪುತ್ರ ಉಪಸೇನ ಥೇರರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ಒಂಟಿಯಾದ ಮತ್ತು ಸ್ತಬ್ದವಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲೇ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು  ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತವೆ, ಭಿಕ್ಷುವು ಸಹಾ ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಏಕಾಂತತೆಯ ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಮಾಧುರ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಆಮೆಯು ಸಂಚರಿಸುವಾಗ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕಂಡರೆ ತಕ್ಷಣ ಅದು ಶಿರ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಒಳಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬೀಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಡಗಿಕೊಂಡು ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದು ತನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಧ್ಯಾನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು ನಡೆಯುವಾಗ, ಯಾವುದೇ ರೂಪವಾಗಲಿ, ಶಬ್ದವಾಗಲಿ, ಗಂಧವಾಗಲೀ, ರಸವಾಗಲಿ, ಸ್ಪರ್ಶವಾಗಲಿ ಆತನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಶರ್ಿಸಿದಾಗ ಆತನು ಸಂಯಮತಾಳಿ 6 ಇಂದ್ರೀಯಗಳ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸದಾ ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಅರಿವಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಆಮೆಯ 5ನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಭಗವಾನರು ದೇವಾದಿದೇವರು ಆಗಿದ್ದ ಬುದ್ಧರು ಸಂಯುಕ್ತ ನಿಕಾಯದ ಕುಮ್ಮುಪಮ ಸುತ್ತದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಹೇಗೆ ಆಮೆಯು ತನ್ನ ಅಂಗಾಗಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಚಿಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅಡಗಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಭಿಕ್ಷುವು ತನ್ನ ಚಿತ್ತದಲ್ಲೇ ಯೋಚನೆಗಳ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಬೇಕು. ತನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿ, ಯಾರಿಗೂ ಹಾನಿ ನೀಡದೆ, ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದವನಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ನಿಂದಿಸನು.

7. ಮಸಂಗ ಪನ್ಹೊ (ಬಿದಿರಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಬಿದಿರಿನ ಯಾವ ಒಂದು ಗುಣವನ್ನು ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದ ಬೇಕು? (222)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಬಿದಿರು (ಬಂಬುಗಿಡ) ಬಿರುಗಾಳಿ ಬೀಸುವಾಗ ಅದರಂತೆಯೇ ಬಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ತನ್ನತನವನ್ನೇ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು, ಬುದ್ಧಭಗವಾನರ ನವಾಂಗಶಾಸನದಲ್ಲಿ ಶೀಲದಲ್ಲಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತನಾಗಿ, ಶೀಲವಂತನು, ನಿಂದಾತೀತನು ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಸಮಣತ್ವವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಬಿದಿರಿನ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಓ ರಾಜ, ರಾಹುಲ ಥೇರರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ನವಾಂಗ ಬುದ್ಧನ ವಚನದಲ್ಲೇ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಾಲಿಸಿ ಶೀಲವಂತನಾಗಿ, ಅನಿಂದಿತ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಬದ್ಧನಾಗಿ, ಅವನು ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಪಾಪಯುತ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ಆಚೆ ಹೋಗುವನು.

8. ಚಾಪಂಗ ಪನ್ಹೊ (ಬಿಲ್ಲಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಭಿಕ್ಷುವು ಬಿಲ್ಲಿನ ಯಾವ ಒಂದು ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರ ಬೇಕು? (223)
ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಸುರಚಿತವಾದ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲಿತ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಾಗಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಕಾಠಿಣ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ಕಂಬದಂತೆ ವಿರೋಧಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು, ಯತ್ನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು, ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಾಗುವ ಬಿಲ್ಲಿನಂತಿರುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಹಿರಿಯರಿಗೆ, ಮಧ್ಯಮವಯಸ್ಕರಿಗೆ, ಕಿರಿಯರಿಗೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಂಡು ವತರ್ಿಸುತ್ತಾನೆ ಹೊರತು ವಿರೋಧ ತಾಳನು. ಇದೇ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಬಿಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಭಗವಾನರು ದೇವಾದಿದೇವರು ವಿಧುಪುನ್ನಕ ಜಾತಕದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರು ಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ ಬಾಗಲಿ, ಜೊಂಡಿನಂತೆ ಇಳುವರಿ ಪಡೆಯಲಿ, ಹೊರತು ವಿರೋಧ ಪಡದಿರಲಿ, ಹೀಗಿದ್ದು ರಾಜನಂತೆ ವಾಸಿಸಲಿ.

9. ವಾಯಸಂಗ ಪನ್ಹೊ (ಕಾಗೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಕಾಗೆಯ ಯಾವ 2 ಗುಣಗಳಿಂದ ಭಿಕ್ಷುವು ಕೂಡಿರಬೇಕು?(224)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಕಾಗೆಯು ಪೂರ್ಣವಾದ ಗ್ರಹಣಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂದೇಹಗಳಿಂದಲೇ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆಯೋ ಮತ್ತು ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ ಅದೇರೀತಿ ಓ ರಾಜ, ಯತ್ನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು ಸಹಾ ಪೂರ್ಣವಾದ ಗ್ರಹಣಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂದೇಹಗಳಿಂದ ಸದಾ ಸ್ಮೃತಿವಂತನಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸದಾ ಜ್ಞಾನಯುತ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದಲೇ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ವಶದಲ್ಲಿರಿಸಿರಲಿ. ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕಾಗೆಯ ಪ್ರಥಮ ಗುಣವು ಭಿಕ್ಷುವಿನಲ್ಲಿಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಮತ್ತೆ ಓ ರಾಜ, ಹೇಗೆ ಕಾಗೆಯು ತನಗೆ ಸಿಗುವಂತಹ ಯಾವುದೇ ತಿಂಡಿಯಿರಲಿ ಅದನ್ನು ಹಂಚಿಯೇ ತಿನ್ನುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿ ಧ್ಯಾನಶೀಲನಾದ ಭಿಕ್ಷುವು ಸಹಾ, ಪರಿಶ್ರಮಭರಿತವಾಗಿರಲಿ ಹಾಗು ತನಗೆ ಸಿಗುವಂತಹ ಎಂತಹ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿರಲಿ ಅದನ್ನು ಸಹ ಭಿಕ್ಕುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಆತನಿಗೆ ಪಿಂಡಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಆಹಾರವನ್ನು ಹಂಚಿ ತಿಂದರೆ ಅದು ಸುತಾರ್ಹವೇ ಆಗಿದೆ. ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಸಂತೃಪ್ತವಾಗಿ ಇರುವುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ವಜರ್ಿಸದಿರಲಿ. ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕಾಗೆಯಲ್ಲಿರುವ ದ್ವಿತೀಯ ಗುಣವು ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾಗಿದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಧಮ್ಮಸೇನಾನಿ ಸಾರಿಪುತ್ತ ಥೇರರು ಸಹಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿರುವರು: ನನಗೆ ಯಾರೇ ಉಡುಗೊರೆ ನೀಡಲಿ, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಅದು ಬಂದೊಡನೆಯೇ ಹಾಗೆ ಹಂಚಿ ನಂತರ ನನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವೆ.

10. ಮಕ್ಕಟ ಪನ್ಹೊ (ಮರ್ಕಟ/ಕೋತಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಕೋತಿಯ 2 ಗುಣಗಳಾವುವು?(225)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಕೋತಿಯು ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವಾಗ ದೊಡ್ಡದಾದ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿಯು ಅಪಾರ ಕೊಂಬೆಗಳು ಆವರಿಸಿರುವ ಸ್ಥಳವನ್ನೇ ವಾಸಕ್ಕೆ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ದ್ಯಾನಶೀಲ ಭಿಕ್ಷುವು ತನ್ನ ಗುರುವಿಗಾಗಿ ಪಾಪಲಜ್ಜೆಯಿಂದಿರುವ, ಶೀಲವಂತರು, ಕಲ್ಯಾಣ ಧಮ್ಮ ತಿಳಿದಿರುವವರು, ಬಹುಶ್ರುತರು, ಧಮ್ಮಥೇರರು, ವಿನಯಧರರು, ಪ್ರಿಯರು, ಪೂಜ್ಯರು, ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು, ಕುಶಲ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡುವವರು, ಸೌಮ್ಯರು, ಚಾತುರ್ಯರು, ಅಪಾರ ಶೌರ್ಯ ಪಡೆದವರು, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವವರು, ಆನಂದ ತರುವವರು ಆದಂತಹವರನ್ನೇ ಗುರುವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಮಕ್ಕಟನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಥಮ ಗುಣವಾಗಿದೆ.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಕೋತಿಯು ಸಹಾ ಕ್ರಿಯಾಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸದಾ ಮರಗಳಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುವುದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು, ನಿದ್ರಿಸುವುದು, ಹಾರುವುದು ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದು ನಿದ್ರಿಸಬೇಕಾದರೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ, ಧ್ಯಾನಿಯಾದ ಭಿಕ್ಷುವು ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ನಿಂತಿರುವಾಗಲಿ, ನಡೆಯುವಾಗ ಆಗಲಿ, ಮಲಗಿರುವಾಗ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಆಗಲಿ ಸದಾ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿ ಸ್ಮೃತಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಂದಬೇಕಾದ ಕೋತಿಯಲ್ಲಿನ ದ್ವಿತೀಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಧಮ್ಮಸೇನಾನಿ ಸಾರಿಪುತ್ರರವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ನಡೆಯುವಾಗ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ನಿಂತಿರುವಾಗ ಆಗಲಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷುವು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲೇ ದೂರದ ವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಸರ್ವಬುದ್ಧರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದೆ. 

milinda panha 10 ಧೂತಂಗಗಳು (ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯ ಸಾಧಕ ನಿಯಮಗಳು)

ಧೂತಂಗಗಳು (ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯ ಸಾಧಕ ನಿಯಮಗಳು)



ಮಹಾರಾಜರು ಅರಣ್ಯದ ಭಿಕ್ಖುಗಳನ್ನು ಕಂಡರು. ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ, ಜನರಿಂದ ದೂರವಾಗಿ, ಕಠಿಣವಾದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಗೃಹಗಳಲ್ಲಿರುವ ಗೃಹಸ್ಥರನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರು ಸಹಾ ಅನಾಗಾಮಿಗಳಾಗಿ, ಲೋಕೋತ್ತರ ಫಲಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ಸುಖಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಇವೆರಡು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ತುಲನಾತ್ಮಕತೆ ಮಾಡುತ್ತ, ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಮುಳುಗಿದರು: ಗೃಹಸ್ಥರು ಸಹಾ ಸತ್ಯ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಲೋಕೋತ್ತರ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯು ಈ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳಾದ (ಧೂತಾಂಗಗಳು) ವ್ಯರ್ಥವೇ ಸರಿ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುರುಗಳು, ಪ್ರಾಜ್ಞರು, ತಿಪಿಟಕಚಾರ್ಯರು, ಚಚರ್ೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು ಆದ ನಾಗಸೇನರವರೇ ನನ್ನ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಂತರ ಮಿಲಿಂದ ಮಹಾರಾಜ ನಾಗಸೇನರು ಇರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಭಾಗಿ ವಂದಿಸಿದರು. ನಂತರ ಒಂದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು ಮತ್ತು ಕುಳಿತು ಆದಮೇಲೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನರವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾರಾದರೂ ಗೃಹದಲ್ಲೇ ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ಇಂದ್ರೀಯಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಪತ್ನಿ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಲೇ, ಕಾಶಿಯ ಚಂದನವನ್ನು ಲೇಪಿಸುತ್ತಲೇ, ಹೂಹಾರ, ಸೌಗಂಧ ದ್ರವ್ಯ ಬಳಸುತ್ತಲೇ, ಚಿನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಕುಸಲ ಕಲೆಯ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಲೇ, ವಜ್ರ ವೈಢೂರ್ಯ, ಮುತ್ತು ಚಿನ್ನಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಲೇ, ಪರಮಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿರುವರೇ? (213)

ಮಹಾರಾಜ, ಕೇವಲ ನೂರಲ್ಲ, ಇನ್ನೂರಲ್ಲ, ಐದು ಅಥವಾ ಆರುನೂರಲ್ಲ ಅಥವಾ ಸಾವಿರವಲ್ಲ ಅಥವಾ ಲಕ್ಷವಲ್ಲ ಅಥವಾ ಕೋಟಿಯಲ್ಲ, ಕೋಟಿ ಶತಸಹಸ್ರವಲ್ಲ, ಲಕ್ಷ ಸಹಸ್ರ ಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಗೃಹಸ್ಥರು ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಖಚಿತಪಡಿಸಲಿ.

ನಿಮ್ಮ ಮುಖಾಂತರವೇ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಿ.

ಹಾಗಾದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಾನು ವಿವರಿಸುವೆ. ಯಾವ ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರು ನವಾಂಗ ಶಾಸನವಿದೆಯೋ, ಯಾವುದೋ ಪರಿಶುದ್ಧಕ್ಕೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವುದೋ ಮತ್ತು ಲೋಕೋತ್ತರ ಮಾರ್ಗ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಸಹಾಯಕವೋ, ಧೂತಾಂಗುವಿಗೆ, ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದುದು ನಾನು ಹೇಳುವೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಮಳೆಯ ನೀರು, ಎತ್ತರವಾದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೂ ಮತ್ತು ಸಮತಟ್ಟಾದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ತಗ್ಗಾದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲಾಕಡೆ ಬಿದ್ದು, ಹರಿಯುವುದೋ, ಒಣಭೂಮಿಯನ್ನು ಒದ್ದೆ ಮಾಡುವುದೋ ಹಾಗೇ ಆ ಜಲವೆಲ್ಲಾ ಹರಿಯುತ್ತ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೋ, ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾರ್ಗಗಳು ಸೇರಿ, ಸಂಪರ್ಕವಾಗುವುವೋ ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಗಳು ವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡು ಫಲ ನೀಡುವುವು, ಹೀಗೆ ಈ ವಿಷಯವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿತಗೊಂಡು, ಸಾಕಾರಗೊಂಡು, ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮಾನಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಸಮರ್ಥ ಲೇಖಕನೊಬ್ಬ ಕೋರಿಕೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಕಲೆ ಪ್ರದಶರ್ಿಸಿದರೆ ಆತನ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೌಶಲ್ಯವು, ತರ್ಕ ವಿವರಣೆ, ಜ್ಞಾನ, ಅನುಭವ, ಇವೆಲ್ಲಾ ಕಂಡು ಆತನ ಲೇಖನ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ದೋಷರಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಸಹಾ ನನ್ನ ತರ್ಕ, ಅನುಭವ, ಜ್ಞಾನ, ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡು ಸಾಕಾರಗೊಂಡು ವಿವರಿಸುತ್ತಿರುವೆನು.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶ್ರಾವಸ್ತಿ ನಗರದಲ್ಲಿ, 50 ದಶಲಕ್ಷಗಳಷ್ಟು ಭಗವಾನರ ಶಿಷ್ಯರಿದ್ದರು. ಶ್ರದ್ಧೋಪಾಸಕರು, ಶ್ರದ್ಧೋಪಾಸಕಿಯರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವವರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ 375 ಸಾವಿರ ಜನರು ಅನಾಗಾಮಿ ಫಲ ಪಡೆದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿದ್ದರು ಹೊರತು ಸಂಘದಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಗಂಡಂಬ ವೃಕ್ಷದ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಯಮಕ ಪಟಿಹಾರಿಯ ಪವಾಡ ನಡೆದಾಗ, ನಂತರದ ಬೋಧನೆಯಿಂದ ಇನ್ನೂರು ದಶಲಕ್ಷ ಜೀವಿಗಳು ಆರ್ಯಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿದರು. ಮತ್ತೆ ರಾಹುಲೋವಾದ ಸುತ್ತ ಮತ್ತು ಮಹಾಮಂಗಳ ಸುತ್ತ ಮತ್ತು ಸಮಚಿತ್ತಪರಿಯಾಯನಲ್ಲಿ, ಪರಾಭವಸುತ್ತ, ಪುರಭೇದಸುತ್ತ, ಕಲಹವಿವಾದಸುತ್ತ, ಚೂಳಬ್ಯೂಹಸುತ್ತ, ಮಹಾಬ್ಯೂಹಸುತ್ತ, ತುವಟಕಸುತ್ತ, ಸಾರಿಪುತ್ತ ಸುತ್ತ ಇವೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಗಳನ್ನು ಭಗವಾನರು ಬೋಧಿಸುವಾಗ ಅಸಂಖ್ಯ ಜೀವಿಗಳು ಆರ್ಯಸತ್ಯಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು. ರಾಜಗೃಹ ನಗರದಲ್ಲೇ 350 ಸಾವಿರ ಉಪಾಸಕ, ಉಪಾಸಕಿಯರು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರಾಗಿದ್ದರು.
ಮತ್ತು ಧನಪಾಲ (ನಾಲಾಗಿರಿ) ಮಹಾ ಆನೆಯನ್ನು ಧಮಿಸುವಾಗ 900 ದಶಲಕ್ಷ ಜೀವಿಗಳು ಆರ್ಯಸತ್ಯಗಳ ಜ್ಞಾನ ಪಡೆದರು. ಮತ್ತೆ ಪಾಸಾಣಿಕ ಚೇತಿಯಾ ಬಳಿ ಪಾರಾಯನ ಸುತ್ತ ಬೋಧಿಸುವಾಗ, 150 ದಶಲಕ್ಷ ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದಸಾಲ ಗುಹೆಯ ಬಳಿ 800 ದಶಲಕ್ಷ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ವಾರಣಾಸಿಯ ಬಳಿ ಇಸಿಪಟ್ಟನ ಮೃಗದಾಮದ ಬಳಿ ಪ್ರಥಮ ಬೋಧನೆ ಮಾಡುವಾಗ, 180 ದಶಲಕ್ಷ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಅಪರಿಮಾಣ ಇತರರು. ಮತ್ತೆ ತಾವತಿಂಸ ತುಸಿತಾ ಲೋಕದ ಭವನದಲ್ಲಿ ಪಂಡು ಕಂಬಲ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಭಿಧಮ್ಮ ವಿವರಿಸುವಾಗ 800 ದಶಲಕ್ಷ ದೇವತೆಗಳು. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಂಕಸ್ಸ ನಗರದ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಲೋಕ ವಿವರಣ ಪಾಟಿಹಾರಿಯೆ ಪವಾಡ ಮಾಡುವಾಗ 300 ದಶಲಕ್ಷ ಶ್ರದ್ಧಾಳುಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಆರ್ಯಸತ್ಯಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಮತ್ತೆ ಕಪಿಲವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಶಾಕ್ಯರ ನಡುವೆ ನಿಗ್ರೋಧ ಆರಾಮದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧವಂಶವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವಾಗ ಮತ್ತು ಮಹಾಸಮಯ ಸುತ್ತವನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬೋಧಿಸುವಾಗ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ದೇವತೆಗಳು ಧಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಪಡೆದರು. ಮತ್ತೆ ಗರಹದಿನ್ನನ ಸುಮನ ಹೂಗಾರನಿಂದ ಆದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠಿ ಆನಂದ, ಜಂಬುಕನಗ್ನ ಸಮಣ, ಮರಚೂಕದೇವ, ಮಾತ್ತಕುಂಡಲಿ ದೇವಿ, ಸುಲಸ ನರ್ತಕಿ, ಸಿರಿಮಾ ನರ್ತಕಿ, ಸುಭದ್ರ ನೇಯ್ಗೆಯವನ ಪುತ್ರಿ, ಸಾಕೇತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ, ಸೂನಾಪರಂತ, ಸಕ್ಕ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಪ್ರಸಂಗ, ತಿರೊಕಡ್ಡಸುತ್ತ ಮತ್ತು ರತನಸುತ್ತ ಇವೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿ ಸುತ್ತದ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತ ಪ್ರವಚಿಸುವಾಗ 84 ಸಾವಿರ ಜನರು ಧಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಪಡೆದರು. ಓ ಮಹಾರಾಜ ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಭಗವಾನರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವರೋ, ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಮೂರು ಮಂಡಲಗಳಲ್ಲಿ 16 ಮಹಾಜನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ವಾಸಿಸಿದ್ದರೋ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅಸಾಧಾರಣ ಸಂಗತಿಗಳು ನಡೆದು 2, 3, 4 ಅಥವಾ 5 ಅಥವಾ ಸಾವಿರ ಅಥವಾ ಲಕ್ಷ ಜನ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಇವರಲ್ಲದೆ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಸಂಘವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ದಶಲಕ್ಷ ದೇವತೆಗಳು ಬೋಗದ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಸಹಾ ನಿಬ್ಬಾಣದ ದರ್ಶನ ಪಡೆದಿದ್ದರು.

ಹಾಗಿರುವಾಗ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನರವರೇ, ಗೃಹಸ್ಥರು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ಇಂದ್ರೀಯ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಕೊಂಡೇ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ದಶರ್ಿಸಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳ ಧೂತಂಗ ಅಗತ್ಯವಾದರೂ ಏತಕ್ಕೆ, ಇದರ ಉದ್ದೇಶವಾದರೂ ಏನು? ಇದು ಅನಾವಶ್ಯಕ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ರೋಗಗಳೂ ಔಷಧ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ತಗ್ಗುವುದಾದರೇ ವಾಂತಿಕಾರಕ ಅಥವಾ ಬೇಧಿಕಾರಕ ಔಷಧದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಾದರೂ ಏತಕ್ಕಾಗಿ? ಶತ್ರುವನ್ನು ಮುಷ್ಠಿಯಿಂದಲೇ ಧಮಿಸಬಹುದಾದರೆ ಕತ್ತಿಗಳು, ಈಟಿಗಳು, ಬಿಲ್ಲು-ಬಾಣಗಳು, ಗಧೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಏತಕ್ಕಾಗಿ? ಮರವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗಂಟುಗಳ, ಬಳ್ಳಿಗಳ, ಕೊಂಬೆ ರೆಂಬೆಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದಲೇ ಹತ್ತಲು ಅನುಕೂಲಕರವಿರಬೇಕಾದರೆ ಉದ್ಧ ಬಲಿಷ್ಠತೆಯ ಏಣಿಯ ಅಗತ್ಯವಾದರೂ ಏತಕ್ಕಾಗಿ? ಬರಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಅಂಗಾಗಗಳಿಗೆ ಹಿತವೆನಿಸುವುದಾದರೆ, ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲವಾದ ಚೆಂದದ ಮೃದು ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಏಕೆ? ಅಗಮ್ಯವಾದ ಮರುಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ದಾಟಲು ಸುಲಭವಾಗಿರುವ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ರಕ್ಷಕ ಪಡೆಯ ದಂಡಿನ ಅಗತ್ಯವೇಕೆ? ಒಬ್ಬನು ಬರಿಗೈಯಲ್ಲೇ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ದೋಣಿಗಳು ಏತಕ್ಕಾಗಿ? ಒಬ್ಬನು ತನ್ನನ್ನು ಸಲಹಿಕೊಳ್ಳಲು ವಸತಿ ಆಹಾರವನ್ನು ತಾನೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೆ ಪರರಿಗೆ, ಸೇವೆ, ಸ್ತುತಿ, ಅವರ ಹಿಂದೆ ಸುತ್ತಾಡುವಿಕೆ ಏಕೆ? ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಕೊಳದಲ್ಲೇ ಶುದ್ಧ ನೀರು ಸಿಗುವ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಆತನು ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಬಾವಿ, ಕೊಳಗಳನ್ನು ಅಗೆಸಬೇಕು (ನಿಮರ್ಿಸಬೇಕು)? ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಪೂಜ್ಯ ನಾಗಸೇನ, ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿ ಜೀವಿಸಿ, ಇಂದ್ರೀಯ ಬೋಗದಲ್ಲಿ ನಲಿಯುತ್ತಲೇ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಬಹುದಿದ್ದರೆ, ಈ ಧೂತಂಗ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳ ಅಗತ್ಯ ವಾದರೂ ಏತಕ್ಕಾಗಿ? (214)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಧೂತಾಂಗ (ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳು) ಗಳಲ್ಲಿ 28 ಸದ್ಗುಣಗಳು ಅಡಕವಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಬುದ್ಧರು ಇವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದವು 28? ಈ ನಿಯಮಗಳ ಪಾಲನೆಯಿಂದ ಜೀವನವು ಪಾಪರಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸುಖಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ, ನಿಂದೆಗೆ ತಡೆಯುತ್ತವೆ. ಪರರಿಗೆ ದುಃಖ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಭಯವು, ಇದರಿಂದ ಪರರಿಗೆ ಹಾನಿಯಲ್ಲ. ಒಳಿತಿನ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯ ವೃದ್ಧಿ, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗೆ ಆಸ್ಪದವಿಲ್ಲ. ಆಮಾಯವು (ಮೋಸ ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ), ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವುದು, ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಪಳಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸ್ವ-ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಹಿತಕಾರಿ, ಇದು ಶಾಸನಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ (ಸಮಣತ್ವಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ). ಆತನು ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯೂ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ (ಅನಿಸ್ಸಿತ್ತಂ). ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವತಂತ್ರನೂ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ (ವಿಪ್ಪಮುತ್ತಂ), ಇದು ರಾಗ ಕ್ಷಯಕಾರಿ, ದ್ವೇಷಕ್ಷಯಕಾರಿ, ಮೋಹಕ್ಷಯಕಾರಿ, ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಟ್ಟ ಯೋಚನೆಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸುತ್ತದೆ, ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಜಡತೆಯನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸುತ್ತದೆ, ಬೇಸರಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ಷಮಾಗುಣ ಸಹನೆ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರವಾದ ಕರ್ಮಫಲ (ಅತುಲ), ಅಪ್ರಮಾಣವು, ಸರ್ವ ದುಃಖದ ಅಂತ್ಯಕಾರಿ, ಇವೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ನಿಯಮಗಳ 28 ಗುಣಗಳು. ಇವಕ್ಕೆ ಅಂತಹ ವಿಶೇಷ ಸದ್ಗುಣವಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಬುದ್ಧರು ಸಹಾ ಇವಕ್ಕೆ ಪ್ರಿಯವೆಂದು ಬಗೆದು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮತ್ತೆ ಯಾರೆಲ್ಲರೂ ಇದನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿರುವರೋ, ಅವರು 18 ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದದು 18? ಅವೆಂದರೆ: ಆತನ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆತನ ಸಾಧನೆಯು ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆತನ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ವಚನಗಳು ರಕ್ಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಸುವಿಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಆತನ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲತೆಯು ದುರ್ಬಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬಲಿಷ್ಠವಾಗುತ್ತದೆ. ಆತನು ಎಲ್ಲಾ ಭಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆತನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದ (ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ)ದ ಎಲ್ಲಾ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ದ್ವೇಷವು ನಾಶವಾಗಿ, ಮೈತ್ರಿಯು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆತನಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಬಗೆಗಿನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ನಾಶವಾಗಿ ಆಹಾರ (ಪರಿನ್ಯಾತ)ದ ಸ್ವಭಾವ, ವಿಕಾರ, ಕಂಡು ಆಹಾರ ಲೋಲುಪತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸರ್ವಜೀವಿಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಭೋಜನವು ಮಿತವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಜಾಗರೂಕ ಮನಸ್ಕನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಅನಿಕೇತನನಾಗಿ ಇಷ್ಟಬಂದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ಪಾಪದಿಂದ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ತಾಳುತ್ತಾನೆ, ಏಕಾಂತತೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ, ಸತತವಾಗಿ ಅಪ್ರಮಾದಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಮಹಾರಾಜ, ಧುತಾಂಗಗಳಿಂದ ಲಭಿಸುವ 18 ಲಾಭಗಳು.

ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಜ, ಈ 10 ಬಗೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಧುತಾಂಗಗಳ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆಂದರೆ: ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನು, ಪಾಪಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನು, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯು, ಕುಹಕವಿಲ್ಲದವನು, ಸ್ವ-ಪ್ರಭುತ್ವ ಪಡೆದವನು, ಸ್ಥಿರನು, (ಲೋಲುಪತೆ ಇಲ್ಲದವನು), ವಿದ್ಯಾಕಾಮಿಯು, ಆನಂದದಿಂದ ಕಠಿಣವಾದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದ ದೃಢಮನಸ್ಕನು, ಬಹುಚಿಂತನಶೀಲನು, ಮೆತ್ತ (ಮೈತ್ರಿ) ವಿಹಾರಿಯು, ಇವರೇ ಆ 10 ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು. ಮಹಾರಾಜ, ಅವರು ಧುತಾಂಗಗಳ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾಗಿರುವರು.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವೆಲ್ಲಾ ಗೃಹಸ್ಥರು, ಸುಖಬೋಗಿಗಳಾಗಿಯು ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಪಡೆದಿರುವರೋ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಧುತಾಂಗಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಈಗ ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿರುವಾಗಲು, ಇಂದ್ರೀಯ ಸುಖ ಹೊಂದಿದ್ದು ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಧುತಾಂಗಗಳ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಈಗ ಅಥವಾ ಹಿಂದೆ ಸಿದ್ಧಿಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅರಹತ್ವ ಲಭಿಸದು. ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅತ್ಯಂತ ಕೌಶಲ್ಯಯುತ ಬಿಲ್ಗಾರ ಗುರುವು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಈ ರೀತಿ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿವಿಧ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದು ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿಯುವುದು ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಬೆರಳನ್ನು ಬಾಗಿಸುವುದು ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಾಲುಗಳನ್ನು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಯಾವರೀತಿ ಊರಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು ಎಂದು ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಬಾಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬಾಣವನ್ನು ಇಡಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಎಳೆಯಬೇಕು, ಹೇಗೆ ಅದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕು, ಹೇಗೆ ಗುರಿ ಇಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊಡೆಯಬೇಕು. ಯಾವ ಯಾವ ಗುರಿಗಳಿಗೆ ಹೊಡೆಯಬೇಕು ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಮಾನವ, ವನಕ ವೃಕ್ಷಕ್ಕೆ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆಗೆ, ಫಲಕಗಳಿಗೆ, ಫಲಕಗಳ ವೃತ್ತದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಇತ್ಯಾದಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧನಾದ ಬಳಿಕ ಆತನನ್ನು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಸೇವೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ, ಬಿರುದುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಆತನು ರಥಗಳನ್ನು, ಆನೆಗಳನ್ನು, ಅಶ್ವಗಳನ್ನು, ಹಣವನ್ನು, ಧಾನ್ಯವನ್ನು, ಚಿನ್ನವನ್ನು, ದಾಸ-ದಾಸಿಯರನ್ನು, ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ಈಗ ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿ ಇಂದ್ರೀಯ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿಯು, ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿದ್ದರೆ, ಆತನು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಧುತಾಂಗನಿಯಮಗಳ ಪಾಲನೆಯನ್ನು ಮಾಡೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ಹಿಂದೆಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ಧುತಾಂಗಗಳ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧನು, ಚಾರಿತ್ರ್ಯವುಳ್ಳವನು ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಿದ್ದುದರಿಂದಲೇ ಆತನು ಈಗ ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿಯು ಇಂದ್ರೀಯ ಬೋಗಿಯು ಆಗಿಯೂ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ, ನಿಯಮಾಚಾರಣೆ ಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅರಹಂತತ್ವ ಲಭಿಸದು. ಕೇವಲ ಪರಮ ಉತ್ಸಾಹಿಯು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧಾನಿಷ್ಠಾ ಸಾಧನೆಗಾರನು, ಸಮ್ಯಕ್ ಜೀವನದಲ್ಲಿರುವವನು, ಯೋಗ್ಯ ಗುರುವಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅರಹಂತತ್ವ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ವೈದ್ಯನು ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕನು ಮೊದಲು ಗುರುವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೋ ಅಥವಾ ಗುರುಸೇವೆಯನ್ನೋ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಆತನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದು ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ. ಗುರುತು ಹಾಕುವಿಕೆ, ಕತ್ತರಿಸುವಿಕೆ, ತೂರಿಸುವಿಕೆ, ಭಜರ್ಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವಿಕೆ, ಹುಣ್ಣನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವಿಕೆ, ಒಣಗಿಸುವಿಕೆ, ಮುಲಾಮನ್ನು ಲೇಪಿಸುವಿಕೆ, ವಾಂತಿಕಾರಕ ಮತ್ತು ಬೇಧಿಕಾರಕ ನೀಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯ ಪಿಚಕಾರಿ ನೀಡುವಿಕೆ, ಹೀಗೆ ಆತನು ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದಾಗ, ಹೀಗೆ ಶಿಕ್ಷಣಕಾಲ, ಸೇವಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕುಶಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ರೋಗಿಗಳ ಹತ್ತಿರ ವಾಸಿಮಾಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೆಲ್ಲರು ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿರುವರೋ, ಇಂದ್ರೀಯ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಇರುವರೋ ಹಾಗಿದ್ದು ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿರುವರೋ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸಹಾ ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ 13 ಧುತಾಂಗಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಶೀಲಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಹೀಗಿದ್ದು ಈಗ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿಯು, ಇಂದ್ರಿಯ ಬೋಗದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಪರಮಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಾಂತಿ, ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತು ಯಾರು ಶೀಲಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲವೋ ಮತ್ತು ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರೋ ಅವರಿಗೆ ಸತ್ಯದ ಗ್ರಹಿಕೆಯಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಬೀಜವು ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಧುತಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಸತ್ಯದ ಗ್ರಹಿಕೆಯಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಯಾರು ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲವೋ ಅವರಿಗೆ ಸುಗತಿಯಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಧುತಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಸತ್ಯ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಿಲ್ಲ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಧೂತಂಗ ಗುಣವು ವಿಶುದ್ಧ ಕಾಮನೆವುಳ್ಳವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ ಪೃಥ್ವಿಯು ವಿಶುದ್ಧಿ ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಕಾಪಾಡುವದೋ ಹೇಗೆ ಜಲವು ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳ ಕೊಳೆಯನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವುದೋ ಹೇಗೆ ಅಗ್ನಿಯು ಕಶ್ಮಲವನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕುವುದೋ, ಹೇಗೆ ವಾಯುವು ಕಶ್ಮಲವನ್ನು ದೂರ ಹಾಕುವುದೋ, ಹೇಗೆ ಔಷಧಿಯು ರೋಗ ಕಶ್ಮಲವನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸುವುದೋ, ಹೇಗೆ ಅಮೃತವು ವಿಷದ ಪ್ರತ್ಯೌಷಧವಾಗಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವುದೋ ಹೇಗೆ ಕೃಷಿ ಯೋಗ್ಯ ಭೂಮಿಯು ಕಶ್ಮಲರಹಿತ ಬೆಳೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದೋ, ಮನೋಹರ ಮಣಿರತ್ನವು ಇಚ್ಛಾ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವುದೋ, ಹೇಗೆ ದೋಣಿಯು ಆ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿಸುವುದೋ, ಹೇಗೆ ಶರಣು ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳವು ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವುದೋ, ಹೇಗೆ ತಾಯಿಯು ರೋಗಾಧಿಗಳು ಬಂದಾಗ ಸಲುಹುವಳೋ, ಹೇಗೆ ತಂದೆಯು ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವನೋ, ಹೇಗೆ ಮಿತ್ರನು ನಿರಾಶೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹೇಗೆ ಕಮಲವು ಕಶ್ಮಲಗಳಿಗೆ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹೇಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಸುಗಂಧವು ದುರ್ಗಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೂರೀಕರಿಸುವುದೋ, ಹೇಗೆ ಉನ್ನತ ಪರ್ವತವು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಚಲವಾಗಿ ಇರುವಂತೆ, ಧುತಾಂಗ ಗುಣವು ವಿಶುದ್ಧ ಕಾಮನೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಲೋಕದ ಅಷ್ಟಧಮ್ಮಗಳಾದ (ಲಾಭ, ನಷ್ಟ, ಸೋಲು, ಗೆಲುವು, ನಿಂದೆ, ಸ್ತುತಿ, ಜಯ ಪರಾಜಯ) ಇವುಗಳಿಂದ ಅಕಂಪನವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಆಕಾಶವು ಯಾವುದೇ ತಡೆಗಳಿಲ್ಲದೆ, ವಿಶಾಲ ಅನಂತವಾಗಿದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶುದ್ಧ ಕಾಮನೆಯುಳ್ಳವರು ಧುತ್ತಾಂಗಗಳಿಂದ ಪರಿಶುದ್ಧತೆ ಪಡೆಯುವರು ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಹೊಳೆಯು ಎಲ್ಲಾ ಕಶ್ಮಲಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತೊಳೆಯುವುದೋ, ಹೇಗೆ ಮಾರ್ಗದಶರ್ಿಯು ಕ್ಷೇಮಕರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದನೋ, ಹೇಗೆ ಬೃಹತ್ ವರ್ತಕರ ತಂಡವು ಕ್ಷೇಮಕರ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪುವಂತೆ, ಧುತಾಂಗ ಗುಣವು ವಿಶುದ್ಧ ಕಾಮನೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ನಿಬ್ಬಾಣದಂತಹ ಭಯರಹಿತ, ಶಾಂತ ನಗರಿಯಲ್ಲಿ ತಲುಪಿಸುವುದು, ಹೇಗೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಪರಿಶುದ್ಧ ಕನ್ನಡಿಯು ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ತೋರಿಸುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶುದ್ಧಿ ಕಾಮನೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಿಜಸ್ವರೂಪ ತೋರಿಸಿ ವಿಮುಕ್ತರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಗುರಾಣಿಯು ಬಾಣ, ಕತ್ತಿಗಳಂತಹ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕಾಪಾಡುವುದೋ ಹಾಗೆ ಧುತಾಂಗ ಗುಣವು ವಿಶುದ್ಧಿ ಕಾಮನೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಕಾಪಾಡುವುದು. ಹೇಗೆ ಛತ್ರಿಯು ಸೂರ್ಯನ ತಾಪ, ಮಳೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡುವಂತೆ, ಧುತಾಂಗ ಗುಣವು ತ್ರಿವಿಧ ಅಗ್ನಿಗಳಿಂದ ಕಾಪಾಡುವುದು. ಹೇಗೆ ಚಂದ್ರವು ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಹಿತವಾಗಿ ಆನಂದ ನೀಡುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶುದ್ಧಿ ಕಾಮನೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಆನಂದ ಸಿಗುವುದು. ಹೇಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ ಪ್ರಕಾಶ ನೀಡುವಂತೆ ಧುತಾಂಗ ಗುಣವು ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಸಮುದ್ರವು ಅಪರಿಮಿತ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶುದ್ಧಿ ಕಾಮನೆ ಉಳ್ಳವರಿಗೆ ಪರಿಶುದ್ಧತೆ ಸಿಗುವುದು.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ವಿಶುದ್ಧಿ ಕಾಮನೆಯುಳ್ಳವರು ಧುತಾಂಗಗಳಿಂದ ಪರಿಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ, ದುಃಖವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅರತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಭವದಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಪಾಪದಿಂದ, ಶೋಕದಿಂದ, ದುಃಖದಿಂದ, ರಾಗದಿಂದ, ದ್ವೇಷದಿಂದ, ಮೋಹದಿಂದ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ಮಿಥ್ಯಾದೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ಅಕುಶಲ ಧಮ್ಮದಿಂದ, ಪಾರುಮಾಡಿ ಘನತೆಯನ್ನು, ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಹಿತವನ್ನು, ಸುಖವನ್ನು, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಂದೆಯಿಂದ ಪಾರುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸುಖವೇ ಇದರ ಫಲ, ಇದು ಗಣಿಯಾಗಿದೆ, ನಿಧಿಯಾಗಿದೆ, ಅಳತೆಗೆ ಮೀರಿದ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಬೆಲೆಬಾಳುವದ್ದಾಗಿದೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಮಾನವರು ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯ ನಂತರ ಚೈತನ್ಯ, ಶಕ್ತಿ ಪಡೆಯುವರು. ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಔಷಧಿಗೆ ಮೊರೆ ಹೋಗುವರು. ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಿತ್ರನ ಬಳಿ ಹೋಗುವರು, ನದಿ ದಾಟಲು ದೋಣಿಯ ಆಸರೆ ಪಡೆಯುವರೋ, ಸುಗಂಧಕ್ಕಾಗಿ ಸೌಗಂಧದ್ರವ್ಯ ಬಳಸುವರೋ, ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವರೋ, ಆಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪೃಥ್ವಿಗೆ ಆಸರೆ ಹೋಗುವರೋ, ಬುದ್ಧಿವಾದಕ್ಕೆ ಗುರುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವರೋ, ಗೌರವಕೀತರ್ಿ ಪಡೆಯಲು ರಾಜನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುವರೋ, ಏನೆಲ್ಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮಣಿರತ್ನವನ್ನು ಆಶಿಸುವರೋ ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅರಹಂತರು ಲೋಕೋತ್ತರದ ಸರ್ವಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಧುತಗುಣದ ಪಾಲನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ನೀರು, ಬೀಜಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕಾರಣವೋ, ಉರಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಂಕಿಯು ಕಾರಣವೋ, ಶಾರೀರಿಕ ಶಕ್ತಿಗೆ ಆಹಾರ ಕಾರಣವೋ, ಕಟ್ಟುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳ್ಳಿ (ಹಗ್ಗ) ಕಾರಣವೋ, ಕತ್ತರಿಸಲು ಕತ್ತಿ ಕಾರಣವೋ, ಬಾಯಾರಿಕೆ ದೂರೀಕರಿಸಲು ನೀರು ಕಾರಣವೋ, ದಾನಕ್ಕೆ ಐಶ್ವರ್ಯ ಅವಶ್ಯಕವೋ, ಆ ಬದಿಯ ದಡ ಸೇರಲು ದೋಣಿಯ ಅವಶ್ಯಕವೋ, ರೋಗ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಔಷಧಿ ಅವಶ್ಯವೋ, ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಬಂಡಿಯು ಅವಶ್ಯವೋ, ರಕ್ಷಣಾ ಸ್ಥಳವು ಭಯನಿವಾರಣೆಗೆ ಅವಶ್ಯಕವೋ, ರಕ್ಷಣೆಗೆ ರಾಜನು ಅಗತ್ಯವೋ, ಗುರಾಣಿ ಫಲಕವು ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅಗತ್ಯವೋ, ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಗುರುವು ಅಗತ್ಯವೋ, ಪೋಷಣೆಗೆ ತಾಯಿಯು ಸರಿಯೋ, ಮುಖ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ದರ್ಪಣವು ಅವಶ್ಯಕವೋ, ಆಭರಣಗಳಿಗೆ ರತ್ನವು ಅವಶ್ಯವೋ, ವಸ್ತ್ರಗಳಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ  ಅಗತ್ಯವೋ, ಹತ್ತಲು ಏಣಿ ಅವಶ್ಯವೋ, ತುಲನೆಗೆ ತಟ್ಟೆಗಳು ಅವಶ್ಯವೋ, ಜಪಕ್ಕೆ ಮಂತ್ರ ಮುಖ್ಯವೋ, ಕೀಟಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸಲು ಆಯುಧವು ಅವಶ್ಯಕವೋ, ಅಂಧಕಾರ ದೂರಕ್ಕೆ ಪ್ರದೀಪವು ಅವಶ್ಯಕವೋ ಜ್ವರತಾಪ ಕ್ಷೀಣಿಸಲು ತಂಗಾಳಿಯು ಅವಶ್ಯಕವೋ, ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸವಾಗಲು ಜ್ಞಾನವು ಅವಶ್ಯಕವೋ, ಜೀವದ ಉಳಿವಿಗೆ ಔಷಧದ ಅಗತ್ಯವೋ, ರತ್ನಗಳ ಉಗಮಕ್ಕೆ ಗಣಿಯ ಅಗತ್ಯವೋ, ಆಭರಣಗಳಿಗೆ ವಜ್ರದ ಅಗತ್ಯವೋ ನಿಯಮಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳ ತಡೆಗೆ ಆಜ್ಞೆ ಅವಶ್ಯಕವೋ, ಚಕ್ರಾಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಚಕ್ರವತರ್ಿ ಅವಶ್ಯಕವೋ, ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಧುತಾಂಗಗಳಿಂದಲೇ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ವೈರಾಗ್ಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕ್ಲೇಷಗಳು ಸುಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದ್ದಿಬಲವು ವಿಕಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಮೃತಿ ಸಂಯಮವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಮತಿ, ಹಾಗು ಸಂಶಯವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ತಣ್ಹಾ, ಪಿಪಾಸೆಯು ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯಗ್ರಹಿಕೆಯಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ನಿಮರ್ಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕ್ಲೇಶಗಳ ವ್ಯಾಧಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಿಬ್ಬಾಣ ಸುಖ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಜನ್ಮ, ಜರಾ, ವ್ಯಾಧಿ, ಮರಣ, ಶೋಕ ಇತ್ಯಾದಿ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತಾನೆ. ತ್ಯಾಗದ ಲಾಭಗಳಿಂದಾಗಿ ಸುರಕ್ಷತೆಯಿರುತ್ತಾನೆ. ಆಲಸ್ಯ (ಬೇಸರ) ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಯೋಚನೆಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುತ್ತಾನೆ. ಗೃಹ ಬಿಟ್ಟವರು (ಭಿಕ್ಷುಗಳು) ಪಾಲಿಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅದರಲ್ಲೇ ಪೋಷಿತನಾಗಿ, ಜನರಿಗೆ ಸಮಥ ಮತ್ತು ವಿಪಸ್ಸನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಮಾರ್ಗ, ಫಲ ಮತ್ತು ನಿಬ್ಬಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ದಾನವನ್ನು ಆತನು ಜನರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಸುಸ್ಥಿತಿಯ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ತ್ಯಾಗದ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಎಲ್ಲ ಪರರಲ್ಲದ ಕುಸ್ಥಿತಿಗಳ ವಿವೇಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಪಾಲಿಸಬೇಕಾದುದನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ದೂರೀಕರಿಸ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಜ್ಞಾನದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ತ್ರಿವಿಧಾಗ್ನಿಯಿಂದಾಗುವ ಜ್ವರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪರಮಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಸಮಣ ಶೀಲವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ. ಸಪ್ತ ಬೋಧಿ ಅಂಗಗಳಾದ ಸತ್ಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆ, ಸ್ಮೃತಿ, ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲತೆ, ಆನಂದ, ಶಾಂತತೆ, ಸಮಾಧಿ ಮತ್ತು ಸಮಚಿತ್ತತೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇವನ್ನೇ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂದನೀಯವಾದುದೆಲ್ಲವನ್ನು ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಡೆದು, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಅನಂದ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಸಕಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆರ್ಯ ಧಮ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಧುತಾಂಗಗಳ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡುವುದು ಎರಡು ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ. ಅದರಿಂದಾಗುವ ಲಾಭವನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗದು, ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲಾಗದು. ಅದು ಅಸಮಾನವು, ಶ್ರೇಷ್ಠವು, ಭವ್ಯವು, ವಿಸ್ತಾರವು ವಿಫುಲವು, ಆಳಿವು, ವೈಶಾಲ್ಯವೂ, ಭಾರವು, ಮಹತ್ತರವೂ ಆಗಿದೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿರುವರೋ, ಕುಹಕನೊ, ಲೋಭಿಯೋ, ಹೊಟ್ಟೆ ಗುಲಾಮನೋ, ಲೌಕಿಕ ಲಾಭದ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿರುವನೋ, ಕೀತರ್ಿ ವ್ಯಾಮೋಹದ ಹಿಂದೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವನೋ, ಆತನು ಅರಹಂತ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅನರ್ಹನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಫಲಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡಿಲ್ಲವೋ, ಯಾರ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವೂ ಸಂಶಯಸ್ಥವೋ, ಅನರ್ಹವೋ, ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವೋ, ಅಂತಹವರು ಧುತಾಂಗವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಒಪ್ಪಿ, ಉದ್ದೆಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿಫಲರೋ ಅಂತಹವರಿಗೆ ಎರಡು ಶಿಕ್ಷೆ ಕಾದಿದೆ. ಅದೆಂದರೆ ಈ ಲೋಕದಿಂದ ನಿಂದನೆ, ಅಪಮಾನ, ತಿರಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಉಚ್ಛಾಟನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಅವೀಚಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು, ಕೆಂಡಗಳ ನಡುವೆ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಾನೆ. ಅದು ನೂರು ಯೋಜನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಳವಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಆಳವೆಲ್ಲಾ ಬೆಂಕಿ, ಕೊಂಡಿ, ಜ್ವಾಲೆಗಳೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಅದು ಭಯಾನಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲೇ ಆತನು ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಆ ಜ್ವಾಲ ಸಾಗರದಲ್ಲೇ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪ್ರೇತವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಆತನ ಬಾಹ್ಯ ಆಕಾರವು ಭಿಕ್ಖುವಿನದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆತನ ಶರೀರ ಮತ್ತು ಅಂಗಗಳು ಸೊರಗಿ, ಕೊರಕಲಾಗಿ, ಕಪ್ಪಾಗಿ, ತಲೆಯು ಊದಿ, ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿ, ಬೀಭತ್ಸ, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ವರ್ಣ ಆಕಾರಗಳೆರಡರಿಂದಲೂ ಅಸಹ್ಯ ರೌದ್ರವಾಗಿ ಕಂಡು, ಕಿವಿಗಳು ತಿರುಚಿ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಸದಾ ಹೊಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಅಂಗಾಗಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಆತನ ಇಡೀ ಶರೀರವು ಕೀಟಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಆತನ ಹೊಟ್ಟೆಯು ದಹಿಸುತ್ತ, ತಂಗಾಳಿಗೂ ಕುದಿಯುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಆತನ ಬಾಯಿಯು ಸೂಜಿಯಷ್ಟು ಅಗಲವಾಗಿರದೆ, ಆತನ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಎಂದೂ ಹಿಂಗದು. ಆತನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಯಾವ ತಾಣವೂ ಸಿಗದು, ರಕ್ಷಿಸಲು ಯಾರೂ ಸಿಗರು. ನರಳುತ್ತಾ, ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತ ಇಡೀ ಪೃಥ್ವಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬನು ರಾಜ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಅನರ್ಹನಾಗಿಯು ಯಾವುದೇ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿಯು, ಸಮಂಜಸನಲ್ಲದೆಯೂ, ಹೀನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಯು, ಹೀನವಾಗಿ ಬದುಕಿಯು, ರಾಜನ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದಾಗ, ಮುಂದೆ ಗೊತ್ತಾದಾಗ, ಅವನ ಕೈ ಅಥವಾ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಮೂಗನ್ನು ಅಥವಾ ಎರಡನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆತನಿಗೆ ನಾನಾವಿಧವಾದ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆಗಳಾದ ರಾಹುಮುಖ, ಬೆಂಕಿಯ ಮಾಲೆ, ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ, ಸರ್ಪಪಟ್ಟಿಗಳ ಚರ್ಮ ಸುಲಿಯುವಿಕೆ, ಕಪ್ಪು ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಮಚ್ಚೆಗಳಂತೆ ಚರ್ಮ ಸುಲಿಯುವುದು, ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಕೊಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹಾಕುವುದು, ಶೂಲಕ್ಕೆ ಹಾಕುವುದು, ಬೆಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುವುದು, ನಾಯಿಗಳಿಂದ ತಿನ್ನಿಸುವುದು, ಜೀವಂತವಾಗಿ ಚರ್ಮ ತೆಗೆಸುವುದು, ಶಿರಚ್ಛೇದನ ಇತ್ಯಾದಿ ನಾನಾರೀತಿಯ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಏಕೆ?

ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು ಅನರ್ಹನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅಸಮಂಜಸನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅಯೋಗ್ಯ ನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ತಕ್ಕನಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಆತನು ರಾಜತನಕ್ಕೆ ಯಾವರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹೊಂದದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಪಾಪೀಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಮೋಸಗಾರನಾಗಿ, ಲೋಭಿಯಾಗಿ, ಹೊಟ್ಟೆಗಾಗಿ, ಗುಲಾಮನಾಗಿ, ಭೌತಿಕ ಲಾಭದತ್ತ ಅಥವಾ ಕೀತರ್ಿಗಾಗಿ, ವ್ಯಾಮೋಹಕ್ಕಾಗಿ, ಅರಹಂತ ಲಾಂಛನವಾದ ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ ಪಾಪಿಯಾದರೆ, ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಪಡೆದಿಲ್ಲವಾದರೆ, ದೂಷಿತ ಚಾರಿತ್ರ್ಯದವನಾದರೆ, ಅನರ್ಹನಾದರೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠತ್ವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕನಲ್ಲವಾದರೆ, ಅಂತಹವನು ಧುತಾಂಗವನ್ನು ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರೂ ಆತನಿಗೆ ಎರಡು ವಿಧದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಆತನಿಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಶೀಲವು ಭ್ರಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಲೋಕದಿಂದ ಅಪಮಾನ, ತಿರಸ್ಕಾರ, ನಿಂದೆ, ವ್ಯಂಗ, ಬಹಿಷ್ಕಾರ, ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ತೊರೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ನಂತರದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಅವೀಚಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟು ನೂರು ಯೋಜನ ಆಳವಿರುವ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ, ಕೆಂಡಗಳಲ್ಲಿ, ಜ್ವಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲೇ ವಿಕೃತವಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲೇ ಮೇಲ್ಭಾಗ, ಕೆಳಭಾಗ, ಸುತ್ತಲು, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಅಲ್ಲೇ ದುಃಖ, ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿಯು, ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಆ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಾಹ್ಯವೇಶವು ಭಿಕ್ಷುವಿನದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹಾ ದೇಹವು ಸೊರಕಲಾಗಿ, ಕಪ್ಪಗೆ ದಹಿಸುತ್ತ ಇರುತ್ತದೆ. ತಲೆಯು ಊದಿ, ಕೊಳೆತು, ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಕಾರಗಳಿಂದ ಭೀಭತ್ಸನಾಗಿ, ಭಯಾನಕನಾಗಿ, ಕಿವಿಗಳು ವಿಕಾರಗೊಂಡು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಸದಾ ಮಿಟುಕಿಸುತ್ತಾ, ಆಂಗಾಗಗಳು ಹುಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಇಡೀ ದೇಹವು ಕೀಟಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಹೊಟ್ಟೆಯು ದಹಿಸುತ್ತ ತಂಗಾಳಿಗೂ ಸುಡುತ್ತ, ಬಾಯಿಯು ಸೂಜಿ ಅಷ್ಟೇ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಆತನ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂಗದೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಪಾರಾಗಲೂ ತಾಣವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ರಕ್ಷಕನಿಲ್ಲದೆ, ನರಳುತ್ತಾ, ಅಳುತ್ತಾ, ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತ ಕರುಣೆಗಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತ ಇಡೀ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವನು.

ಆದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದರೆ ಫಲಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಯಾರ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವು ಸಂಘಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಪೆಚ್ಛೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೆ, ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದರೆ, ಏಕಾಂತವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಸಮಾಜ ಸಂಘದಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಪಡೆಯದಿದ್ದರೆ, ಉತ್ಸಾಹಿಯು, ಜಾಗರೂಕನು ಆಗಿದ್ದರೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದವನಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೋಸರಹಿತನು, ಮಾಯಾವಿ ಅಲ್ಲದವನು, ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಗುಲಾಮನಲ್ಲದವನು, ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಲಾಭವನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ವೈಭೋಗ, ಕೀತರ್ಿಗಳಾಗಲಿ ಬಯಸದವನು, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನು, ಜರಾಮರಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲು ಆಶಿಸುವವನು, ಅಂತಹವನು ಧುತಾಂಗಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಆಗ ಆತನು ಎರಡು ವಿಧದಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ಆತನು ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಂದಲೂ ಪ್ರಿಯನಾಗಿ, ಹತ್ತಿರದವನಾಗಿ, ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ ಅನುರೂಪವಾದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಂತೆ, ಲೇಪಿಸುವಂತೆ ಅಥವಾ ಹಸಿದವನಿಗೆ ಸಿಹಿಯಾದ ಉತ್ತಮವಾದ ಆಹಾರ ಸಿಕ್ಕಿದಂತೆ, ಬಾಯಾರಿದವನಿಗೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ, ಸಿಹಿಯಾದ, ಸೌಗಂಧಿತವಾದ, ತಂಪಾದ ನೀರು ಸಿಗುವಂತೆ, ವಿಷಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ನಿರೋಧಕ ಔಷಧಿ ದೊರೆಯುವಂತೆ, ಆತುರವಾಗಿ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟಿರುವ ಪ್ರಯಾಣಿಕನಿಗೆ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ರಥ ಸಿಗುವಂತೆ, ಲೋಭಿಗೆ ಮಣಿರತ್ನವು ದೊರೆಯುವಂತೆ, ಕಿರೀಟ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯುಳ್ಳವವನಿಗೆ ಚಕ್ರವತರ್ಿಯ ಶ್ವೇತಛತ್ರಿಯು ದೊರೆಯುವಂತೆ, ಅರಹಂತತ್ವ ಹುಡುಕುವವನಿಗೆ ಲೋಕೋತ್ತರ ಫಲಗಳು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಯಾರು ನಾಲ್ಕು ಸತಿಪಟ್ಠಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧನೋ, ನಾಲ್ಕು ಸಮ್ಮಪದ್ಧಾನಗಳಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಇದ್ದಿಪಾದಗಳಲ್ಲಿ, ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ, ಪಂಚಬಲಗಳಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಬೋಧಿ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಯ ಅಷ್ಠಾಂಗ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸಿರುವನೋ, ಸಮಥ ಮತ್ತು ವಿಪಶ್ಶನದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಹೋಗಿರುವನೋ, ಅಂತಹವನಿಗೆ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗಲಿ, ಲೋಕೋತ್ತರದ ಫಲಗಳಾಗಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಪಟಿಸಂಭಿದಾ ಜ್ಞಾನವಾಗಲಿ, ತ್ರಿವಿಧ ಜ್ಞಾನಗಳು (ಪೂರ್ವಜನ್ಮ ಜ್ಞಾನ, ಕರ್ಮಫಲ ಜ್ಞಾನ, ಅಸವ ಕ್ಷಯ ಜ್ಞಾನವು) ಸಮಣ ಧಮ್ಮವು ಆರು ಅಭಿಜ್ಞಾಗಳು (ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಪವಾಡಗಳು) ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸುಲಭವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಅಭಿಷಕ್ತ ಮಹಾರಾಜನಂತೆ ಆತನ ಮೇಲೆ ವಿಮುಕ್ತಿ ವಿಮಲ ಶ್ವೇತ ಛತ್ರಿಯು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲಾ ನಾಗರಿಕರು, ದೇಶದ ಪ್ರಜೆಗಳು, ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ದೂತರು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜನು ಎರಡು ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಉತ್ತಮ ವಂಶಜರಾದ ಆತನಿಗೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮಹೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಗ 38 ವಿಭಾಗಗಳ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ನರ್ತಕರು, ದೊಂಬರಾಟದವರು, ಮಂಗಳಿಕರು, ಸ್ತುತಿಸುವವರು, ಸಮಣರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಪಂಗಡಗಳ ಹಿಂಬಾಲಕರು, ಸಭಾಸದರು, ಕೂಡಿ ಆತನಿಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಆತನು ಎಲ್ಲಾ ಬಂದರಿನ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಿಧಿಯ ಗಣಿಗಳ ನಗರದ ಮತ್ತು ಸುಂಕಸ್ಥಾನಗಳ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲಾ ವಿದೇಶಿಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಶಾಸನ ನೀಡುವವನು ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೆಲ್ಲರು ಯೋಗ್ಯರಾಗಿರುವರೋ, ಫಲಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡಿರುವರೋ ಯಾರ ಶೀಲವು ಶುದ್ಧವು ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹವು ಅಗಿದೆಯೋ, ಯಾರನ್ನು ಸಂಘವು ಮೆಚ್ಚುವುದೋ, ಯಾರು ಅಲ್ಪೇಚ್ಛೆವುಳ್ಳವನೋ, ಸಂತೃಪ್ತನೋ, ಏಕಾಂತತೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವನೋ, ಜನಗಳ ಸಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಉತ್ಸಾಹಿಯು, ಜಾಗರೂಕನೋ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದೃಢನೋ, ಕುಯುಕ್ತಿಗಳಿಲ್ಲದವನೋ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸಂಘಕ್ಕೆ ಸೇರಿರುವನೋ, ಜರಾ-ಮರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲು ಇಚ್ಛುಕನೋ ಅಂತಹ ಸಮರ್ಥಶಾಲಿಯು ಎರಡು ವಿಧವಾದ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಮಾನವರಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಹತ್ತಿರದವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ ಹೇಗೆ ಅನುರೂಪವಾದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಗಳು ಮಾನವನು ಲೇಪನಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿದೆಯೋ ಹಾಗೆ, ಅಥವಾ ಹಸಿದವನಿಗೆ ಸಿಹಿಸಹಿತ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನವು ಪ್ರಿಯವಾದಂತೆ, ಹೇಗೆ ಬಾಯಾರಿದವನಿಗೆ ತಂಪಾದ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ, ಸುಗಂಧಿತ ಜಲವು ಇಚ್ಛಿಸುವಂತೆ, ವಿಷಸೊಂಕಿತ ಮಾನವರು ನಿವಾರಣ ಔಷಧಿ ಬಯಸುವಂತೆ, ಆತುರದ ಪ್ರಯಾಣಿಗನು ಉನ್ನತವಾದ ರಥಗಳನ್ನು ಬಯಸುವಂತೆ ಅಥವಾ ಲೋಭಿಯು ಮಣಿರತ್ನವನ್ನು ಬಯಸುವಂತೆ, ಕಿರೀಟದ ಇಚ್ಛುಕನಿಗೆ ಶ್ವೇತ ಛತ್ರಿಯನ್ನು ಬಯಸುವಂತೆ, ಪವಿತ್ರತೆ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿರುವವ ಅರಹತ್ವವನ್ನು ಬಯಸಿದಂತೆ ಬಯಸುವರು. ಯಾರು ನಾಲ್ಕು ಸತಿಪಟ್ಠಾನಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿರುವರೋ ಮತ್ತು ಯಾರು ನಾಲ್ಕು ಸಮ್ಮಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರುವರೋ, ಯಾರು ನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ದಿ ಆಧಾರಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿರುವರೋ, ಯಾರು ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪಂಚಬಲಗಳನ್ನು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಪ್ತಬೋಧಿ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆರ್ಯ ಅಷ್ಠಾಂಗ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಿಸಿರುವರೋ ಅಂತಹ ಸಮಥ ಮತ್ತು ವಿಪಶ್ಶನ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಲೋಕೋತ್ತರಗಳ ಫಲಪಡೆಯುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ನಾಲ್ಕು ಪಟಿಸಂಬಿದಾ ಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ತ್ರಿವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನು, ಆರು ಅಭಿಜ್ಞಾಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹವನಿಗೆ ಇಡೀ ಭಿಕ್ಖು ಸಮುದಾಯವು ತನ್ನದೆ ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಆತನು ಪಟ್ಟಾಭಿಶಕ್ತ ರಾಜನಂತೆ ಆತನ ಮೇಲೆ ವಿಮುಕ್ತಿಯ ಶ್ವೇತ ಛತ್ರಿಯು ರಾರಾಜಿಸುತ್ತದೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು 13 ಧುತಾಂಗಗಳನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧನಾಗಿರುವವನೋ ಆತನು ನಿಬ್ಬಾಣದ ಬೃಹತ್ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಅಲ್ಲೇ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬನು ಹೇಗೆ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವನೋ ಹಾಗೆ ಆತನು ಧಮ್ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಅಷ್ಟ ಸಮಾಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಇದ್ದಿಬಲಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ದಿವ್ಯಶ್ರೋತ, ಪಡೆದು ಮಾನವ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಪರರಚಿತ್ತ ಓದುತ್ತಾನೆ. ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲರ ಕರ್ಮಫಲ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ದುಃಖದ ನಿಜಸ್ವಭಾವ, ಅವರ ಉಗಮ, ನಿರೋಧ ಮತ್ತು ನಿರೋಧದ ಮಾರ್ಗವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಆತನು ಲೋಭ, ಮೋಹ, ಆಲಸ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಕಲೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವನು.

ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವುದು ಆ 13 ಧುತಾಂಗಗಳು? ಅವೆಂದರೆ ಕಸದಿಂದ ತೆಗೆದ ಬಟ್ಟೆಯ ತುಂಡುಗಳಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾದ ಚೀವರ ಧರಿಸುವುದು, ಕೇವಲ ಮೂರು ಚೀವರಗಳನ್ನೇ ಧರಿಸುವುದು, ಭಿಕ್ಷೆಯ ಆಹಾರದಿಂದಲೇ ಜೀವಿಸುವುದು, ಮನೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು, ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದೇಸಲ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದು, ಒಂದೇ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅತಿಹಾರ ತ್ಯಜಿಸುವುದು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು, ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು, ತೆರೆದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು, ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು, ಮಲಗುವ ಚಾಪೆ ಅಥವಾ ಚೀವರ ಬದಲಿಸದಿರುವುದು, ಕುಳಿತೇ ನಿದ್ರಿಸುವುದು, ಇವಿಷ್ಟು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸಾಧಿಸಿ, ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ, ಸಿದ್ಧಿಸಿ, ವೀಕ್ಷಿಸಿ ಅದರಂತೆಯೇ ನಡೆದು ಈ 13 ಧುತಾಂಗಗಳನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿರುವವರೂ ಶಾಂತಿಯ ಆನಂದದ ಅನುಭವವನ್ನು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಪಡೆಯುವರು.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ನಾವಿಕದ ಒಡೆಯನು ನಿರಂತರ ತೆರಿಗೆ, ಬಾಡಿಗೆಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿರುವನೋ, ಆತನು ಸದಾ ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ದಾಟುವನೋ ಉದಾಹರಿಸುವುದಾದರೆ ವಂಗ, ತಕ್ಕೊಲ ಅಥವಾ ಚೀನಾ, ಅಥವಾ ಸೊವಿರ ಅಥವಾ ಸೂರತ್ ಅಥವಾ ಅಲಸಂದಾ (ಅಲೆಗ್ಸಾಂಡ್ರಿಯ) ಅಥವಾ ಕರಾವಳಿ ತೀರಗಳು (ಕೋಲಪಟ್ಟನ) ಅಥವಾ ಸುವರ್ಣಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗುವರೊ ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೇ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವರೋ ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಈ 13 ಧುತಾಂಗಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸಾಧಿಸಿ, ಪಾಲನೆಗೈದು, ಸಿದ್ಧಿಸಿರುವರೋ ಅವರು ಸಮಣ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸಂತ ಸುಖದ ಸಮಾಪತ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ ಹೇಗೆ ರೈತನು ಮೊದಲು ಮಣ್ಣಿನ ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳ ಕಳೆ, ಮುಳ್ಳು, ಕಲ್ಲುಗಳು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ನೇಗಿಲು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಬಿತ್ತುವಿಕೆ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಹಾಯಿಸುವಿಕೆ ಬೇಲಿ ಕಟ್ಟುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಾವಲು ಕಾಯುವಿಕೆ, ಕುಯ್ಯುವಿದೆ ಮತ್ತು ಬೀಸುವಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆನಂತರವೇ ಆತನು ಹಿಟ್ಟಿಗೆ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಒಡೆಯನಾಗಿ ಬಡವರಿಗೆ, ದುಃಖಿತರಿಗೆ ನೀಡಿ ದಾತನಾಗಿ ಬಡತನ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇರೀತಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಈ 13 ಧುತಾಂಗಗಳು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪಾಲಿಸಿ, ಸಾಧಿಸಿ ಪೂರೈಸಿ, ಸಮಣ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆತನು ಶಾಂತಸುಖದ ಸಮಾಪತ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಅಭಿಷಕ್ತ ಚಕ್ರವತರ್ಿಯು ಇತರ ರಾಜರ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೊ, ಬಹಿಷ್ಕಾರದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದಿರುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗಿದ್ದು ಸ್ವತಂತ್ರ ಆಡಳಿತಗಾರನಾಗಿ, ಪ್ರಭುವಾಗಿ, ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಏನೆಲ್ಲವನ್ನು ಮಾಡುವನೋ ಮತ್ತು ಆಗ ಇಡೀ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಭೂಮಿಯು ಆತನಿಗೆ ಸೇರುವುದು ಹಾಗೆಯೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಈ 13 ಧುತಾಂಗಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪಾಲಿಸಿ, ಸಾಧಿಸಿರುವದೋ ಅವರು ಜಿನ ಧಮ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಮಣತ್ವ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಡೆದವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಮಹಾರಾಜ ಥೇರ ಉಪಸೇನರವರು, ವಂಗತ ಪುತ್ರ ಧುತಂಗದ ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಶ್ರಾವಸ್ತಿಗೆ ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬುದ್ಧರಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಂದಿಸಿ ಒಂದೆಡೆ ಕುಳಿತರು, ಆಗ ಭಗವಾನರು ಸುಶಿಕ್ಷಿತತೆ ಪಡೆದ ನಿಯಂತ್ರಿತರಾದ ಆತನ ಸಮೂಹ ಕಂಡು ಆನಂದಿತರಾಗಿ ಹೀಗೆ ಅವರನ್ನು ಶ್ಲéಾಘಿಸಿದರು:
ಅತ್ಯಂತ ರಮಣೀಯ ಉಪಸೇನ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸಮೂಹವು, ಹೇಗೆ ನೀವು ಇವರನ್ನು ತರಬೇತಿ ನೀಡದಿರಿ? ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಆತನು ಭಗವಾನರಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ದೇವಾದಿದೇವರಿಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ ಸಂಪನ್ನರಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಭಗವಾನರಿಗೆ ನಿಜ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಾನ್ ತನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಬಂದಂತಹ ಯಾರಿಗೆ ಆಗಲಿ ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನು: ನಾನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ಭಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವವನು, ಚಿಂದಿ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲೆ ಚೀವರ ಧರಿಸಿದವನು, ನೀವು ಸಹಾ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡುವವರಾದರೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆನು. ಹಾಗು ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನಾಗಿ, ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವೆನು. ಇದನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ಆತನು ಆನಂದದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಆತನಿಗೆ ಪ್ರವಜ್ಯನೀಡಿ ಶಿಷ್ಯರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಭಗವಾನ್ ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೆನು.

ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೆಲ್ಲರೂ ಧುತಾಂಗಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪರಿಪಾಲಿಸುವವರಾಗಿರುವೋ ಅವರು ಪ್ರಭುತ್ವ ಪಡೆದವರಾಗಿ ಜಿನ ಶಾಸನದಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿ ಶಾಂತ ಸುಖದ ಸಮಾಪತ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಪದ್ಮಪುಷ್ಟವು ಭವ್ಯವಾಗಿ, ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ, ಉನ್ನತ ಪರಿಮಳದಿಂದ, ಉತ್ತಮ ಮೇರಗಿನಿಂದ, ಮೃದುತ್ವದಿಂದ ಮನಸೇಳುವುದು, ಬಯಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ಶ್ಲಾಘಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ಅದು ನೀರಿನಿಂದ ಅಂಟಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಪುಟ್ಟ ದಳಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ ತನ್ನ ಸೌಗಂಧ ಹಾಗು ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಹಲವಾರು ದುಂಬಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವುದು, ಅದು ತಂಪಾದ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಹೊಳೆಯ ಮಗುವಿನಂತೆ ಕಾಣುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಆರ್ಯಶ್ರಾವಕನು, ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಧುತಂಗಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪರಿಪಾಲಿಸಿ, ಸಿದ್ಧಿಸಿ 30 ಶೋಬೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದವು 30 ಶೋಭೆಗಳು?

ಆತನ ಚಿತ್ತವು ಸ್ನೇಹದಿಂದ, ಮೃದುತನದಿಂದ ಮಾರ್ಧವತೆಯಿಂದ, ಮೈತ್ರಿಯುಕ್ತವಾಗಿ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಆತನಲ್ಲಿ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಹಂಕಾರವು ನಾಶವಾಗಿ, ಸ್ವ-ಋಜುತ್ವವು ಮುಕ್ತಿಯೆಡೆಗೆ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ. ಆತನ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿ ಸುಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಆತನು ಚಿತ್ತ ಸುಖದ ಆನಂದದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. ಉನ್ನತವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಆನಂದದ, ಶಾಂತಿಯ ಸಮಾಪತ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಆತನ ಉಸಿರಾಟವು ಸಹಾ ಪರಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮವು ಉನ್ನತವು ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಆತನ ಜೀವನವು ಅಸಮಾನ ಮಾಧುರ್ಯತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಅರಹಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಗ್ರ ಜೀವಿಗಳಿಂದಲೂ ಶ್ಲಾಘಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಆತನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಪ್ರಾಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಬಹುಶ್ರುತರು ಆತನಿಗೆ ಅನುಮೋದಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಶಂಸಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಆತನು ಈ ಲೋಕದ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ. ತನು ಅಣುವಿನಷ್ಟು ತಪ್ಪಿಗೂ ಅಪಾಯ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಪರಮಶ್ರೇಷ್ಠ ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಐಶ್ವರ್ಯವೇ ಮಾರ್ಗದ ಫಲ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯು ಹುಡುಕಾಟದವರ ಐಶ್ವರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆತನು ನಾಲ್ಕು ಪರಿಕರಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅನಿಕೇತನವಾಗಿ ತಪಕ್ಕೆ ಬದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಪಾಪದ ಜಾಲವನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತಾನೆ, ಸ್ಫೋಟಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭವಿಷ್ಯದ ಜನ್ಮಗಳ ಐದು ಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಜನ್ಮಸದಿರುವ ಹಾಗೆ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಐದು ತಡೆಗಳಾದ ರಾಗ, ದ್ವೇಷ, ಜಡತ್ವ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಸಂದೇಹವನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಚಾರಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀಣಿಸದ, ಶೀಲದಲ್ಲಿ ಉತ್ಕೃಷ್ಟದವನಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರಿಕರಗಳಲ್ಲೂ ಆಸೆ ತಾಳದೆ ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪುನರ್ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ, ದ್ವಂದ್ವತೆಯಿಂದ ಆಚೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಚಿತ್ತವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ, ಸಪ್ತ ಕ್ಲೇಶಗಳಾದ ರಾಗ, ದ್ವೇಷ, ಪಾಖಂಡತೆ, ಸಂದೇಹ, ಅಹಂಕಾರ, ಜನ್ಮ, ಬಯಕೆ, ಅಜ್ಞಾನಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಭಯಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶರಣನ್ನು ಕ್ಷೇಮಕರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಆಸವಗಳನ್ನು ಕ್ಷಯಗೊಳಿಸಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಿ, ಪರಮಶಾಂತತೆಯನ್ನು, ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಸಮಣನಿಗಿರಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ಶೀಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ಇವೇ ಮಹಾರಾಜ,
30 ಶೋಭೆಗಳನ್ನು ಧುತಾಂಗಧಾರಿಯು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಧಮ್ಮ ಸೇನಾನಿಯಾದ ಸಾರಿಪುತ್ತರು ಇಡೀ ದಶಸಹಸ್ರ ಲೋಕವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ದಶಬಲಧಾರಿಗಳಾದ ಬುದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಸಾರಿಪುತ್ರರು ಸಹಾ ಅಸಂಖ್ಯ ಕಲ್ಪದಿಂದ ಪುಣ್ಯದ ರಾಶಿಯನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅವರು ಸಹಾ ಇಂದ್ರೀಯ ಭೋಗದ ನಿಸ್ಸಾರತೆ ಅರಿತು, ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯ ತೊರೆದು, ಬುದ್ಧ ಶಾಸನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ದೇಹ, ಮಾತು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಈ 13 ಧೂತಂಗಗಳ ಪಾಲನೆಯಿಂದಲೇ ಸಂಯಮಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಅವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶೀಲವಂತರಾಗಿ, ಬುದ್ಧರ ಬಳಿಗೆ ಎರಡನೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಧಮ್ಮಚಕ್ರವನ್ನು ಪ್ರವತರ್ಿಸಿದ್ದರು. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರು ಅಂಗುತ್ತರ ನಿಕಾಯದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ ಓ ಭಿಕ್ಷುಗಳೆ, ಬೇರ್ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸಾರಿಪುತ್ತನ ಹೊರತಾಗಿ ಧಮ್ಮಚಕ್ರವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರವರ್ತನೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಹೊರತಾಗಿ ದ್ವೀತಿಯನಾಗಿರುವ ಸಾರಿಪುತ್ತನೇ ಧಮ್ಮಚಕ್ರ ಪ್ರವತರ್ಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಸಾಧು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇಡೀ ನವಾಂಗ ಬುದ್ಧಶಾಸನ, ಲೋಕೋತ್ತರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಉನ್ನತವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಯಾವ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗಳು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿವೆಯೋ ಅವೆಲ್ಲವೂ 13 ಧುತಾಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತಿವೆ, ಸೇರಿವೆ.
(ಐದನೆಯ ಅನುಮಾನವರ್ಗ ಮುಗಿಯಿತು)

(ಈ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ )

milinda panha 9.ಅನುಮಾನ ವಗ್ಗೋ

9.ಅನುಮಾನ ವಗ್ಗೋ1. ಅನುಮಾನ ಪನ್ಹೋ


ಈಗ ಮಿಲಿಂದ ಮಹಾರಾಜನು, ನಾಗಸೇನ ಭಂತೆಯವರು ಇರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ವಂದಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಒಂದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಹೀಗೆ ಕುಳಿತನೋ, ಅರಿಯಲು ಹಂಬಲಿಸಿದನು. ಕೇಳಲು ಕೌತುಕನಾದನು ಮತ್ತು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ತುಂಡು ತುಂಡು ಮಾಡಿ ಜ್ಞಾನದ ಹೊಂಬೆಳಕನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುವನು. ತನ್ನಲ್ಲೇ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾಧೀನ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತು ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ಹೀಗೆ ನಾಗಸೇನರೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಿದನು:

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಹೇಳಿ ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಬುದ್ಧರನ್ನು ಕಂಡಿರುವಿರಾ?(197)

ಇಲ್ಲ ಓ ಮಹಾರಾಜ.

ಹಾಗಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರು ಬುದ್ಧರನ್ನು ಎಂದಾದರೂ ನೋಡಿರುವರೇ?

ಇಲ್ಲ ಮಹಾರಾಜ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನೀವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುವಂತೆ ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಬುದ್ಧರನ್ನು ಕಂಡಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರು ಸಹಾ ಎಂದಿಗೂ ಬುದ್ಧರನ್ನು ಕಂಡಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರು ಸಹಾ ಎಂದಿಗೂ ಬುದ್ಧರನ್ನು ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಬುದ್ಧರು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬುದ್ಧರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸಾಕ್ಷಿ ಇಲ್ಲ.

ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ರಾಜ ಪರಂಪರೆಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣರಾದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ಪುರಾತನ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಇದ್ದರೆ?

ಖಂಡಿತ ಭಂತೆ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯ ಏತಕ್ಕೆ?

ಸರಿ ಮಹಾರಾಜ, ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಅವರನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೀರಾ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಮತ್ತೆ ನಿಮಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ ರಾಜ ಪುರೋಹಿತರು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಸನ ವಿಧಿಸಿದವರು, ಮಂತ್ರಿಗಳು ಎಂದಾದರೂ ಆ ಪುರಾತನ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದರೆ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ನೀವು ಕಂಡಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರು ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಆ ಪುರಾತನ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ! ಎಲ್ಲಿ ಅವರು? ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಾಕ್ಷಿಯೇ ಇಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಅವರು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜ ಲಾಂಛನಗಳು ಈಗಲೂ ಕಾಣಬಹುದು. ಅವೆಂದರೆ ಶ್ವೇತಛತ್ರಿ, ಕಿರೀಟ, ಪಾದುಕೆಗಳು, ಯಾಕ್ ಬಾಲದ ಬೀಸಣಿಕೆ, ಖಡ್ಗರತ್ನ, ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಸಿಂಹಾಸನ ಮತ್ತು ಶಯನ ಇವೆಲ್ಲದರಿಂದ ನಾವು ಪುರಾತನ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಜೀವಿಸಿದ್ದರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬಹುದು ಮತ್ತು ನಂಬಬಹುದು.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಾವು ಭಗವಾನರನ್ನು ತಿಳಿಯಬಹುದು ಮತ್ತು ನಂಬಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೂ ಕಾರಣಗಳಿವೆ, ಆಧಾರಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ಏನದು? ಭಗವಾನರು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಬುದ್ಧ ಲಾಂಛನಗಳು. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಬುದ್ಧರು ಅರಹಂತರು, ಸಮ್ಮಾಸಂಬುದ್ಧರು ಆಗಿದ್ದರು, ಹಾಗು ಇದ್ದರು ಎಂದೂ ಮತ್ತು ಅವರ ಜ್ಞಾನ, ಪ್ರಜ್ಞಾ ಹೀಗಿತ್ತೆಂದು ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಅವ್ಯಾವುವು ಎಂದರೆ ನಾಲ್ಕು ಸತಿಪಟ್ಠಾನ (ಜಾಗರೂಕತೆಯ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನಗಳು), ನಾಲ್ಕು ಸಮ್ಮಾಪದ್ಧಾನ (ನಾಲ್ಕು ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲತೆ). ನಾಲ್ಕು ಇದ್ದಿಪಾದ (ನಾಲ್ಕು ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಯ ಆಧಾರಗಳು). ಪಂಚ ಇಂದ್ರೀಯಗಳು (ಐದು ಅಧಿಪತ್ಯಗಳು), ಪಂಚಬಲಗಳು, ಏಳು ಬೋಧಿ ಅಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಅಷ್ಟಾಂಗ ಮಾರ್ಗ. ಇವುಗಳಿಂದಾಗಿ ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಭಗವಾನರು ಇದ್ದರು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ,  ಹೇತುವಿನಿಂದ, ಈ ತರ್ಕದಿಂದ, ಈ ತೀಮರ್ಾನದಿಂದಾಗಿ ಭಗವಾನರು ಇದ್ದರೂ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾರು ಉಪಾದಿಗಳನ್ನು ಕ್ಷಯಿಸಿ, ನಿಬ್ಬುತವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದರೋ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ದಡ ತಲುಪಿ ದುಃಖಸಾಗರದಿಂದ ಕಾಪಾಡುವರೋ ಅಂತಹವರನ್ನು ಬಹುಜನರು ತಮ್ಮ ತರ್ಕ ತೀಮರ್ಾನಗಳಿಂದಾಗಿ ಹೀಗೆ ಸವರ್ೊತ್ತಮರು ಇದ್ದರು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಉಪಮೆಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ ನಗರ ನಿಮರ್ಾಣಕರ್ತನು (ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿ) ಆತನು ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಸುಂದರವಾದ ನೆಲೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೋಷವನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಸಮವಾಗಿರುವ, ಬೆಟ್ಟ, ತಗ್ಗುಗಳು ಇಲ್ಲದಿರುವ, ಒರಟುನೆಲೆ ಮತ್ತು ಬಂಡೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿಲ್ಲದ, ಅಪಾರ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ನಂತರ ಆತನು ಒರಟಾಗಿರುವವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಮಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಉಬ್ಬು-ತಗ್ಗುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ನಗರವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗ್ಯವಾದ ಭಾಗಗಳನ್ನಾಗಿ ಅಳತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸುರಂಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಲು ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲನ್ನು, ಗಮನಿಸುವ ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೋಟೆಯ ತೆನೆಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಗಲವಾದ ಚೌಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ತೆರೆದ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೂಡುವ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಅಡ್ಡದಾರಿಗಳು ಕೂಡುವ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಸಮ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳು, ನಿಯಮಿತ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿರುವ ತೆರೆದ ಅಂಗಡಿಗಳು, ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ಉದ್ಯಾನವನಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ಕಮಲದ ಕೆರೆಗಳು, ಬಾವಿಗಳು, ದೇಗುಲಗಳು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೋಷರಹಿತವಾಗಿ ನಿಮರ್ಿಸುವರು. ಆಗ ನಗರವು ಎಲ್ಲಾ ಭವ್ಯತೆಗಳಿಂದಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು. ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಬೇರೆ ಭೂಮಿಗೆ ಹೊರಟಾಗ, ಆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಗರವು ಬೃಹತ್ತಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಪದ್ಭರಿತವಾಗಿ ಆಹಾರ ಅಂಗಡಿಗಳಿಂದ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಶಾಂತವಾಗಿ, ಭವ್ಯವಾಗಿ, ಸುಖವಾಗಿ, ದುರ್ಘಟನೆ ಮತ್ತು ವಿಪತ್ತುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾರೀತಿಯ ಜನರು ಸೇರುವರು. ಅವರೆಂದರೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಕಾಮರ್ಿಕರು, ಗಜಸೈನಿಕರು, ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳು, ಮಹಾರಥಿಗಳು, ಸೈನಿಕರು, ಬಿಲ್ಗಾರರು, ಖಡ್ಗವೀರರು, ಧ್ವಜಧಾರಿಗಳು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಪಿಂಡದಾವಿಕರು, ರಣಪ್ರಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ವೀರಾಗ್ರಣಿಗಳು, ಬೃಹತ್ ದೇಹದಾರಿಗಳು, ವೀರರು, ಪ್ರಾಣಿಚರ್ಮ ಯೋಧರು, ಗುಲಾಮವೀರರು, ಗೂಡಾಚಾರರು, ವೃತ್ತಿಪರ ಪೈಲ್ವಾನರು, ಅಡುಗೆಭಟ್ಟರು, ಸಾರು ಮಾಡುವವರು, ಕ್ಷೌರಿಕರು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವವರು, ಕಮ್ಮಾರರು, ಹೂಗಾರರು, ಅಕ್ಕಸಾಲಿಗರು, ಲೋಹಕಾರರು, ದೂತರು, ಕುಂಬಾರರು, ಲವಣಕಾರರು, ಚರ್ಮಕಾರರು, ಬಂಡಿ ನಿಮರ್ಾಣಕಾರರು, ದಂತಶಿಲ್ಪಗಳು, ಹಗ್ಗಕಾರರು, ಚಾವಣಿಕೆಗಾರರು, ನೆಯ್ಗೆಯವರು, ಬುಟ್ಟಿಗಾರರು, ಬಿಲ್ಲು ನಿಮರ್ಾಣಗಾರರು, ಬಾಣಕಾರರು, ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವವರು, ಬಣ್ಣ ನಿಮರ್ಾತರು, ಸಿಂಪಿಗರು, ಹಿರಣ್ಯಿಕರು, ಬಟ್ಟೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಸೌಗಂಧಿಕ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಹುಲ್ಲು ಕಟುಕರು, ಮರಕುಟುಕರು, ದಾಸರು, ಹೂಫಲ-ಗೆಣಸು ಆಯ್ದು ಜೀವಿಸುವವರು, ತಿರುಗಿ ಅನ್ನ ಮಾರುವವರು, ರೊಟ್ಟಿ ಮಾರುವವರು, ಮೀನುಗಾರರು, ಕಟುಕರು, ಮದ್ಯ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ನಟರು, ನಾಟ್ಯಕಾರರು, ದೊಂಬರಾಟದವರು, ವಿದೂಷಕರು, ಹಾಡುಗಾರರು, ಮುಷ್ಠಿಮಲ್ಲರು, ಶವ ಸುಡುವವರು, ಪುಷ್ಪಖದಕರು, ಅನಾಗರಿಕರು, ಕಾಡುಜನರು, ವೇಶ್ಯೆಯರು, ಜಗ್ಗುತ್ತಾ ಧುಮುಕುವವರು, ಗುಲಾಮ ಹೆಣ್ಣುಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ವಿವಿಧ ಜನರು, ಸಿಥಿಯಾ, ಬ್ಯಾಕ್ಟ್ರಿಯಾ, ಚೀನಾ, ವಿಲಾತ, ಉಚ್ಚೇನಿ, ಬಾರುಕಖ್ಖ, ಕಾಶಿ, ಕೋಸಲ, ಗಡಿ ಭೂಮಿಯವರು, ಮಗಧ ದೇಶದವರು, ಸಾಕೇತದವರು, ಸೂರತ್ನವರು, ಪಶ್ಚಿಮದವರು, ಕೊತಂಬರ, ಮಧುರ, ಅಲೆಗ್ಸಾಂಡ್ರಿಯ (ಅಲಸಂದ), ಕಾಶ್ಮೀರ ಮತ್ತು ಗಂಧಾರ ಈ ಎಲ್ಲಾ ದೇಶದವರು ಇಲ್ಲಿ ನಿವಾಸಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹೊಸನಗರವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತ, ದೋಷರಹಿತ, ಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ರಮ್ಯವಾದ ನಗರದ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಈ ನಗರವನ್ನು ರಚಿಸಿದ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ರಾಜ, ಭಗವಾನರು ಅತುಲರು, ಅಸಮಾನರು, ಅನುಪಮಸಂಪನ್ನರು, ಅನನ್ಯರು, ಸರಿಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದವರು, ಹೋಲಿಕೆಗೆ, ಅಳತೆಗೆ ಮೀರಿದವರು, ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆಯುವವರು, ಅಮಿತ, ಅನಂತ ಗುಣಶಾಲಿಗಳು, ಶೀಲಸಂಪನ್ನರು, ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರಾಜ್ಞರು, ಅನಂತತೇಜರು, ಭವ್ಯರಾದರವರು, ಅನಂತ ವೀರ್ಯಸಂಪನ್ನರು, ಅನಂತಬಲರು ಯಾವಾಗ ಅವರು ಪಾರಾಮಿತಗಳನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರೋ ಆಗಲೇ ಅವರು ಮಾರ ಮತ್ತು ಅವರ ಗಣಗಳನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸಿದರು. ಅವರು ಪಾಖಂಡವಾದದ ಬಲೆಯನ್ನು ನುಚ್ಚುನೂರು ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆದರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆಯು ಉದಯಿಸಲು ಕಾರಣರಾದವರು, ಧಮ್ಮುಖರು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಉನ್ನತವಾದುದಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದವರು ಆಗಿದ್ದು ಅಜೇಯರಾಗಿ ಧಮ್ಮನಗರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವರು.

ಮತ್ತು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಶೀಲವೇ ಅದರ ಕೋಟೆ, ಪಾಪಲಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ಪಾಪಭೀತಿಯೇ ಅದರ ಕೋಟೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಕಂದಕ, ಜ್ಞಾನಧಾರವೇ ಕೊಟ್ಟಕವಾಗಿದೆ. (ಕೋಟೆಯ ಮೇಲೆ ಗೋಡೆ). ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲತೆಯೇ ಅದರ ಕಾವಲುಗೋಪುರ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಅದರ ಆಧಾರಸ್ತಂಭಗಳು ಮತ್ತು ಜಾಗರೂಕತೆಯೇ ಅದರ ಪಹರೆದಾರ. ಪ್ರಜ್ಞಾವೇ ಅದರ ಪ್ರಸಾದ, ಸುತ್ತಂತವೇ ಅದರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ಅಭಿಧಮ್ಮವೇ ಅದರ ಅಡ್ಡ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳು, ವಿನಯವೇ ಅದರ ನ್ಯಾಯಾಲಯ, ಮತ್ತು ಸತಿಪಟ್ಠಾನವೇ ಅದರ ಮುಖ್ಯಬೀದಿಯು. ಆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ತೆರೆದಿರುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ಹಣ್ಣಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ಪ್ರತ್ಯೌಷಧಗಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಔಷಧದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಅಮೃತದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ರತ್ಮಗಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಎಲ್ಲಾರೀತಿಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವುದು ಬುದ್ಧಭಗವಾನರು ಪುಷ್ಪ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ? (198)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೆಲವು ಧ್ಯಾನದ ವಿಷಯಗಳಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರಿಂದಲೇ ಬಂದಿವೆ. ಅರಹಂತ ಸಮ್ಮಾಸಂಬುದ್ಧರಿಂದಲೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಮತ್ತು ಅವೆಲ್ಲಾ ಹೀಗಿವೆ: ಅನಿತ್ಯ ಸಞ್ಞಾ (ಅನಿತ್ಯದ ಗ್ರಹಿಕೆ), ದುಃಖಸಞ್ಞಾ, ಅನತ್ತಸಞ್ಞಾ ಅಶುಭಾಸಞ್ಞಾ, ಅಪಾಯದಸನ್ಯಾ, ಪಹಾನಸಞ್ಞಾ (ತ್ಯಜಿಸುವಿಕೆಯ ಗ್ರಹಿಕೆ), ವಿರಾಗಸಞ್ಞಾ, ನಿರೋಧಸಞ್ಞಾ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ವಿಕರ್ಷಣಾಸಞ್ಞಾ, ಸರ್ವಸಂಖಾರಗಳ ಅನಿತ್ಯಸಞ್ಞಾ, ಅನಾಪಾನಸತಿ. ಊದಿರುವ ಶವದ ಅಶುಭಾಸಞ್ಞಾ, ನೀಲಿಗಟ್ಟಿದ ಶವದ ಅಶುಭಾಸಞ್ಞಾ, ಕೀವುಗಟ್ಟಿ ಕೊಳೆತ ಶವದ ಅಶುಭಾಸಞ್ಞಾ, ವಿಚ್ಚೇಧ (ತುಂಡಾದ)ಗೊಂಡಿರುವ ಶವದ ಅಶುಭಾಸಞ್ಞಾ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಚ್ಚಿತಿಂದಿರುವ ಶವದ ಅಶುಭಾಸಞ್ಞಾ, ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿರುವ ಶವದ ಅಶುಭಾಸಞ್ಞಾ, ಕತ್ತರಿಸಿ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿರುವ ಶವದ ಅಶುಭಾಸಞ್ಞಾ, ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಶವದ ಅಶುಭಾಸಞ್ಞಾ, ಕ್ರಿಮಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುವ ಶವದ ಅಶುಭಾಸಞ್ಞಾ, ಅಸ್ತಿಪಂಜರದ ಅಶುಭಾಸಞ್ಞಾ, ಮೈತ್ರಿಯ ಸಞ್ಞಾ, ಕರುಣೆಯ ಸಞ್ಞಾ, ಉಪೇಕ್ಷೆಯ ಗ್ರಹಿಕೆ, ಮರಣಾನುಸ್ಮೃತಿ, ಕಾಯಾಗತಾಸ್ಮೃತಿ, ಇವಿಷ್ಟು ಮಹಾರಾಜ ಬುದ್ಧಭಗವಾನರಿಂದ ನುಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಧ್ಯಾನ ವಿಷಯಗಳಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಯಾರ್ಯಾರು ಜರಾಮರಣದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಬಯಸುವನೋ ಆತನು ಇದರಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ, ಆತನು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿ ರಾಗದಿಂದ, ದ್ವೇಷದಿಂದ, ಮೋಹದಿಂದ, ಅಹಂನಿಂದ, ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಆತನು ಸಂಸಾರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ. ತೃಷ್ಣೆಯ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ತನ್ನನ್ನು ತ್ರಿವಿಧದ ಕಲೆಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಕ್ಲೇಷಗಳನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಕುಶಲಗಳನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಿ, ಆತನು ಭವ್ಯವಾದ ನಿಬ್ಬಾಣನಗರಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಅಮಲವು, ವಿರಜವು, ಶುದ್ಧವು, ಶ್ವೇತವು, ವಯಸ್ಸಿನ ಅತೀತವೂ, ಅಮರವು, ಸುಖವು, ಅಭಯವು ಆಗಿರುವ ನಿಬ್ಬಾಣನಗರಿಯಾಗಿದೆ. ಆತನು ಅರಹತ್ವದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬುದ್ಧಭಗವಾನರ ಪುಷ್ಪ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಾಗಿದೆ.

ಕರ್ಮದ ಬೆಲೆಯಂತೆ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೋ ಮತ್ತು ಆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗು. ನಿನ್ನ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವಂತಹ (ಧ್ಯಾನ) ವಿಷಯ ಕೊಂಡುಕೋ ನಿನ್ನನ್ನು ವಿಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿ, ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗು.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವುದು ಬುದ್ಧರ ಗಂಧ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯು? (199)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶೀಲಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ವಿಭಾಗಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ಅದೆಲ್ಲಾ ಭಗವಾನರಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಶೀಲಗಂಧದಿಂದ ಅನುಲಿಪ್ತವಾಗಿರುವ ಭಗವಾನರ ಪುತ್ತರಾದ ಸಂಘವು ದೇವಲೋಕ ಸಹಿತ ಶೀಲಗಂಧದಿಂದ ಧೂಪಿಸಿರುವರು, ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ಶೀಲ ಸುಮಗಂಧವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವರು, ಗಾಳಿ ಚಲಿಸುವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಗಾಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ಶೀಲ ಸುಗಂಧವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವರು ಮತ್ತು ಯಾವುದದು ಶೀಲಗಳ ಸುಗಂಧವು? ಅವೆಂದರೆ ಶರಣಶೀಲ, ಪಂಚಶೀಲ, ಅಷ್ಠಾಂಗಶೀಲ, ದಶಾಂಗಶೀಲ, ಐದು ಪಠಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುವ ಸಂಯಮಶೀಲ, ಪಾತಿಮೋಕ್ಖ, ಸಂಯಮಶೀಲ ಮತ್ತು ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬುದ್ಧಭಗವಾನರ ಗಂಧದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ದೇವಾಧಿದೇವ ಭಗವಾನರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ಪುಷ್ಪಗಳ ಗಂಧವೂ ವಾಯುವಿನ ಎದುರು ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹರಡಲಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಚಂದನ (ಶ್ರೀಗಂಧ), ತಗರ, ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಪರಿಮಳವು ಸಹಾ. ಆದರೆ ಸಂತರ ಯಶೋಗಂಧವು ವಾಯುವಿಗೆ ಎದುರಾಗಿಯು ಹಬ್ಬುತ್ತದೆ. ಸತ್ಪುರುಷರ ಶೀಲ ಸುಗಂಧವು ಸರ್ವದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಪ್ರಸರಿಸುತ್ತದೆ.

ಚಂದನದ, ತಗರದ, ಉತ್ಪಲದ, ಮಲ್ಲಿಗೆಗಳ ಸುಗಂಧಕ್ಕಿಂತ ಶೀಲ ಸುಗಂಧವು ಅನುತ್ತರವಾಗಿದೆ.
ತಿಳಿಯಾಗಿದೆ ಈ ಸುಗಂಧಗಳಾದ ತಗರ, ಚಂದನಗಳು. ಆದರೆ ಶೀಲವಂತನ ಸುಗಂಧವಂತು ಗಾಢವಾಗಿ, ಉತ್ತಮೋತ್ತಮತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿ ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಹಾ ಪ್ರಸರಿಸುತ್ತದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವುದು ಬುದ್ಧಭಗವಾನರ ಫಲಮಾರುಕಟ್ಟೆಯು? (200)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹಲವು ಫಲಗಳು ಬುದ್ಧಭಗವಾನರಿಂದ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವೆಂದರೆ ಸೋತಪತ್ತಿಫಲ, ಸಕದಾಗಾಮಿಫಲ, ಅನಾಗಾಮಿ ಫಲ, ಅರಹತ್ವಫಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಶೂನ್ಯತಾ ಫಲಸಮಾಪತ್ತಿ, ಅನಿಮಿತ್ತ ಫಲಸಮಾಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಪ್ಪಣಿಹಿತ ಫಲಸಮಾಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಯಾರೆಲ್ಲರೂ ಇವುಗಳಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆದರೊ ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ಕರ್ಮಮೂಲವನ್ನು ಬೆಲೆಕಟ್ಟಿ, ತಾವಿಷ್ಟಪಟ್ಟ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಅದು ಸೋತಪತ್ತಿ ಫಲವಾಗಿರಬಹುದು... ಅಥವಾ ಅಪ್ಪಣಿಹಿತಫಲ ಸಮಾಪತ್ತಿಯಾಗಿರಬಹುದು.
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಮಾವಿನ ಮರದ ಬೆಳೆಗಾರನು ವರ್ಷವೆಲ್ಲಾ ಹಣ್ಣು ಸಿಕ್ಕರೂ ಆತನು ಗ್ರಾಹಕರು ಬರುವವರೆಗೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಗ್ರಾಹಕ ಬಂದಾಗ ಬೆಳೆಸಿರುವವನು ಬೆಲೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿ, ಹಣ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳುವನು ಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯನೇ, ಈ ಮರವು ಸದಾ ಹಣ್ಣು ಬಿಡುವುದು, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಣ್ಣನ್ನು ನೀನು ಪಡೆದುಕೋ. ಅಂದರೆ ಕಾಯಾಗಿಯೂ ಹಣ್ಣಲ್ಲದ, ಅಥವಾ ಕೊಳೆತ, ಕೇಶಿಕ, ಹುಳಿ ಅಥವಾ ಹಣ್ಣಾಗಿರುವ ಪಕ್ವ. ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕನು ಬೆಲೆನೀಡಿ ತನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಾಯಿ ಅಥವಾ ಕೊಳೆತ ಅಥವಾ ಕೇಶಿಕ ಅಥವಾ ಹುಳಿ ಅಥವಾ ಪಕ್ವ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರ್ಯಾರು ಯಾವ ಫಲವನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಕರ್ಮದ ಮೂಲವನ್ನು ತೆತ್ತು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದೇ ಭಗವಾನರ ಹಣ್ಣಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಾಗಿದೆ.
ಕರ್ಮಮೂಲವನ್ನು ಜನರು ನೀಡಿ ಅಮರತ್ವದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು. ಯಾರೆಲ್ಲಾ ಅಮರತ್ವದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದಿರುವವರೋ ಅವರೆಲ್ಲಾ ಪರಮಸುಖವನ್ನು ಹೊಂದುವರು.

ಮತ್ತೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವುದು ಬುದ್ಧಭಗವಾನರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೌಷಧವಾಗಿದೆ? (201)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೆಲವು ಪ್ರತ್ಯೌಷಧಿಗಳು ಭಗವಾನರಿಂದ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಕ್ಲೇಶ ವಿಷದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಗೆ ಭಗವಾನರು ಪ್ರತ್ಯೌಷಧಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾವುವವು ಆ ಪ್ರತ್ಯೌಷಧಗಳು? ಅವೆಂದರೆ ನಾಲ್ಕು ಆರ್ಯಸತ್ಯಗಳು ಭಗವಾನರಿಂದ ನುಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ದುಃಖ ಆರ್ಯಸತ್ಯ, ದುಃಖ ಸಮುದಾಯ ಆರ್ಯಸತ್ಯ, ದುಃಖ ನಿರೋಧ ಆರ್ಯಸತ್ಯ ಮತ್ತು ದುಃಖ ನಿರೋಧಗಾಮಿನಿ ಪಟಿಪದ ಆರ್ಯಸತ್ಯ. ಯಾರೆಲ್ಲರೂ ಉನ್ನತವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇಚ್ಛುಕರೋ ಅವರು ನಾಲ್ಕು ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅದರಂತೆ ಸಾಧಿಸಿ, ಪುನರ್ಜನ್ಮದಿಂದ ಪಾರಾಗುವರು. ಹಾಗೆಯೇ ಜರೆ, ಜರಾ, ಮರಣ, ಶೋಕ, ಪ್ರಲಾಪ, ನೋವು, ನಿರಾಶೆ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗುವರು. ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬುದ್ಧಭಗವಾನರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಪ್ರತ್ಯೌಷಧವಾಗಿದೆ.

ಯಾವೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತ್ಯೌಷಧಿಗಳು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವವೋ, ವಿಷವನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರತ್ಯೌಷಧಿಗಳೋ, ಅವ್ಯಾವುವು ಧಮ್ಮಾ ಪ್ರತ್ಯೌಷಧಿಗೆ ಸಮವಲ್ಲ. ಓ ಭಿಕ್ಖುಗಳೇ ಇವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ.

ಮತ್ತೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವುದು ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರ ಔಷಧಿಯ
ಮಾರುಕಟ್ಟೆ? (202)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೆಲವು ಔಷಧಿಗಳಿವೆ, ಅದನ್ನು ಭಗವಾನರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಇಡೀ ದೇವಲೋಕಸಹಿತ ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಗೆ ಅವರು ಗುಣಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಆ ಔಷಧಿಗಳು ಯಾವುವು ಎಂದರೆ ನಾಲ್ಕು ಸತಿಪಟ್ಠಾಣಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಸಮ್ಮಪ್ಪಧಾನಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಇದ್ದಿಪಾದಗಳು, ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಪಂಚಬಲಗಳು, ಸಪ್ತಬೋಧಿ ಅಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಆರ್ಯ ಅಷ್ಠಾಂಗಿಕ ಮಾರ್ಗ. ಈ ಔಷಧಿಗಳಿಮದ ಭಗವಾನರು ಮಿಥ್ಯಾದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ವಿಸಜರ್ಿಸಿದ್ದರು, ಮಿಥ್ಯಾ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ವಿಸಜರ್ಿಸಿದ್ದರು ಹಾಗೆಯೇ ಮಿಥ್ಯಾವಾಚಾ, ಮಿಥ್ಯಾಕರ್ಮ, ಮಿಥ್ಯಾಜೀವನವನ್ನು ವಿಸಜರ್ಿಸಿದ್ದರು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಿಥ್ಯಾ ವ್ಯಾಯಾಮವನ್ನು ಮಿಥ್ಯಾಸತಿ ಮತ್ತು ಮಿಥ್ಯಾ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ವಿಸಜರ್ಿಸಿದ್ದರು. ಹಾಗೆಯೇ ಅವರಲ್ಲಿ ಲೋಭ, ದ್ವೇಷ, ಅಹಂಕಾರ, ಮಿಥ್ಯಾದೃಷ್ಟಿ, ಸಂಶಯ, ಚದುರುವಿಕೆ, ಜಡತ್ವ, ಆಲಸಿಕೆ, ಪಾಪಲಜ್ಜೆ ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಪಾಪಭಯವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸರ್ವಕ್ಲೇಷಗಳು ವಾಂತಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವಂತಹ ಔಷಧಿಗಳಿವೆ. ಇವೇ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಔಷಧಿಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಾಗಿದೆ.

ಯಾವೆಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇವೆಯೋ, ವಿವಿಧರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಹುವಿಧವಾಗಿವೆಯೋ ಅವ್ಯಾವುದು ಧಮ್ಮ ಔಷಧಿಗೆ ಸಮವಲ್ಲ, ಇವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ.

ಧಮ್ಮ ಔಷಧವನ್ನು ಸೇವಿಸಿರುವ ಅವರು ಜರಾಮರಣದಿಂದ ಪಾರಾಗಿ ಇದನ್ನು ದಶರ್ಿಸಿ, ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಉಪಾದಿಗಳು ಕ್ಷಯವಾಗಿ ವಿಕರ್ಷಣ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುವರು.

ಮತ್ತೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಮೃತ ಯಾವುದು? (203)


ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬುದ್ಧಭಗವಾನರಿಂದ ಅಮರತ್ವವು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಆ ಅಮೃತವನ್ನು ಸಕಲ ದೇವ ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಮೇಲೆ, ರಾಜನ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸಿಂಪಡಿಸುವಂತೆ, ಸಿಂಚನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪುನರ್ಜನ್ಮಗಳಿಂದ, ಮುಪ್ಪು, ರೋಗಗಳಿಂದ, ಮರಣಗಳಿಂದ, ದುಃಖಗಳಿಂದ, ಪ್ರಲಾಪ, ನೋವು, ಶೋಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುವರು ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಆ ಅಮೃತ? ಅದೇ ಕಾಯಾಗತ ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ದೇವಾದಿದೇವ ಭಗವಾನರು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಓ ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ, ಯಾರು ಕಾಯಗತಾಸತಿಯಲ್ಲಿ ಅನಂದಿತರಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವರೋ, ಅವರು ಅಮರತ್ವದ ಅಮೃತವನ್ನು ಸವಿಯುವರು.

ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಅಮೃತದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಾಗಿದೆ.
ಮಾನವಕುಲವು ರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಅಮೃತದ ಅಂಗಡಿಯನ್ನು ತೆರೆದಿಹರು, ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿ ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಕಮ್ಮವನ್ನು ನೀಡಿ, ಕೊಂಡು ಅಮರತ್ವದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ.

ಮತ್ತೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಬುದ್ಧಭಗವಾನರ ರತ್ನದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಯಾವುದು?(204)

ಕೆಲವು ರತ್ನಗಳಿವೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅವು ಭಗವಾನರಿಂದ ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಭಗವಾನರ ಪುತ್ರರು (ಭಿಕ್ಷುಗಳು) ಧರಿಸಿದವರಾಗಿ, ಇಡೀ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿತರಾಗುವರು, ಹೊಳೆಯುವರು, ಕ್ಷಿತಿಜದಿಂದ ಕ್ಷಿತಿಜಕ್ಕೆ ಭವ್ಯವಾದ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವರು ಮತ್ತು ಆ ರತ್ನಗಳೆಂದರೆ ಶೀಲರತ್ನ, ಸಮಾಧಿರತ್ನ, ಪ್ರಜ್ಞಾರತ್ನ, ವಿಮುಕ್ತಿರತ್ನ, ವಿಮುಕ್ತಿಜ್ಞಾನ ದರ್ಶನರತ್ನ, ಪಟಿಸಂಭಿದಾರತ್ನ ಮತ್ತು ಭೋಜ್ಹಾಂಗರತ್ನ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವುದು ಶೀಲರತ್ನ? (205)

ಶೀಲರತ್ನವೆಂದರೆ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖ ಸಂವರಶೀಲ (ಭಿಕ್ಷುಗಳ ನಿಯಮ ಶೀಲ) ಹಾಗೆಯೇ ಚಿಕ್ಕ ಶೀಲ, ಮಧ್ಯಮ ಶೀಲ, ಮಹಾಶೀಲ, ಮಾರ್ಗಶೀಲ, ಫಲಶೀಲ, ಮತ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ದೇವತೆಗಳಾಗಲಿ, ಮಾನವರಾಗಲಿ, ಮಾರ, ಬ್ರಹ್ಮರಾಗಲಿ, ಸಮಣ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಇಚ್ಛೆಪಡುವ ರತ್ನವೆಂದರೆ ಶೀಲವೇ ಆಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಷುವು ಇದನ್ನು ಧರಿಸಿದಾಗ ಎಲ್ಲಾದಿಶೆಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರಕಾಶ ನೀಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವೀಚಿ ನರಕದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಸುಗತಿಯ ದೇವಲೋಕಗಳವರೆಗೂ ಆತನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ರತ್ನಗಳು ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ, ಅದನ್ನೇ ಭಗವಾನರ ಶೀಲರತ್ನ ಎನ್ನುವರು.

ಇವೆಲ್ಲಾ ವಿಧವಿಧವಾದ ಶೀಲಗಳನ್ನು ಬುದ್ಧಭಗವಾನರ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾರಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕರ್ಮವನ್ನೇ ಬೆಲೆಯಾಗಿ ನೀಡಿ, ಈ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಧರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಸಮಾಧಿರತ್ನ ಎಂದರೇನು? (206)

ಸವಿತರ್ಕ ಮತ್ತು ಸವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಮಾಧಿ, ಅವಿತರ್ಕವಿಚಾರಗಳಿಲ್ಲದ ಸಮಾಧಿ, ಅವಿತರ್ಕ ಅವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಮಾಧಿ (ವಿತರ್ಕವಿಚಾರಗಳೆರಡು ಇಲ್ಲದ) ಶೂನ್ಯತೆಯ ಸಮಾಧಿ, ಅನಿಮಿತ್ತ ಸಮಾಧಿ (ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಲ್ಲ). ಅಪ್ಪಣಿಹಿತೊ (ಅಸೆರಹಿತತೆಯ) ಸಮಾಧಿ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಭಿಕ್ಖು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಸಮಾಧಿ ರತ್ನವನ್ನು ಧರಿಸುವನೋ, ಆಗ ಆತನಲ್ಲಿ ಕಾಮವಿತರ್ಕ, ವಿರೋಧದ ವಿತರ್ಕ, ಹಿಂಸೆಯ ವಿತರ್ಕ, ಅಹಂಕಾರದ, ದಿಟ್ಟಿಯ, ಸಂಶಯದ ಇತ್ಯಾದಿ ಕ್ಲೇಷದ ವಿತರ್ಕಗಳು ಸ್ಪಶರ್ಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆತನಿಂದ ದೂರ ಹರಿಯುತ್ತವೆ, ಚದುರುತ್ತದೆ, ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆತನೊಂದಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಂಟಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕಮಲದ ಎಲೆಯಿಂದ ನೀರು ನಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗುವುದೋ, ಚದುರುವುದೋ, ಅಂಟದೆ ಹೋಗುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ಭಿಕ್ಷುವು ಧ್ಯಾನರತ್ನವನ್ನು ಧರಿಸಿದಾಗ ಆತನಲ್ಲಿರುವ ನಾನಾ ವಿತರ್ಕಗಳು ಕ್ಲೇಷಗಳು ಅವರಿಗೆ ಸ್ಪಶರ್ಿಸುವಾಗಲೇ ಬೇರೆಡೆ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಚದುರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆತನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದೆ, ಅಂಟದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಏಕೆ ಹೀಗೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಸಮಾಧಿಯ ಪರಮ ಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದಾಗಿ (ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದಾಗಿ), ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಸಮಾಧಿ ರತ್ನವಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ರತ್ನಗಳು ಭಗವಾನರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಸಮಾಧಿರತ್ನದ ಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ, ಕುವಿತರ್ಕವು ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ವಿಚಿಕಿತ್ಸ (ಸಂಶಯವು) ಅಡ್ಡಾಡುವಂತಹ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ಕೊಳ್ಳಿ, ಮುಕುಟದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ.

ಯಾವುದು ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಪಞ್ಞರತ್ನ? (207)
ಯಾವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆರ್ಯಶ್ರಾವಕನು ಇದೇ ಕುಶಲ ಎಂದು ಯಥಾಭೂತವಾಗಿ ಅರಿಯುವನೋ, ಇದೇ ಅಕುಶಲ ಎಂದು ಯಥಾಭೂತವಾಗಿ ಅರಿಯುವನೋ ಇದೇ ನಿಂದನೀಯ ಎಂದು ಇದೇ ಅನಿಂದನೀಯ, ಇದೇ ಸೇವಿಸುವಂತಹುದು (ಹವ್ಯಾಸ).

ಇದು ಸೇವಿಸಬಾರದಂತಹುದು (ಚಟ), ಇದು ಹೀನವಾದುದು, ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದು, ಇದು ಕೆಟ್ಟ (ಕಪ್ಪು)ದಾದುದು, ಇದು ಶುಕ್ರ (ಒಳಿತು), ಇದು ಕಪ್ಪು ಶುಕ್ರವೂ, ಇದೇ ದುಃಖ, ಇದೇ ದುಃಖ ಸಮುದಾಯ, ಇದೇ ದುಃಖ ನಿರೋಧ, ಇದೇ ದುಃಖ ನಿರೋಧಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಯಥಾಭೂತವಾಗಿ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ಮಹಾರಾಜ ಪ್ರಜ್ಞಾ ರತ್ನವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಞ್ಞರತ್ನದ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದವರು ಚಿರಕಾಲ ಭವದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಾರರು, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುವರು, ಅವರು ಭವದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವುದು ಜೀವನದ ವಿಮುಕ್ತಿ ರತ್ನ? (208)

ಅರಹಂತರೇ ವಿಮುಕ್ತಿಯ ರತ್ನವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುವು ಅರಹತ್ವಕ್ಕೆ ತಲುಪುವರೋ ಅವರೇ ವಿಮುಕ್ತಿರತ್ನವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ ಯಾರು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವರೋ ಅವರು ಚಿನ್ನದ ತಂತಿಗಳಿಂದ, ಮುತ್ತು, ವಜ್ರ, ಸುವರ್ಣ ಮತ್ತು ಹವಳಗಳಿಂದಾದ ಆಭರಣವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಅಂಗಗಳು ಅಕಲು, ತಾರಿಸಕ ಮತ್ತು ಲೋಹಿತ ಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾನಾಬಗೆಯ ಹೂಗಳಾದ ನಿಗ, ಪುನ್ನಾಗ, ಸಾಲ, ಸಲಳ, ಚಂಪಾ, ಕಯಾತಿಕ, ಅತ್ತಿಮುತ್ತಕ, ತುತ್ತೂರಿಹೂ, ಕಮಲ, ಶ್ವೇತ ಮತ್ತು ಮಲ್ಲಿಗೆಗಳ ಹೂಹಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದಲೂ ಆತನು ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಭವ್ಯವಾದ ಕಾಂತ ಮತ್ತು ವೈಭೋಗದಿಂದ ಪರರಿಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇರೀತಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ಅರಹತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡಿರುವನೋ, ಅವನಲ್ಲಿರುವ ರಾಗ, ಭವ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಅವಿದ್ಯೆಗಳಂತಹ ಮಹಾಪಾಪಗಳು ಬುಡಮೇಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆತ ಚಿತ್ತಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಆತನು ಪರಭಿಕ್ಷುಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಅರಹಂತ ಕಾಂತಿಯಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ತನ್ನ ಭವ್ಯ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ ವೈಭೋಗದಿಂದ ಮೀರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಏಕೆ ಹೀಗೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಓ ರಾಜ, ಒಂದೇ ಕಿರೀಟವು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಧಾನವಾದುದು, ಅದೇ ಚಿತ್ತ ವಿಮುಕ್ತತೆಯ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಓ ರಾಜ, ಭಗವಾನರ ವಿಮುಕ್ತಿಯ ರತ್ನವಾಗಿದೆ.

ಮಣಿರತ್ನದ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿರುವವರನ್ನು, ಗೃಹಸ್ಥರು (ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು) ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ವಿಮುಕ್ತಿರತ್ನ ಮಾಲಾಧಾರರಾದ ಅರಹಂತರನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು (ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ) ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಯಾವುದು ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ವಿಮುಕ್ತಿ ಞ್ಞಾನ ದರ್ಶನ ರತ್ನ? (209)
ಪಚ್ಚವೆಖ್ಖಣ ಞ್ಞಾನವೇ (ಪುನರ್ ಅವಲೋಕನದ ಜ್ಞಾನ) ವಿಮುಕ್ತಿ ಞ್ಞಾನದರ್ಶನದ ರತ್ನವಾಗಿದೆ. ಈ ಞ್ಞಾನದಿಂದಾಗಿ ಆರ್ಯಶ್ರಾವಕನು ಮಾಗ್ಗ, ಫಲ, ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವ ಕ್ಲೇಷ, ಅಸವಗಳು ಪರಿತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಯಾವುದು ಉಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಪುನರ್ ಅವಲೋಕನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ಭಗವಾನರ ವಿಮುಕ್ತಿ ಜ್ಞಾನ ದರ್ಶನದ ರತ್ನವಾಗಿದೆ.

ಯಾವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಬೋಧಿ ಪಡೆಯುವರೋ ಆರ್ಯರು ಯಾವ ಹಂತಗಳನ್ನು ದಾಟಿರುವರೋ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ದಾಟಬೇಕಾಗಿದೆಯೋ, ಶ್ರಮಿಸಿ ಓ ಜಿನಪುತ್ರರೇ ಪರಿಶ್ರಮಿಸಿ, ಆ ರತ್ನವು ನಿಮ್ಮದಾಗುವುದು.

ಯಾವುದು ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಪಟಿಸಂಬಿದಾ ರತ್ನ ? (210)

ನಾಲ್ಕುರೀತಿ ಪಟಿಸಂಬಿದಾ (ವಿವೇಚನಾ) ಞ್ಞಾನಗಳಿವೆ. ಅವೆಂದರೆ ಅರ್ಥಪಟಿಸಂಬಿದಾ (ಅರ್ಥ/ಫಲ/ನಿಬ್ಬಾಣ) ಧಮ್ಮ ಪಟಿಸಂಭಿದಾ (ಕಾರಣ, ಬೋಧನೆ), ನಿರುತ್ತಿ ಪಟಿಸಂಬಿದಾ ಜ್ಞಾನ (ಭಾಷೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣ ಜ್ಞಾನ) ಮತ್ತು ಪಟಿಭಾನ ಪಟಿಸಂಬಿದಾ ಜ್ಞಾನ (ಈ ಮೇಲಿನ ಮೂರರ ಮಿಶ್ರಿತ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ಜ್ಞಾನ).

ಇದೇ ಮಹಾರಾಜ, ನಾಲ್ಕು ಪಟಿಸಂಭಿದಾ ಜ್ಞಾನಗಳ ರತ್ನ, ಯಾರು ಇದನ್ನು ಧರಿಸುವನೋ, ಆತನು ಯಾವುದೇ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ, ಅದು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸಭೆಯಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಭೆಯಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಸಭೆಯಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಕಾಮರ್ಿಕರ ಸಭೆಯಾಗಿರಲಿ, ಆತನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಆರಿಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ರೇಗುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾಚಿಕೆ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಗಾಬರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹಾಗೆಯೇ ಉದ್ವೇಗವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಆತನು ಸಭೆಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೇಗೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು, ವೀರನು ರಕ್ಷಾಕವಚಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನೋ ಹಾಗೇ ಸಭೆಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯುದ್ಧ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ವೀರನು ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ ಶತ್ರು ತುಂಬಾ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಆತನಿಗೆ ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದಲೇ ಸದೆಬಡಿಯುವೆನು, ಆದರೂ ಆತನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ನುಗ್ಗಿಬಂದರೆ ನನ್ನ ಈಟಿಗಳಿಂದ ಬೀಸಿ ಹೊಡೆದು ಉರುಳಿಸುವೆನು, ಅದರಿಂದಲೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಬಂದರೆ, ಭಜರ್ಿಗಳಿಂದ ಎಸೆದು ಬೀಳಿಸುವೆನು, ಆದರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಬಂದರೆ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಎರಡು ತುಂಡು ಮಾಡುವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ತಪ್ಪಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಕಠಾರಿಯಿಂದ ಚುಚ್ಚಿ ಹತಮಾಡುವೆ. ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುವು ನಾಲ್ಕು ಪಟಿಸಂಬಿದಾ ಜ್ಞಾನದ ರತ್ನವನ್ನು ಧರಿಸುವನೋ ಆತನು ಸಹಾ ಯಾವರೀತಿಯ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಈ ರೀತಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ: ಯಾರೆ ಆಗಲಿ ನನಗೆ ಅರ್ಥ ಪಟಿಸಂಬಿದದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರೆ ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿವರಿಸುವೆ. ನ್ಯಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವೆ. ದ್ವಂದ್ವವನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸುವೆ, ಆನಂದವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಯಾರೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಧಮ್ಮಾಪಟಿಸಂಭಿದ ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಧಮ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುವೆ. ಅಮರತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರೆ, ಅಮರತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುವೆ. ಅಸಂಖತ ಧಮ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರೆ, ಅಸಂಖತ (ಅಕಾರಣೀಯ) ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುವೆ. ನಿಬ್ಬಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುವೆ, ಶೂನ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನಿಮಿತ್ತದ ಬಗ್ಗೆ ಅಪ್ಪಣಿಹಿತದ ಬಗ್ಗೆ ಅದರ ಕಾರಣ, ಪರಿಣಾಮ ಸಹಿತವಾಗಿ ವಿವರಣೆ ನೀಡುವೆ. ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವೆ. ವಿವೇಚನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುವೆ. ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ನಿಸ್ಸಂಶಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವೆ, ದ್ವಂದ್ವವನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸುವೆ, ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಯಾರಾದರೂ ನಿರುತ್ತಿ ಪರಿಸಂಬಿದಾ ಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರೆ ಭಾಷಾ ಪ್ರೌಢಿಮೆಯಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುವೆ, ಪದಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ, ಪದಮೂಲ ವಿವರಿಸುವೆ, ಪದದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ಪದದ ಬಗ್ಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವೆ. ಅನುಪದದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ಅನುಪದದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುವೆ, ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಅಕ್ಷರಸಹಿತ ಅರ್ಥ ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಸಂಧಿ, ವ್ಯಂಜನ...ಅನುವ್ಯಂಜನ...ವರ್ಣನೆ, ಪರಿಮಾಣ...ನಿಯಮ...ನುಡಿಗಟ್ಟು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ ಆತನ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವೆ. ಆತನ ದ್ವಂದ್ವವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವೆ, ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಯಾರಾದರೂ ಪಟಿಭಾನಸಂಭಿದ ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುವೆ. ಉಪಮೆಗೆ ಉಪಮೆಯನ್ನು, ಲಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು, ರಸಕ್ಕೆ ರಸವನ್ನು, ನೀಡಿ ನಿಸ್ಸಂಶಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವೆ. ಮತಿಹೀನರಿಗೆ ವಿವೇಚನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ವ್ಯಾಕರಣಸಹಿತ, ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ ಭಗವಾನರ ಪಟಿಸಂಭಿದಾ ರತ್ನವಾಗಿದೆ.

ಮೊದಲು ಪಟಿಸಂಭಿದಾ ರತ್ನವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊ, ನಂತರ ನಿನ್ನ ವಿಶ್ಲೇಷಣ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿವೇಚಾತ್ಮಕ ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸು. ಹೀಗಾಗಿ ನೀನು ಚಿಂತೆ, ಭಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ. ಆಗ ನೀನು ಸದೇವಲೋಕಸಹಿತ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅತಿರೋಚಿಸುವೆ, ಪ್ರಕಾಶ ನೀಡುವೆ.


ಯಾವುದು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಭಗವಾನರ ಭೋಜ್ಹಂಗ ರತ್ನ? (211)

ಮಹಾರಾಜ, ಬೋಜ್ಹಾಂಗಗಳು ಏಳು ಇವೆ. ಅವೆಂದರೆ: ಸ್ಮೃತಿ ಸಂಬೋಜ್ಹಾಂಗ, ಧಮ್ಮವಿಚಯ (ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆ) ಸಂಬೋಜ್ಹಾಂಗ, ವೀರ್ಯ (ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲತೆ) ಸಂಬೋಜ್ಹಾಂಗ, ಪೀತಿ (ಆನಂದ) ಸಂಬೋಜ್ಹಾಂಗ, ಪಸ್ಸದ್ಧಿ ಸಂಬೋಜ್ಹಾಂಗ (ಪ್ರಶಾಂತತೆ), ಸಮಾಧಿ ಸಂಬೋಜ್ಹಾಂಗ, ಉಪೇಕ್ಖಾ (ಸಮಚಿತ್ತತೆ) ಸಂಬೋಜ್ಹಾಂಗ, ಇವು ಮಹಾರಾಜ, ಏಳು ಸಂಬೋಧಿ ಅಂಗಗಳ ರತ್ನಗಳು. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ಸಪ್ತಾಂಗದ ರತ್ನವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವನೋ, ಆತನು ತನ್ನ ಬೋಧಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿತನಾಗಿ, ದೇವಲೋಕ ಮತ್ತು ಮಾನವಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹೊಳಪಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕತ್ತಲೆಯೆಲ್ಲಾ ದೂರೀಕರಿಸಿ ಬೆಳಕನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಓ ರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಸಪ್ತಬೋಜ್ಹಾಂಗ ರತ್ನವಾಗಿದೆ.

ಯಾರು ಬೋಜ್ಹಾಂಗ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿರುವನೋ ಆತನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ನಿಂತು ವಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶುಭಕರ್ಮಗಳಿಂದಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಲೆತೆತ್ತು ಕೊಂಡುಕೋ ಮತ್ತು ಧರಿಸಿಕೋ ಈ ಸಪ್ತಬೋಧಿ ಅಂಗಗಳನ್ನು.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವುದು ಭಗವಾನರ ಎಲ್ಲಾರೀತಿಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು?(212)
ಎಲ್ಲಾರೀತಿಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳೆಂದರೆ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ನವಾಂಗ ಬುದ್ಧವಚನ, ಶರೀರದ ಅಸ್ತಿ ಅವಶೇಷ ಮತ್ತು ಅವರು ಬಳಸಿದ ವಸ್ತುಗಳ ಚೇತಿಯಾನಿ (ಚೈತ್ಯ) ಮತ್ತು ಸಂಘರತ್ನ ಮತ್ತು ಭಗವಾನರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವಸ್ತುಗಳು ಸಿಗುವುದು ಅವೆಂದರೆ: ಜಾತಿಸಂಪತ್ತು (ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಹುಟ್ಟುವುದು), ಭೋಗಸಂಪತ್ತು, ಆಯುಸಂಪತ್ತು, ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಪತ್ತು, ವರ್ಣಸಂಪತ್ತು, ಪಞ್ಞಸಂಪತ್ತು, ಮಾನಸಿಕಾ ಸಂಪತ್ತು, ದಿವ್ಯಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಂಪತ್ತು ಇವಿಷ್ಟಿದೆ. ಮತ್ತು ಯಾರು ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಬಯಸುವರೋ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸುಕರ್ಮ ಮಾಡಿ ಆ ಬೆಲೆಯನ್ನು ತೆತ್ತು ಯಾವ ವೈಭೋಗವನ್ನಾದರೂ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಸಮ್ಮಾಕರ್ಮದ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಕೊಳ್ಳುವರು ಮತ್ತು ಕೆಲವರು ಉಪೋಸಥ ದಿನಾಚರಣೆ ಆಚರಿಸಿ ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಅಲ್ಪ ಕರ್ಮದಿಂದಲೂ ಅವರು ಅನೇಕ ಭವ್ಯವಾದುವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ, ಬೀಜಗಳು, ಬಟಾಣಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ ಇರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಬಟಾಣಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಅವರ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅದೇರೀತಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ ಭಗವಾನರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾರೀತಿಯ ಲಾಭಗಳು ಕರ್ಮದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದೇ ಭಗವಾನರ ಎಲ್ಲಾರೀತಿಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಾಗಿದೆ.

ದೀಘರ್ಾಯು, ಆರೋಗ್ಯ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಸುಗತಿ, ಉತ್ತಮಕುಲ, ನಿಬ್ಬಾಣ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಾರಾಟಕ್ಕಿವೆ. ಅವೆಲ್ಲಾ ಕರ್ಮದಿಂದಾಗಿ ಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿರಬಹುದು. ಮಹಾವೀರರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬನ್ನಿ, ನಿಮ್ಮ ಶ್ರದ್ಧೆ ತೋರಿಸಿ, ಓ ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಯಂತೆ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಬೆಲೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವಸ್ತುಗಳು ಕೊಂಡು ಆನಂದಿತರಾಗಿ.

ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಂತಹ ನೆಲಸಿಗರು ಯಾರೆಂದರೆ ಸುತ್ತಾಂತಿಕರು, ವಿನಯಿಕರು, ಅಭಿಧಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರು, ಧಮ್ಮಕಥಿಕಾ (ಧಮ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವರು), ಜಾತಕ ಪುನರಾವತರ್ಿಸುವವರು, ದೀಘನಿಕಾಯ ಪಠಿಸುವವರು, ಮಜ್ಜೀಮನಿಕಾಯ ಪಠಿಸುವವರು, ಶೀಲಸಂಪನ್ನರು, ಸಮಾಧಿಸಂಪನ್ನರು, ಪನ್ಯಾಸಂಪನ್ನರು, ಬೋಧಿಯ ಅಂಗಗಳ ವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವರು, ವಿಪಸ್ಸಾಕರು (ವಿಪಸ್ಸನ ಧ್ಯಾನಿ), ಅರಣ್ಯವಾಸಿಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಯಾಗಿರುವವರು, ವೃಕ್ಷಮೂಲದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು, ತೆರೆದ ಆಕಾಶದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವವರು, ಸ್ಮಶಾನವಾಸಿ, ಮಲಗಿ ನಿದ್ರಿಸದವರು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವರು. ಲೋಕೋತ್ತರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಅರಹಂತರಾಗದೆ ಇನ್ನೂ ಕಲ್ಲಿಯುತ್ತಿರುವವರು, ಸೋತಪನ್ನರು, ಸಕದಾಗಾಮಿಯು, ಅನಾಗಾಮಿ, ಅರಹಂತ ತೇವಿಜ್ಜರು (3 ವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದವರು) ಆರು ಅಭಿಜ್ಞಾಗಳನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಇದ್ಧಿಸಂಪನ್ನರು, ಪ್ರಜ್ಞಾದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಪಡೆದವರು, ಸತಿಪಟ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತರು, ಸಮ್ಮಾಪದ್ದಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಶ್ರಮಿಗಳು, ಇದ್ದಿಪಾದದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಪಡೆದವರು, ಐದು ಇಂದ್ರೀಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದರು, ಪಂಚಬಲ ಸಂಪನ್ನರು, ಬೋಜ್ಹಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೌಶಲ್ಯ ಪಡೆದವರು, ಮಾಗ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವವರು, ಧ್ಯಾನಸಂಪನ್ನರು, ವಿಮೋಕ್ಖ ಪಡೆದವರು, ರೂಪ, ಅರೂಪ ಝಾನ ಸಮಾಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಶಲರು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗೆ ಅರಣ್ಯವು ಬಿದಿರುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಜೊಂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇಂತಹ ಅರಹಂತರಿಂದ ಧಮ್ಮನಗರಿಯು ಸದಾ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ:

ರಾಗರಹಿತರು, ದ್ವೇಷರಹಿತರು, ಮೋಹರಹಿತರು, ಅಸವಗಳಿಲ್ಲದವರು, ತನ್ಹಾರಹಿತರು, ಅಂಟುವಿಕೆ ಇಲ್ಲದವರು ಧಮ್ಮಾನಗರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವರು.

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರು, ಧೂತಾಂಗಗಳ ವ್ರತಧಾರಿಯು, ಆನಂದಭರಿತನು, ಒರಟು ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯು, ಏಕಾಂತತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಧೀರರು ಧಮ್ಮಾನಗರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವರು.

ಕುಳಿತೇ ನಿದ್ರಿಸುವವರು, ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುವವನು ನಡಿಗೆಯ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವನು, ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹೊಲಿದು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವವರೇ ಧಮ್ಮಾನಗರಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವರು.

ಮೂರು ಚೀವರಧಾರಿಯು, ಪ್ರಶಾಂತನು, ನಾಲ್ಕನೆಯ ಚೀವರವೇ ಆತನ ಚರ್ಮವಾಗಿದೆಯೋ ಏಕಾಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಇವರೇ ಧಮ್ಮಾನಗರಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವರು.

ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಧೀರನು, ಅಲ್ಪಹಾರದಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಲೋಲುಪನಲ್ಲದವನು, ಲಾಭ-ಅಲಾಭದಲ್ಲಿ ಸಂತುಷ್ಟನು, ಧಮ್ಮಾನಗರಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವನು.

ಧ್ಯಾನಿಯು, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವ ಧೀರನು, ಶಾಂತಚಿತ್ತನು, ಝಾನ ಸಮಾಹಿತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವನು ಅಕಿಂಚಾಧ್ಯಾನ ತೃಪ್ತಿಪಡೆದವನು ಧಮ್ಮನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವನು.

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವವನು ಮತ್ತು ಫಲಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವವನು ಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿ ಪಡೆದವನು, ಕಲಿಯುವವನಾದರೂ ಆತನ ಶ್ರದ್ಧೆ ಹಾಗು ಗುರಿಯು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅವರು ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವರು.

ಸೋತಪನ್ನರು, ವಿಮುಖರು, ಸಕದಾಗಾಮಿಯು, ಅನಾಗಾಮಿಯು ಮತ್ತು ಅರಹಂತರು ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವರು.
ಸತಿಪಟ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ಕುಶಲನು, ಬೋಧಿ ಅಂಗಗಳ ವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನು, ವಿಪಸ್ಸನ ಧ್ಯಾನದ ಧಮ್ಮಧರನು, ಧಮ್ಮನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವರು.

ಇದ್ದಿಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಕುಶಲನು, ಸಮಾಧಿ ವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಚಿತ್ತವ್ಯಾಯಾಮದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತನು, ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವರು.

ಅಭಿಜ್ಞಾಪ್ರಾಪ್ತಿ ಮಾಡಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರುವವನು, ತಮ್ಮ ಲೋಕೋತ್ತರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವವರು, ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವವನು, ಧಮ್ಮನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವನು.

ನೆಲದಲ್ಲಿ ದೃಷ್ಟಿಯಿಟ್ಟು ನಡೆಯುವವನು, ಮಿತಭಾಷಿಯು, ಇಂದ್ರೀಯದ್ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಯಮಿಯು, ಧಮಿಸಿರುವವನು, ಧಮಿಸಿರುವವರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮನು (ಉತ್ತಮಧಮ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುಶಿಕ್ಷಿತನು) ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವನು.

ಮೂರು ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಜ್ಞರು, ಆರು ಅಭಿಜ್ಞಾ ಸಂಪನ್ನರು, ಇದ್ದಿಗಳನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಪಾರಾಮಿತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ರುವವನು, ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವನು.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಅಪರಿಮಿತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವರೋ, ಬಂಧಮುಕ್ತರೋ, ಅತುಲಗುಣ ಸಂಪನ್ನರೋ, ಅತುಲ ಯಶಸ್ವಿಗಳೋ, ಅತುಲ ತೇಜಸ್ವಿಗಳು, ಧಮ್ಮಚಕ್ರಪ್ರವರ್ತಕರೋ, ಪ್ರಾಜ್ಞಾಪಾರಂಗತರೊ, ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಧಮ್ಮಾ ಸೇನಾಪತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುವು ಇದ್ದಿಸಂಪನ್ನನೋ, ಪಟಿಸಂಬಿಧಾ ವಿವೇಚನಾ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರೋ, ಶ್ರದ್ಧಾಪೂರ್ಣರೋ, ಗಗನ ಸಂಚಾರಿಯೋ, ಯಾರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಕಷ್ಟಕರವೋ, ಯಾರನ್ನು ದಾಟಲು ಕಷ್ಟಕರವೋ, ಯಾರು ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಚಲಿಸಬಲ್ಲರೋ, ಯಾರು ಸಾಗರ ಮತ್ತು ಪೃಥ್ವಿಯನ್ನು ಕಂಪನಮಾಡಬಲ್ಲವರೋ, ಯಾರು ಸೂರ್ಯಚಂದರರನ್ನು ಸ್ಪಶರ್ಿಸಬಲ್ಲರೊ, ಯಾರು ತಮ್ಮನ್ನು ಮಾಪರ್ಾಡು ಮಾಡುವಲ್ಲಿ (ರೂಪ ಬದಲಾಯಿಸುವಲ್ಲಿ) ಸಿದ್ಧರೊ, ದೃಢನಿಧರ್ಾರದಲ್ಲಿ ಹಾಗು ಉನ್ನತ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರಾಗಿರುವರೋ, ಇದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರು, ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಖುಗಳನ್ನು ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಗೆ ಪುರೋಹಿತರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಖುಗಳು, ಧೂತಂಗ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಬದ್ಧರೋ, ಅಲ್ಪಚ್ಛೆವುಳ್ಳವರೋ, ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿರುವರೋ, ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ತಾಳಿ ಅಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸುವನೋ, ಹೇಗೆ ಭ್ರಮರವು ಹೂವಿನಿಂದ ಹೀವಿಗೆ ಹಾರಿ ರಸ ಹೀರುವಂತೆ ಆತನು ಮನೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಕಾನನದಲ್ಲಿ ಏಕಾಂತವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವನೋ, ಯಾರು ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಲ್ಲವೋ, ಅರಹಂತರೋ, ಧುತಾಂಗ ಗುಣಶೀಲರೋ ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಪರಿಶುದ್ಧರೋ, ವಿಮಲರೋ, ನಿಃಕ್ಲೇಶರೋ, (ಚತೂಪಪಾತ ಕುಸಲ್ಹೋ) ಏಳು-ಬೀಳುಗಳ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಕುಶಲರೋ, ದಿವ್ಯ ಚಕ್ಷುವಿನ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣರೊ, ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ನಗರಜ್ಯೋತಿಕಾ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಬಹುಶ್ರುತರೋ, ಯಾರು ಯಾವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿರುವರೋ, ಧಮ್ಮಾಧರರೋ (ಸುತ್ತ ಪಠಿಸುವವರು) ವಿನಯಧರರೋ (ವಿನಯ ಪಠಿಸುವವರು), ಮಾತಿಕಾಧರರು (ಅಭಿಧಮ್ಮ ಪಠಿಸುವವರು), ಯಾರು ಅಕ್ಷರ, ವ್ಯಂಜನ, ಉಚ್ಚಾರಣೆಯ ಏರಿಳಿತಗಳು, ಭಾಷಾ ಪರಿಚ್ಛೇದ್ರದಲ್ಲಿ ಕುಶಲರೋ, ನವಾಂಗ ಬುದ್ಧಶಾಸನಧರರೋ, ಅಂತಹವರನ್ನು ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಧಮ್ಮರಕ್ಷಕ ಎನ್ನುವರು.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುವು ವಿನಯ (ಶಿಸ್ತು-ಸಂಯಮ)ದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯೋ, ವಿನಯಕೋವಿದನೋ, ಸ್ಥಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕುಶಲನೋ, ತಪ್ಪು ಮೂಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕುಶಲನೋ ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವುದು ಆಪತ್ತು, ಯಾವುದು ಆಪತ್ತಲ್ಲ (ತಪ್ಪಲ್ಲ), ಯಾವುದು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು, ಚಿಕ್ಕ, ತಪ್ಪು, ಯವುದು ಪ್ರಾಯಚಿತಃಕರ ಯಾವುದಲ್ಲ, ಉದಯಿಸಬಹುದಾದಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಲ್ಲಿ ಕುಶಲನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವುದು ಒಪ್ಪಬಹುದು, ಕ್ಷಮಿಸಬಹುದು, ತಡೆಹಿಡಿಯಬಹುದೋ, ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸ ಬಹುದೋ, ಸಮಥರ್ಿಸಬಹುದೋ, ಇವುಗಳನ್ನು ಕುಶಲನೋ, ವಿನಯ ಪಾರಂಗತನೋ, ಇಂತಹ ಭಿಕ್ಷುವನ್ನು ಮಹಾರಾಜ ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪದಕ್ಷ ಎನ್ನುವರು.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುವು ವಿಮುಕ್ತಿಯ ಕುಸುಮ ಮಾಲಾಧರನೋ, ಯಾರು ಉನ್ನತವಾದ, ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ, ಸರ್ವಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮನಾದುದನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಮಾಡಿರುವವನೊ, ಯಾರು ಬಹುಜನರಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವನೋ, ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪ ಮಾರುವವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ನಾಲ್ಕು ಆರ್ಯಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರಿತಿರುವರೋ, ದಶರ್ಿಸಿದ್ದಾರೋ, ಶಾಸನದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳೋ, ನಾಲ್ಕು ಸಮಣ ಫಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದವರೋ, ಅದರ ಫಲಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದವರೋ ಮತ್ತು ಯಾರು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವರೋ ಅವರಲ್ಲಿ ಫಲಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವರೋ ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಷುಗಳನ್ನು ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಫಲ ಮಾರುವವರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುವು ಶೀಲವಂತಿಕೆಯ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವನೋ, ಅನೇಕ ವಿಧದ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನೋ, ಕ್ಲೇಷಮಲಗಳ ದುರ್ಗಂಧವನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸಬಲ್ಲ ಸಮರ್ಥನೋ, ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಷುವೇ ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಸೌಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾರುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುವು ಧಮ್ಮಾಕಾಮಿಯೋ, ಯಾರು ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವನೋ, ಅಭಿಧಮ್ಮ ಮತ್ತು ಅಭಿವಿನಯದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಆನಂದಪಡುವನೋ ಮತ್ತು ಯಾರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವೃಕ್ಷಮೂಲದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶೂನ್ಯಗೃಹದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ ಧಮ್ಮರಸವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿರುವನೋ, ಯಾರು ಕಾಯದಿಂದ, ವಾಚಾದಿಂದ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಧಮ್ಮಸವಿಅಮೃತವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿರುವವರೋ, ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವಲ್ಲಿ ಉತ್ಕೃಷ್ಟರೋ, ಧಮ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ಶೋಧಿಸುತ್ತಿರುವರೋ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೇ ಆಗಲಿ, ಯಾರಿಗೆ ಆಗಲಿ, ಅಲ್ಪೇಚ್ಛೆಯ, ಸಂತೃಪ್ತಿಯ, ಉತ್ಸಾಹದ, ನಿವೃತ್ತಿಯ, ವೀರ್ಯದ, ಶೀಲದ, ಸಮಾಧಿಯ, ಪ್ರಜ್ಞಾದ, ವಿಮುಕ್ತಿಯ, ವಿಮುಕ್ತಿಯ ಜ್ಞಾನದರ್ಶನದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಣೆ ಬೋಧನೆ ನೀಡುವರೋ ಹೇಗೆ ಹೇಗೆ ಹೀಗೆ ಬೋಧಿಸುವರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಸೇವಿಸಿ ಧನ್ಯರಾಗುವರು. ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಷುಗಳನ್ನು ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ದಾಹಿ (ಕುಡಿಯುವವರು) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುವು ಜಾಗೃತಿಯ ಹವ್ಯಾಸ ಹೊಂದಿರುವರೋ, ರಾತ್ರಿಯ ಮೊದಲ ಜಾವದಿಂದ ಕೊನೆಯ ಜಾವದವರೆಗೂ ಜಾಗೃತನೋ, ಯಾರು ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ಹಾಗು ಹಗಲನ್ನು ಕುಳಿತು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ, ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ನಿಂತು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲಕಳೆಯುವನೋ, ಯಾರು ಧ್ಯಾನದ ಚಟಹೊಂದಿ, ಕ್ಲೇಷಗಳ ಧಮನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವನೋ ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಷುವೇ ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮಾನಗರಿಯಲ್ಲಿ ನಗರ ಗುತ್ತಿಕಾ (ನಗರ ಪಹರೆದಾರ) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುಗಳು, ನವಾಂಗ ಬುದ್ಧವಚನವನ್ನು ಅಕ್ಷರ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದಿಂದ (ವ್ಯಂಜನ) ವಿವರಿಸುವನೋ, ಚಚರ್ೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ವಿವರಣೆಗಳಿಂದ, ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಉಪಮೆಗಳಿಂದ, ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಪುನರಾವತರ್ಿಸುತ್ತಾ, ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಬೋಧಿಸುವರೋ ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಧಮ್ಮ ಮಾರುವವರು (ಧಮ್ಮ ಪಣಿಕಾ) ಅಥವಾ ವಕೀಲರು (ಧಮರ್ಿಕಾಪನಿಕಾಯೋ) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುಗಳು, ಧಮ್ಮರತ್ನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವರೋ ಧಮ್ಮ ನಿಧಿಯನ್ನು, ಧಮ್ಮ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವರೋ, ಧಮ್ಮಾ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿರುವರೋ, ಧಮ್ಮವನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವರೋ ಯಾರು ಅದರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವ್ಯಂಜನಗಳನ್ನು, ಸ್ವರಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳನ್ನು, ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಹಬ್ಬಿಸುವರೋ ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಷುಗಳನ್ನು ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಧಮ್ಮಾಶ್ರೇಷ್ಠಿಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಉದಾತ್ತವಾದ ಧಮ್ಮವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿರುವರೋ ಮತ್ತು ಯಾರು ಧ್ಯಾನದ ವಿಷಯಗಳ ವಗರ್ಿಕರಣವನ್ನು, ವಿವರಣೆ ನೀಡುವರು ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವರೋ ಮತ್ತು ಯಾರು ಪರಮಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಷಯಗಳ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣರೋ ಅಂತಹ ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮನಗರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಸೃತ ಧಮ್ಮಿಕ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಹೀಗೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬಹುಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂರ್ವರಚನೆ (ನಕ್ಷೆ) ಮಾಡಿ ಧಮ್ಮಾನಗರಿ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿ, ಹೀಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾವಲಿರಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಅಬೇದ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಕಟ್ಟಿರುವರು ಮತ್ತು ಈ ವಿಧದ ವಿವರಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಕಾರಣಗಳಿಂದ, ಈ ಆಧಾರಗಳಿಂದ ಭಗವಾನರು ಇದ್ದರು ಎಂದು ರುಜುವಾತು ಆಗುತ್ತದೆ.

ಯಾವಾಗ ಅವರು ಈ ರೀತಿ ಪೂರ್ವ ಸಿದ್ಧತೆಯಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆನಂದಕರ ನಗರವನ್ನು ಕಾಣುವರೋ, ಆಗ ಜನರು ಖಚಿತವಾಗಿ ಅರಿಯುವರು ಇವರು ಸ್ಥಾಪಕ ಎಷ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು, ಹೀಗೆ ಅವರು ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮಾನಗರಿಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅವರು ಭಗವಾನರು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇದ್ದರು ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಾವಾಗ ಜನರು ಅಲೆಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೋ ಆಗ ಅವರು ತರ್ಕದಿಂದ, ಮೌಲ್ಯ ಮಾಡುವುದು ಏನೆಂದರೆ ಈ ಮಹಾಸಮುದ್ರವು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದುದು.

ಹಾಗೆಯೇ ಬುದ್ಧರನ್ನು ಸಹಾ ಬುದ್ಧ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಅವರು ಮೌಲ್ಯ ಮಾಡುವರು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಬುದ್ಧರು ಶೋಕಮುಕ್ತರು, ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಪರಾಜಿತರಾಗದವರು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಎಲ್ಲಾರೀತಿಯ ತೃಷ್ಣೆಗಳಿಂದ ಕ್ಷಯ ಮಾಡಿರುವರು, ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದವರು, ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇವರು ದೇವ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಪೂಜಿತರು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಹಿಂಬಾಲಕರಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಸುಳಿಗಳಿಂದ ಪಾರುಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೇಗೆ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಲೆಗಳು ಉರುಳುತ್ತದೋ ಹಾಗೇ ಸಧಮ್ಮವನ್ನು ಚಾಲನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ಬುದ್ಧಭಗವಾನರು ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅತ್ಯಂತ ಬೃಹತ್ ಆಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ, ಖಚಿತವಾಗಿ, ರುಜುವಾತು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಮಾನವರು ಹಿಮಾಲಯದ ಅದ್ಭುತ ಎತ್ತರ ಕಂಡು, ಅದರ ಬೃಹತ್ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಅದರ ಮಹತ್ತತೆ ಅಂದಾಜು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಭಗವಾನರ ಧಮ್ಮಾಗಿರಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಹೇಗೆ ಅದು ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳ ಪ್ರಬಲ ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ವಿಚಲಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಉನ್ನತವಾಗಿ, ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿದೆಯೋ, ಎಲ್ಲ ರಾಗ, ಪಾಪ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳು ಜೀವಿಸಲಾರವೋ ಅಂತಹ ಮಹೋನ್ನತವಾದುದು ಧಮ್ಮಗಿರಿಯು, ಅಂತಹ ಮಹೋನ್ನತ ವೀರರಾದ ಅಗ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ಅಂದಾಜು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಯಾವಾಗ ಮನುಷ್ಯರು ಗಜರಾಜನ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಈ ಪಾದವೇ ಹೀಗಿರುವಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಗಜವು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅದನ್ನು ಅಂದಾಜು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಹಾಗೆಯೇ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಆನೆಯಂತಿರುವ ಬುದ್ಧರ ಪಾದದ ಚಿಹ್ನೆ ಕಂಡು, ಹಾಗೆಯೇ ಬುದ್ಧಪಥವನ್ನು, ಅದನ್ನು ಅವರ ಹಿಂಬಾಲಕರು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರು ಅದೆಷ್ಟು ಘನಭವ್ಯತೆಯುಳ್ಳವರು ಎಂದು ಅಂದಾಜು ಮಾಡುವರು.

ಹೇಗೆ ಯಾವಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿ ಭಯಭೀತರಾಗಿರುವಾಗ ಮಾನವನಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದು ಏನೆಂದರೆ ಇದು ಮೃಗರಾಜ ಸಿಂಹದ ಘರ್ಜನೆಯಿಂದಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲಾ ಭಯಭೀತವಾಗಿದೆ ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಪರ ಗುರುಗಳು ಭೀತಿಯಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತ ಕುಸಿದರೆ, ಆಗ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವುದು ಏನೆಂದರೆ ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಧಮ್ಮಾರಾಜ ಬುದ್ಧರ ಘರ್ಜನೆ.

ಯಾವಾಗ ಭೂಮಿಯು ಹಸನ್ಮುಖಿಯಾಗಿ, ನೀರಿನಿಂದ, ಹಸಿರಿನಿಂದ, ಹುಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೆ, ಮಾನವರು ಹೇಳುವುದು ಏನೆಂದರೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾದ ಮಳೆಯು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಪ್ರಮೋದಿತರಾಗಿ ಅನುಮೋದನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಆನಂದಿತರಾದಾಗ, ಶಾಂತಿ ಪಡೆದಾಗ, ಜನರು ಖಚಿತವಾಗಿ ತೀಮರ್ಾನಿಸುವುದು ಏನೆಂದರೆ ಧಮ್ಮಾ ಮೇಘವು ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ.

ಯಾವಾಗ ವಿಶಾಲಧರೆಯು ಒದ್ದೆಯಾಗಿ, ಜೌಗಿನ ನೆಲವಾಗಿ, ಕೆಸರಿನ ತಾಣವಾದರೆ ಜನರು ತಿಳಿಯುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಹೇರಳವಾದ ನೀರು ಹರಿದು ಹೀಗಾಗಿದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಸಮೂಹವನ್ನು ಕಂಡು ಯಾವಾಗ ವಿಸ್ಮಯಪಡುವೆವೋ ಹೇಗೆ ಧಮ್ಮಪ್ರವಾಹದಿಂದಾಗಿ ಪಾಪದ ಕೆಸರು ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗುವುದೋ, ವಿಶಾಲ ಧಮ್ಮಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹಲವರು, ಅಲ್ಲಿ ಹಲವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಅಮರತ್ವದ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಏನೆಂದರೆ ಧಮ್ಮವು ಪರಮಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಯಾವಾಗ ಮನುಷ್ಯರು ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ, ದಿವ್ಯವಾದ ಸೌಗಂಧಿಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಡೀ ನಗರವನ್ನೇ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಆನಂದ ತರಿಸಿದರೆ, ಆಗ ಜನರು ತಿಳಿಯುವುದು ಏನೆಂದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕಾಡಿನ ಬೃಹತ್ ಮರಗಳು ಈಗ ಹೂಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶೀಲಗಂಧವು ಹಬ್ಬಿ ಅದು ಭೂಮಿ ಹಾಗು ಸುಗತಿಗಳಲೆಲ್ಲಾ ಹಬ್ಬಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವುದು ಏನೆಂದರೆ ಅನುತ್ತರವಾದ ಭಗವಾನ್ ಬುದ್ಧರು ಇದ್ದರು.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವಾನರ ಮಹೋನ್ನತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ನೂರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ತರ್ಕದಿಂದ, ಆಧಾರದಿಂದ, ಚಚರ್ೆಯಿಂದ, ಉಪಮೆಗಳಿಂದ ಸಾವಿರರೀತಿ ತೋರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಚಾಣಾಕ್ಷ ಹೂಹಾರ ನಿಮರ್ಿಸುವವನು, ತನ್ನ ಗುರುವಿನ ಸಲಹೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯಿಂದಾಗಿ, ಹೂರಾಶಿಯಿಂದ ನಾನಾಬಗೆಯ ಹೂಗಳಿಂದ, ನಾನಾರೀತಿಯ ಸುಂದರವಾದ, ಹಾರಗಳನ್ನು ಪುಷ್ಪಗುಚ್ಛಗಳನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರ ಬಗ್ಗೆ, ಅವರ ಅನಂತ ಸದ್ಗುಣ ರಾಶಿಗಳಿಂದ, ಅಳೆಯಲಾರದ ಅವರ ಶೀಲಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೂಹಾರಗಾರನಂತೆ ಹಳೆಯ ಆಚಾರ್ಯರ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯಿಂದ ಬುದ್ಧ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅಸಂಖ್ಯಾ ಉಪಮೆಗಳಿಂದ, ನಿದರ್ಶನಗಳಿಂದ ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಕರಾಗಬೇಕಷ್ಟೇ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಿಮ್ಮಂತೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಬುದ್ಧ ಬಲವನ್ನು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿ ಖಚಿತಪಡಿಸುವವರು ದುರ್ಲಭವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಇಷ್ಟು ವಿಧವಾಗಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿಹರಿಸುವ ಶೈಲಿ ಅಮೋಘವಾಗಿದೆ. 

milinda panha 8. ವೆಸ್ಸಂತರ ವಗ್ಗೋ (ವೆಸ್ಸಂತರ ವರ್ಗ)

8. ವೆಸ್ಸಂತರ ವಗ್ಗೋ (ವೆಸ್ಸಂತರ ವರ್ಗ)

1. ವೆಸ್ಸಂತರ ಪ್ರಶ್ನೆ

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಎಲ್ಲಾ ಬೋಧಿಸತ್ತರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿರು ವರೋ ಅಥವಾ ವೆಸ್ಸಂತರ ಮಹಾರಾಜರು ಮಾತ್ರ ಹಾಗೇ ಮಾಡಿದ್ದಾರೋ? (166)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಎಲ್ಲಾ ಬೋಧಿಸತ್ತರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಪುತ್ರರನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಕೇವಲ ವೆಸ್ಸಂತರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ.

ಅವರು ಅವರ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದೇ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ?

ಓ ಮಹಾರಾಜ ಪತ್ನಿಯು ಒಪ್ಪಿದಳು. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಕೋಮಲವಾದ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಾಗಿ ಅತ್ತು ಪ್ರಲಾಪ ಮಾಡಿದರು, ಆದರೂ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಂಡು ಅವರೂ ಸಹಾ ಒಪ್ಪಿದ್ದರು.


ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಠಿಣಕರ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ನಾಗಸೇನ, ಬೋಧಿಸತ್ವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಹಾ ದಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಲೆಂದು ನೀಡಿದರಲ್ಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯು ಇನ್ನೂ ಕಠೋರವಾಗಿದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೋಮಲವಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಾಡಿನ ಬಳ್ಳಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಆ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಅದರಿಂದಾಗಿ ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗಾಯವೂ ಸಹಾ ಆಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು 3ನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯು ಇನ್ನೂ ಕಠೋರವಾಗಿದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ ಆ ಬಾಲಕನು ಆ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ, ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯು ಇನ್ನೂ ಕಠೋರವಾಗಿದೆ ಏನೆಂದರೆ ಆ ಮಕ್ಕಳು ಕೂಗುತ್ತ ಅಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಪ್ರಿಯ ತಂದೆಯೇ, ಈ ಯಕ್ಷನು ನಮಗೆ ತಿಂದೇಬಿಡುತ್ತಾನೆ, ಅದಕ್ಕೇ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಹೆದರಬೇಡಿ ಎಂದಷ್ಟೇ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಐದನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಡುಕಠೋರವಾಗಿದೆ. ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ರಾಜಕುಮಾರ ಬಾಲಿಯು ಬೋಧಿಸತ್ವರ ಪಾದಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಅಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಪ್ರಿಯ ಅಪ್ಪ, ತೃಪ್ತಿಹೊಂದು, ಕಣ್ಣಾಜಿನಾಳನ್ನು (ತಂಗಿ) ಕಾಪಾಡಲು, ನಾನೇ ಯಕ್ಷನಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವೆ, ನನ್ನನ್ನೇ ಆತನು ತಿನ್ನಲಿ. ಆದರೂ ಆತನಲ್ಲಿ ಕನಿಕರ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆರನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯು ಇನ್ನೂ ಕಠೋರವಾಗಿದೆ. ಆಗ ರಾಜಕುಮಾರ ಜಾಲಿಯು ಹೀಗೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಓ ಅಪ್ಪಾ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯವು ಕಲ್ಲಿನದೆ? ನಮ್ಮನ್ನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಕನಿಕರಬರಲಿಲ್ಲವೇ? ಯಕ್ಷನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಗಹನವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಕನಿಕರ ದೃಶ್ಯವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಏಳನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯು ಇನ್ನೂ ಕಠೋರವಾಗಿದೆ. ಆಗ ಆ ಮಕ್ಕಳು ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಭಯಾನಕತೆಗೆ ಕಹಿಯಾದ ದುರಂತಕ್ಕೆ, ಕಣ್ಣಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋದರೂ ಸಹಾ ಅವರ ಹೃದಯವು ಒಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಡೆಯಿತು, ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾನವ ಪುಣ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೀಗೆ ಪರರನ್ನು ದುಃಖಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅದರ ಬದಲು ಸ್ವತಃ ಆತನೇ ತನ್ನನ್ನೇ ದಾನವಾಗಿ ಏಕೆ ಅಪರ್ಿಸಬಾರದು?

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅವರು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾದುದ್ದು. ಬೋಧಿಸತ್ವರ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಅವರು ದೇವಮನುಷ್ಯರ ಹಾಗೆಯೇ ದಶಸಹಸ್ರ ಲೋಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲೇ ಹಬ್ಬಿಸಿದರು. ಅವರಿಗೆ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಹಾ ಸುಗತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸುವರು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಅಸುರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೊಗಳುವರು ಮತ್ತು ಗರುಡರು ತಮ್ಮ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸುವರು, ನಾಗರು ನಾಗಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಯಕ್ಷರು ತಮ್ಮ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಹೊಗಳುವರು. ಅವರ ಘನತೆಯ ಸುಖ್ಯಾತಿಯು ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಹಬ್ಬಿದೆ. ನಾವಿಂದು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಚಚರ್ಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಓ ಮಹಾರಾಜ ಪ್ರಾಜ್ಞರ, ಬುದ್ಧಿವಂತರ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವುಳ್ಳವರ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಬೋಧಿಸತ್ವರಲ್ಲಿ 10 ಮಹಾನ್ ಸದ್ಗುಣಗಳು ಇರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಯಾವುವವು? ಅವೆಂದರೆ ಲೋಭದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರುವುದು, ತ್ಯಾಗ, ಅಭಿನಿಷ್ಕ್ರಮಣ, ದುರ್ಗತಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗದಿರುವಿಕೆ, ಸೌಜನ್ಯತೆ, ಮಹೋನ್ನತೆ, ದೂರದೃಷ್ಟಿ, ದುರ್ಲಭತೆ, ಅಸಮಾನ ಬುದ್ಧತ್ವ ಬಯಸುವಿಕೆ ಇವೆಲ್ಲದರಿಂದ ಕೂಡಿ ದಾನದಿಂದಲೇ ಬೋಧಿಸತ್ತರ ಮಹೋನ್ನತ ಸದ್ಗುಣಗಳು ಗೋಚರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾರು ಈ ರೀತಿ ದಾನ ಮಾಡಿ ಪರರಿಗೆ ದುಃಖತರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಇಂತಹ ದಾನದಿಂದಾಗಿ ಸುಖವಿಪಾಕ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸುಗತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ?

ಹೌದು ಮಹಾರಾಜ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಕಾರಣಗಳಿಂದ, ವಿವರಣೆಗಳಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವಿರಾ?

ಊಹಿಸಿ ಮಹಾರಾಜ, ಕೆಲವು ಶೀಲವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿರುತ್ತಾರೆ, ಉನ್ನತ ಚಾರಿತ್ರ್ಯದವರಾಗಿಯೂ ಸಹಾ ಅವರು ಪಾಶ್ರ್ವ ವಾಯುವಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ರೋಗಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಕೆಲವರು ಪುಣ್ಯಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವರನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಕಡೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಸುಖವು ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ ಮತ್ತು ಸುಗತಿಯು ಸಿಗಬಹುದೇ?

ಹೌದು ಭಂತೆ, ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಸಿಗದೆ ಇನ್ನೇನು? ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪಳಗಿದ ಆನೆಯು ಸಿಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಕುದುರೆ ಸಿಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಎತ್ತಿನ ಬಂಡಿಯು ಸಿಗಬಹುದು, ರಥ ಸಿಗಬಹುದು, ಜಲವಾಹನ ಸಿಗಬಹುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದೆ ಸುಗತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ವಾಹನ ಸಿಗಬಹುದು, ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆತನಿಗೆ ಇಂತಹುವು ಸಿಗಬಹುದು. ಆತನಿಗೆ ಸುಖ, ಆನಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಸುಗತಿಯಿಂದ ಸುಗತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಇದ್ದಿಪಾದಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆದು ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ದಿವ್ಯ ಮಾನಸಿಕ ಬಲದಿಂದಲೇ ಹೋಗಬಹುದು. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಆದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆ ದಾನದಿಂದಾಗಿ ಪರಜೀವಿಗಳಿಗೆ ನೋವಾಯಿತು, ಹೀಗಾದಾಗಲು ಸಹಾ ಆತನಿಗೆ ಸುಖ ಹೇಗೆ ಲಭಿಸುವುದು, ಸುಗತಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗಬಲ್ಲದು. ಆ ರಥಕ್ಕೆ (ಬಂಡಿಗೆ) ಬಳಸಿರುವ ಎತ್ತುಗಳಿಗೆ ನೋವು ಉಂಟಾದರೂ ಸಹಾ ಅದರಿಂದ ಸುಖ ಸಿಗುವುದೇ?

ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಕೇಳಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಊಹಿಸಿ ರಾಜ, ಚಕ್ರವತರ್ಿಯೊಬ್ಬನು ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಜನರ ಮೇಲೆ ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ, ಈ ರೀತಿಯ ಹಣದಿಂದ ಬಹುಜನಹಿತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಈಗ ಹೇಳಿ ಓ ರಾಜ, ಆ ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಆತನಿಗೆ ಸುಗತಿ ಲಭಿಸುವುದೇ? ಸುಖವು ಸಿಗುವುದೇ?

ಖಂಡಿತ ಭಂತೆ, ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಏನೂ ಹೇಳಲಾಗದು, ಅದರಿಂದಾಗಿ ಆತನು ನೂರು ಪಟ್ಟು, ಸಾವಿರಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗ ಸುಕರ್ಮ ಫಲ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಚಕ್ರವತರ್ಿಗಳಲ್ಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಬಹುದು, ದೇವಾದಿದೇವನಾಗಬಹುದು, ಬ್ರಹ್ಮರಲ್ಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಬಹುದು, ಸಮಣರಲ್ಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಬಹುದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನಾಯಕನಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಅರಹಂತರಲ್ಲಿ ಅಗ್ರನಾಗಬಹುದು.

ಹಾಗಾದರೆ ಓ ರಾಜನೇ, ಪರರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋವಾದರೂ ಈ ರೀತಿಯಿಂದ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸುಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವಿರಿ. ಹೇಗೆಂದರೆ ಜನರಿಗೆ ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ, ಅದರಿಂದಾಗಿ ಧರ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕೀತರ್ಿ ಮತ್ತು ವೈಭೋಗ ಎರಡೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಿರಿ.

ಆದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವ ದಾನವನ್ನು ವೆಸ್ಸಂತರರು ನೀಡಿದರೂ ಅದು ವಿಪರೀತ ದಾನವಾಗಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ದಾನ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಿಂದ ದಾನವು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಜಗವು ಅದನ್ನು ವಿಪರೀತ ದಾನವೆಂದು ನಿಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಅತಿಯಾದ ಭಾರದಿಂದ ಬಂಡಿಯ ಅಚ್ಚು ಮುರಿಯುವುದು ಅಥವಾ ಹಡಗು ಮುಳುಗುವುದು ಅಥವಾ ಅತಿಯಾಗಿ ತಿನ್ನುವವನು ಅಜೀರ್ಣಕ್ಕೆ ಈಡಾಗುವನು. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ಮಳೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ದಾನದಿಂದ ದಾರಿದ್ರ್ಯವು ಲಭಿಸುವುದು. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ಉಷ್ಣದಿಂದಾಗಿ ಜ್ವರವು ಬರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ರಾಗದಿಂದಾಗಿ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅತಿಯಾದ ಕೋಪದಿಂದ ಅಪರಾಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ಮೂರ್ಖತ್ವದಿಂದಾಗಿ ಪಾಪಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ಧನಲೋಭದಿಂದಾಗಿ ಕಳ್ಳರ ಕೈಗೆ ಸಿಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ಭಯದಿಂದಾಗಿ ಸರ್ವನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ಒಳಹರಿವಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಪ್ರವಾಹವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ ಸಿಡುಲು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದಾಗಿ ಅಂಬಲಿಯು ಬೆಂದು ಹೋಗಬಹುದು. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ಅಡ್ಡಾಡುವವನು ದೀಘರ್ಾಯು ವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ ಅತಿಯಾದ (ವಿಪರೀತ) ದಾನದಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಾಜ್ಞರು ಸಹಾ ನಿಂದನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವರು ಮತ್ತು ನಿಷೇಧೆಗೊಳಗಾಗುವರು ಮತ್ತು ರಾಜ ವೆಸ್ಸಂತರರ ದಾನವು ವಿಪರೀತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಾಗಿ ಶುಭ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗದು.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅತಿದಾನವು ಸದಾ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಶ್ಲಾಘನೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ದಾನವೆಂದು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೂ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ಸಿಕ್ಕೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅವರಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೀತರ್ಿಯು ಮಹಾದಾನಿಯೆಂದು ಪ್ರಶಂಸನಿಯರು ಆಗುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಒಬ್ಬನು ವನಮೂಲಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ, ಅದರ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಅದೃಶ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಔಷಧ ಮೂಲಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದಾಗ ನೋವು ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ, ರೋಗ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಅತಿಯಾದ ತಾಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯು ಸುಡುವುದೋ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ನೀರು ಅತಿಯಾದ ತಂಪಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಂದಿಸುವುದೋ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಪದ್ಮವು ಅತಿಯಾದ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ನೀರು ಹಾಗು ಕೆಸರಿನಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹೇಗೆ ದಿವ್ಯಮಣಿಯು ಅತಿಗುಣದಿಂದಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಬಯಕೆಯು ಈಡೇರುವುದೋ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಮಿಂಚಿನ ಅತಿಯಾದ ಅದ್ಭುತ ಕ್ಷಿಪ್ರತೆಯಿಂದಾಗಿ, ವಿಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಹರಳುಗಳು ಅಂಟುತ್ತವೋ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಪೃಥ್ವಿಯು ತನ್ನ ಅತಿಯಾದ ಗಾತ್ರದಿಂದ ಮನುಜರನ್ನು ಸಲಹುತ್ತದೋ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ, ಜಲ, ಬಂಡೆ, ಪರ್ವತ, ವೃಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಗರವು ತನ್ನ ಅತಿಯಾದ ಮಹತ್ತತೆಯಿಂದಾಗಿ ಎಂದಿಗೂ ಕುಂಟುತ್ತ ಸುಮ್ಮನಿರಲಾರದೋ, ಹೇಗೆ ಸಿನೆರು ತನ್ನ ಬೃಹತ್ ಬಾರದಿಂದಾಗಿ ಅಚಲವೋ ಮತ್ತು ಆಕಾಶವು ತನ್ನ ವೈಶಾಲ್ಯತೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠತ್ವದಿಂದ ಅನಂತವಾಗಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಬೃಹತ್ ಪ್ರಭೆಯಿಂದಾಗಿ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸುವನೋ, ಹೇಗೆ ಸಿಂಹವು ತನ್ನ ವಂಶದಿಂದಾಗಿ ನಿಭರ್ಿತಿಯಿಂದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಮಲ್ಲನು ತನ್ನ ಅತಿಯಾದ ಬೃಹದಾಕಾರದಿಂದಾಗಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮೇಲೆತ್ತುವನೋ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಅತಿಯಾದ ನ್ಯಾಯಪರತೆಯ ಉತ್ಕೃಷ್ಟತೆಯಿಂದ, ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುವನೋ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಭಿಕ್ಖುವು ತನ್ನ ಅತಿ ಶೀಲವಂತಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ನಾಗ, ಯಕ್ಷ, ನರ ಮತ್ತು ಮಾರರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಬುದ್ಧರು ಸಹಾ ಅತಿಯಾದ ಅಗ್ರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅನುಪಮ ಸಂಪನ್ನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅತಿಯಾದ ದಾನವು ಸ್ತುತಾರ್ಹವಾದುದು, ಪ್ರಶಂಸನೀಯವು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಜ್ಞರಿಂದ ಮಾನ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ. ಯಾರೆಲ್ಲರೂ ಏನೆಲ್ಲವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುವರೋ ಅವರಿಗೆ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾನಿಯೆಂದು ಕೀತರ್ಿ ಲಭಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಓ ಮಹಾರಾಜ ವೆಸ್ಸಂತರದ ಬೃಹತ್ ದಾನದಿಂದಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಶಂಸೆ, ಸ್ತುತಿ, ಕೀತರ್ಿ, ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ, ವರ್ಣನೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ದಶಸಹಸ್ರ ಲೋಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೆಲ್ಲದರಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಮತ್ತು ಆ ಮಹತ್ತರ ದಾನದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧರಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಮನುಜರಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಗೂ ಅಗ್ರರಾದರು.

ಮತ್ತೆ ಈಗ ಹೇಳಿ ಓ ರಾಜ, ಯಾವುದಾದರೂ ದಾನವನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದೇ, ನೀಡಬಾರದೆ? ದಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನೊಬ್ಬ ಸಿಕ್ಕಿರುವಾಗ ನೀಡಬಾರದ ದಾನವಿದೆಯೇ?

ಓ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಅಂತಹ 10 ದಾನಗಳಿವೆ. ಅವನ್ನು ಜಗವು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಲು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾವುವವು? ಅವೆಂದರೆ ಮದ್ಯಪಾನಿಯ, ಉನ್ನತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬ, ಸ್ತ್ರೀ, ಪುರುಷ, ಎಮ್ಮೆಗಳು, ಸೂಚ್ಯವಾದ ಚಿತ್ರ (ನಕ್ಷೆ), ಆಯುಧಗಳು, ವಿಷ, ಸರಪಳಿ ಹಾಗು ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆಯ ಸಾಧನಗಳು. ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಹಂದಿಗಳು, ಮಿಥ್ಯಾ ಭಾರಗಳು ಮತ್ತು ಅಳತೆಗಳು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದಾನಕ್ಕೆ ನಿಷಿದ್ಧವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿಸಿದರೆ ಮುಂದೆ ದುರ್ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವರೀತಿಯ ದಾನಗಳು ನಿಷಿದ್ಧ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದು ಏನೆಂದರೆ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ದಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಾನವಾಗಿ ದಯಪಾಲಿಸಲಾಗದ, ದೃಢವಾಗಿ ತಡೆಯುವಂತಹದಿದೆಯೆ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ, ಯಾವಾಗ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕಿದಾಗ, ಕೆಲವರು ಆಹಾರವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ದಾನರ್ಹರಿಗೆ ನೀಡುವರು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ವಸ್ತ್ರವನ್ನು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ವಾಸಸ್ಥಳವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಚಾಪೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಚೀವರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ದಾಸ-ದಾಸಿಯರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಹೊಲ ಅಥವಾ ವಠಾರಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ದ್ವಿಪಾದಿಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಚತುಷ್ಪಾದಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೆಲವರು ನೂರು ಅಥವಾ ಸಾವಿರ ಅಥವಾ ಲಕ್ಷ ಅಥವಾ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಹಾಗು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನೇ ಧಾರೆ ಎರೆಯುವರು.

ಆದರೆ ಆಗ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನೇ ದಾನವಾಗಿ ಅಪರ್ಿಸುವಾಗ ನೀವು ಏತಕ್ಕಾಗಿ ವೆಸ್ಸಂತರವರ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ದಾನಾಧಿಪತಿಯವರ ಮೇಲೆ, ಪತಿಪುತ್ರರನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹೀಗೆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಟೀಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಿರಿ? ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಲೋಕ ಪ್ರತೀತಿಯಂತೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ, ತಂದೆಯು ಸಾಲಗಾರನಾದರೆ ಅಥವಾ ಜೀವನೊಪಾಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ, ಆಗ ಆತನು ಮಗನನ್ನು ಅಡವಿಟ್ಟು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ ಅಥವಾ ಮಾರಾಟವನ್ನೇ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಹೌದು ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಸರಿ, ಇದು ವೆಸ್ಸಂತರರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೊಂದಿಗೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಓ ಮಹಾರಾಜ, ತ್ಯಾಗವಿಲ್ಲದೆ, ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಸರ್ವಜ್ಞಪ್ರಾಪ್ತಿಯು ದೊರೆಯಲಾರದು. ವೆಸ್ಸಂತರರು ಸಹಾ ಸರ್ವಜ್ಞ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಡವು ಇಟ್ಟಿದ್ದರು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರು ಪರರು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಪರರು ಮಾಡಿದಂತಹ ಕಾರ್ಯವನ್ನೇ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಏಕೆ ನೀವು ದಾನ ಚಕ್ರವತರ್ಿಯನ್ನು ಹಿಂಸಾಯುತವಾಗಿ ಟೀಕಿಸುವಿರಿ?

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಾನು ಅವರ ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಿಂದಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಸ್ವೀಕೃತನೊಂದಿಗೆ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಪತ್ನಿ ಮಕ್ಕಳ ಬದಲು, ತಮ್ಮನ್ನೇ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತಿತ್ತು?

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅದು ತಪ್ಪು ದಾನಿಯ ಕೃತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಪತ್ನಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರ ಬದಲು ತಮ್ಮನ್ನೇ ನೀಡುವುದು ತಪ್ಪು ದಾನಿಯ ಕೃತ್ಯವೇ ಸರಿ. ಸ್ವೀಕೃತನು ಏನೇ ದಾನ ಕೇಳಲಿ, ಅದನ್ನೇ ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಅಭ್ಯಾಸವೇ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಊಹಿಸಿ ಮಹಾರಾಜ, ಒಬ್ಬಾತನು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಆತನಿಗೆ ಆಹಾರ ದಾನ ನೀಡಿದರೆ ಅದು ಸರಿಯಾದ ಕೃತ್ಯವೇ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ, ಆತನಿಗೆ ಮೊದಲು ಏನು ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆಯೋ ಅದೇ ನೀಡಬೇಕು.
ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವೆಸ್ಸಂತರವರಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ವೆಸ್ಸಂತರರು ಅಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವೆಸ್ಸಂತರರ ಶರೀರವನ್ನೇ ಕೇಳಿದ್ದರೆ, ಆಗ ವೆಸ್ಸಂತರರು ತಮ್ಮ ಶರೀರವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಅವರು ಯಾವುದೇ ಕಂಪನಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವ-ಆಸಕ್ತಿ ತಾಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ತಮ್ಮ ಶರೀರವನ್ನೇ ದಾನವಾಗಿ ಖಂಡಿತ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು ಅಥವಾ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರಾದರೂ ವೆಸ್ಸಂತರರವರ ಬಳಿಗೆ ನನ್ನ ಗುಲಾಮನಾಗು ಎಂದು ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವ-ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊರೆದು ಗುಲಾಮರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಆಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವ ನೋವು, ವಿಷಾದಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈಗ ವೆಸ್ಸಂತರ ರಾಜರ ಜೀವನವು ಹಲವರಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳು ವಂತಹದ್ದಾಗಿದೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ ಮಾಂಸದ ಅಡುಗೆಯು ಹಲವರಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಹಣ್ಣಿನ ಮರವು ಹಲವಾರು ಪಕ್ಷಿಗಳ ತಿಂಡಿಯಂತೆ, ಅವರು ಸಹಾ ತಮ್ಮನ್ನು ದಾನವಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಏಕೆ ಹೀಗೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ತಮಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಈ ದಾನದಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಬುದ್ಧತ್ವ ಪಡೆಯುವಂತಾಗಲಿ. ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ ಓ ರಾಜ, ಒಬ್ಬನು ನಿಧಿ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆಗ ಆತನು ಮೇಕೆಯ ಜಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಿ ಮತ್ತೆ ಕುಪ್ಪೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಗರ ಹಾಗು ನೆಲದಲ್ಲಿ ವರ್ತಕವಾಗಿ ತನ್ನ ನಿಧಿ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ತನುಮನ ವಾಚದಿಂದ ನಿಷ್ಠನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ರಾಜ, ವೆಸ್ಸಂತರರು ಸಹಾ ಬುದ್ಧತ್ವದ ಪರಮ ನಿಧಿಗಾಗಿ ಅವರು ದಾನಚಕ್ರವತರ್ಿಯಾಗಿ ಅಪಾರ ದಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಸರ್ವಜ್ಞತಾ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ತಮಗೆ ದಾನ ಕೇಳಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು, ಆಹಾರವನ್ನು, ದಾಸ, ದಾಸಿಯರನ್ನು, ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು, ರಥಗಳನ್ನು, ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಪತ್ನಿ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಸಮ್ಮಸಂಬೋಧಿಗೆ ಸಮಪರ್ಿಸಿಕೊಂಡು ಅನ್ವೇಷಿಸಿದರು. ಓ ರಾಜ, ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಅಧಿಕಾರಿಯು ರಾಜಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತನ್ನ ಮನೆ, ಆಸ್ತಿ, ಆಹಾರ, ಚಿನ್ನಬೆಳ್ಳಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವನು. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ದಾನಚಕ್ರವತರ್ಿ ವೆಸ್ಸಂತರರು ಸಹಾ ಸಮ್ಮಸಂಬೋಧಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಳಗಿದ್ದ ಹಾಗು ಹೊರಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಮತ್ತು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ವೆಸ್ಸಂತರರು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ್ದರು: ಆತನು ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯಾದರೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಪತ್ನಿ ಪುತ್ರ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡದೆ ದಾನ ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅವರನ್ನು ಮುಂದೆ ನೋಡಬಾರದೆಂದು ದಾನ ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಭಾರವೆಂದು ಅಥವಾ ಸಲಹಲು ಅಶಕ್ಯರೆಂದು ದಾನ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅಪ್ರಿಯರೆಂದು ಸಮಾಧಾನಪಟ್ಟು ದಾನ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ದಾನ ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಏಕೈಕ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಅದೆಂದರೆ ಸರ್ವಜ್ಞತೆ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ. ಅವರಿಗೆ ಸಮ್ಮಾಸಂಬೋಧಿಯು ತಾವು ಪ್ರಿಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಜೀವಕ್ಕಿಂತ, ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಪುತ್ರ ಪುತ್ರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಿಯದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಅಳೆಯಲಾಗದ, ಭವ್ಯವಾದ, ಅನುಪಮಯುತವಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ ಚರಿಯ ಪಿಟಕದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ:

ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ದಾನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಅವರು ನನಗೆ ಅತಿ ಮಧುರವಾದವರು, ಮಾದ್ರಿ ದೇವಿಯ (ಪತ್ನಿಯ) ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ದಾನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರೀತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯವಾದುದು ಬುದ್ಧತ್ವವೇ (ಸರ್ವಜ್ಞತೆಯೇ) ಆದ್ದರಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಪರಿತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದೆನು.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ವೆಸ್ಸಂತರರು, ಪತ್ನಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಕುಟೀರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು. ಆಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ಶೋಕ ಆವರಿಸಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದು ಅವರು ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅವರ ಹೃದಯವು ಬಿಸಿಯಾಯಿತು, ಬಿಸಿ ಉಸಿರು ಸಹಾ ಹೊರಹೋಗಲು ಶ್ರಮಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಆಶ್ರು ಎಂಬಂತೆ ರಕ್ತದ ಹನಿಗಳು ಸುರಿಯಿತು. ಅಂತಹ ದುಃಖವನ್ನು ಓ ಮಹಾರಾಜ ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಅಂತಹದನ್ನು ವೆಸ್ಸಂತರರು ತಮ್ಮ ದಾನನಿಷ್ಠೆ ಭಂಗವಾಗದಿರಲೆಂದು ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಹೀಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರು. ಯವುದದು ಎರಡು? ಅವರ ದಾನ ನಿಷ್ಠೆಯು ಭಂಗವಾಗದೆಂದು ಒಂದು, ಮತ್ತೊಂದು ಏನೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಕಾಡು ಗೆಡಸುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೊಸ ಯಜಮಾನ ದೊರೆತಾಗ ಅವರಿಗೆ ಈ ಆಹಾರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ವೆಸ್ಸಂತರರವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು, ಯಾರು ಸಹಾ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗುಲಾಮರಾಗಿಯೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರ ತಾತ, ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ನೀಡಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಮತ್ತು ಅವರು ನಂತರ ಅವರು ನನಗೆ ಸಿಗಲೂಬಹುದು. ಈ ಎರಡು ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ವೆಸ್ಸಂತರರಿಗೆ ಇದು ಗೊತ್ತಿತ್ತು: ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಜೀರ್ಣನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಮುದುಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ,
ದುರ್ಬಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಕೋಲಿನ ಆಸರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ಈತನ ಅಂತ್ಯಕಾಲ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಈತನ ಪುಣ್ಯವು ಅಲ್ಪದ್ದಾಗಿದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಈತನು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗುಲಾಮರ ರೀತಿ ಇಡಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿಲ್ಲ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವ ತನ್ನ ಸಾಧಾರಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ಸೂರ್ಯ ಅಥವಾ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ಪಶರ್ಿಸಬಲ್ಲನೆ? ಬೃಹತ್ ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿ ಗೋಳಗಳಾದ ಅವರನ್ನು ಒಂದು ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಅಥವಾ ಅವುಗಳ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವನೆ?

ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ವೆಸ್ಸಂತರರ ಮಕ್ಕಳು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದರನಂತೆ, ಅವರನ್ನು ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಗುಲಾಮರಂತೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಏನೆಂದರೆ ಓ ರಾಜ, ಚಕ್ರವತರ್ಿಯ ಮಣಿರತ್ನವು ಪ್ರಭಾಯುತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಅಷ್ಟಮುಖಗಳು ತುಂಬಾ ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಾಲ್ಕು ಮೊಳದಷ್ಟು ಅದು ದಪ್ಪನಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಧಿಯು ರಥದ ಚಕ್ರದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಿರುವ ಅದನ್ನು ಯಾವುದೇ ಮನುಷ್ಯನು, ಅದನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಅದನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾಣೆಗೆ ಬಳಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವೆಸ್ಸಂತರರು ಯಾವ ಮಕ್ಕಳು, ಲೋಕಾಧಿಪತಿಯ ರತ್ನಗಳಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆಯೋ ಅವರನ್ನು ಗುಲಾಮರಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳು, ಹೇಗೆ ಆನೆ ರತ್ನವು (ನಾಗರಾಜ ಉಪೋಸಥ ಎಂಬ ಆನೆ) ಸಭ್ಯವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿ 8 ಗಜಗಳಷ್ಟು ಅಳತೆಯ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಮತ್ತು 9 ಗಜಗಳಷ್ಟು ಅಳತೆಯ ಸುತ್ತಳತೆ ಉದ್ದವಿದ್ದು, ದೇಹದಲ್ಲಿ 3 ಉಬ್ಬುತಗ್ಗು ಇದ್ದು ಶ್ವೇತವರ್ಣದ, ಏಳು ಪಟ್ಟು ದೃಢವಾದ, ಅಂತಹುದನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ತಟ್ಟೆಯಂತೆ, ಬೀಸಣಿಕೆಯಂತೆ, ಕರುವಿನಂತೆ, ಬಳಸುತ್ತಾರೆಯೇ? ಅದೇರೀತಿ ವೆಸ್ಸಂತರರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಹಾ ಗುಲಾಮರಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳು, ಬೃಹತ್ ಸಮುದ್ರವು ಉದ್ದದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಳದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಬೃಹತ್ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗದು. ಹಾಗೆಯೇ ದಾಟಲು ದುಷ್ಕರವಾದುದು. ಆಳ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆವರಣ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಹೊಳೆಯಂತೆ ಅದನ್ನು ಬಳಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವೆಸ್ಸಂತರರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಹಾ ಗುಲಾಮರಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕಾರಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಕೇಳಿ, ಹೇಗೆ ಹಿಮಾಲಯವು, ಪರ್ವತಗಳ ರಾಜನಾಗಿದೆಯೋ, ಐದು ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ಎತ್ತರವಾಗಿದೆಯೋ, 3000 ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ಪರಿಧಿಯನ್ನು (ವಿಸ್ತೀರ್ಣ) ಹೊಂದಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಎಂಟು ಮತ್ತು 4000 ಸಾವಿರ ಶೃಂಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಬೃಹತ್ ಜೀವಿಗಳ ಆವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆಯೋ, ನಾನಾಸೌಗಂಧಿಕ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ಸಂಪನ್ಮೂಲವೋ, ನೂರಾರು ದಿವ್ಯ ಮಹಿಮೆಯ ಔಷಧಿಗಳಿಗೆ ಆಕರವೋ, ಅದು ಉಚ್ಛ ಭಾಗದಿಂದ ಉಚ್ಚವಾದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಮೋಡದಂತೆ ಭೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವುದು ಗೋಚರಿಸುವುದೋ ಇಂತಹ ಹಿಮಾಲಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸದಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲೇ ಸದಾ ಕಾಣುವರೋ ಹಾಗೆಯೇ ವೆಸ್ಸಂತರರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಹಾ ಯಾರೂ ಗುಲಾಮರಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳುವಂತಾಗು, ಹೇಗೆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿನ ಮಹಾದೀಪೋತ್ಸವವು ಅತ್ಯಂತ ದೂರದಿಂದಲೂ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುವುದೋ ಅಥವಾ ಹಿಮಾಲಯ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ನಾಗವೃಕ್ಷಗಳ ಪುಷ್ಪಗಳ ಸುವಾಸನೆಯು 10 ಯೋಜನ ಅಥವಾ 12 ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲೂ ಸುವಾಸನೆ ಪ್ರಸರಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವೆಸ್ಸಂತರವರ ಖ್ಯಾತಿಯು, ಅವರ ದಾನಧರ್ಮದ ಕೀತರ್ಿಯು ಸಾವಿರಾರು ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ಹಬ್ಬುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸುಗತಿಯು ಶೃಂಗವಾದ ಅಕಸಿತ್ತ ದೇವತೆಗಳವರೆಗೆ ಹಬ್ಬುತ್ತದೆ, ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸುರ, ಅಸುರ, ಗರುಡ, ಗಂಧರ್ವ, ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ, ಮಹೋರಗ, ಕಿನ್ನರ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹಬ್ಬುತ್ತದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಯಾರು ಸಹಾ ವೆಸ್ಸಂತರರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗುಲಾಮರಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ವೆಸ್ಸಂತರರು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರ ಜಾಲಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಬುದ್ಧಿವಾದ ನೀಡಿದ್ದರು: ಓ ಮಗು, ನಿಮ್ಮ ತಾತನವರು ಮುಂದೆ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಐಶ್ವರ್ಯ ನೀಡಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಪಡೆಯುವರು, ನಿನಗೆ ಬಿಡಿಸುವಾಗ ಸಾವಿರ ವರಹ ನೀಡಲಿ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸೋದರಿ ಕಣ್ಣಾಜಿನಳನ್ನು ಬಿಡಿಸುವಾಗ ಆತನಿಗೆ ನೂರಾರು ದಾಸಿಯರನ್ನು ನೀಡಲಿ ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಅಶ್ವ ಆನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಹಸು ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನೂರು ವರಹಗಳನ್ನು ನೀಡಲಿ. ಓ ಮಗು, ಹೀಗಲ್ಲದೆ ನಿಮ್ಮ ತಾತನವರು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ನೀಡದೆ, ಬಲತ್ಕಾರದಿಂದ ಬಿಡಿಸಲು ಹೋದರೆ, ಆಗ ನಿಮ್ಮ ತಾತನವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಬೇಡ, ಆಗ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಅಧೀನದಲ್ಲೇ ಇರುವಂತಾಗು. ಈ ರೀತಿಯ ಸುಬುದ್ಧಿವಾದದಿಂದ ಅವರನ್ನು ವೆಸ್ಸಂತರರು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಬಾಲಕ ಜಾಲಿಯು ಅದರಂತೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಂಡನು. ಯಾವಾಗ ತಾತನವರು ಕೇಳಿದರೋ ಆಗ ಹೀಗೆ ಜಾಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ತಾತನವರೇ, ಸಹಸ್ರ ವರಹಗಳನ್ನು ನನಗಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡುವಂತೆ ಪಿತಾರವರು ಆದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಣ್ಣಾಜಿನ ಕುಮಾರಿಗೆ, ಆನೆಗಳು ನೂರಾರು ಇತ್ಯಾದಿ ನೀಡುವಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನರವರೇ, ಈ ಜಟಿಲವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ನೀವು ಅಜಟಿಲವನ್ನಾಗಿಸಿದಿರಿ, ವಿರೋಧಿ ವಾದಿಗಳ ಪ್ರಶ್ನಾಜಾಲವನ್ನು ಚೂರು ಚೂರಾಗಿಸಿದಿರಿ, ಪ್ರತಿವಾದಿಗಳ ವಾದವನ್ನು ದಾಟಿಹೋದಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಿರಿ. ಸುಪರಿಶೋಧಿತವಾಗಿ, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಉಪಮೆಗಳ ವ್ಯಂಜನದಿಂದಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನಾನು ಒಪ್ಪುವೆನು.

2. ದುಷ್ಕರಕಾರಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆ (ದೇಹದಂಡನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಎಲ್ಲಾ ಬೋಧಿಸತ್ತರು ದುಷ್ಕರಕಾರಿಕ ತಪಸ್ಸು (ದೇಹದಂಡನೆ) ಆಚರಿಸಿದ್ದರೆ? ಅಥವಾ ಗೋತಮರು ಮಾತ್ರವೇ? (167)

ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಗೋತಮರು ಮಾತ್ರವೇ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇದು ಹೀಗಾದಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸತ್ತರಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುತ್ತದೆ ಎಂದಾಯಿತು.

ನಾಲ್ಕು ವಿಷಯಗಳಿಂದಾಗಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರುತ್ತವೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವುವವು? ಅವೆಂದರೆ ಅವರು ಹುಟ್ಟಿರುವ ಕುಲವು (ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಕುಲವೇ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ) ಪಾರಮಿತಗಳ ವೃದ್ಧಿಯ ಕಾಲ, ಆಯು ಮತ್ತು ದೇಹ ಪ್ರಮಾಣ ಈ ನಾಲ್ಕು ಅಂಶಗಳಿಂದಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬೋಧಿಸತ್ವರಿಂದ ಬೋಧಿಸತ್ವರಿಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬುದ್ಧರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸಹಾ ರೂಪದಲ್ಲೂ, ಶೀಲದಲ್ಲೂ, ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲೂ, ಪ್ರಜ್ಞಾದಲ್ಲೂ, ವಿಮುಕ್ತಿಯಲ್ಲೂ, ವಿಮುಕ್ತಿ ಜ್ಞಾನ ದರ್ಶನದಲ್ಲೂ, ಚತುವೆಸಾರಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ (ನಾಲ್ಕು ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಆಧಾರಗಳು ಬುದ್ಧಗುಣ, ಅರಹಂತಗುಣ, ಅಪಾಯ, ಗುರಿ) ದಶತಥಾಗತ ಬಲಗಳು, ಆರು ಅಸಾಧಾರಣ ಜ್ಞಾನಗಳು, 14 ಬುದ್ಧಜ್ಞಾನ, 18 ಬುದ್ಧರ ಕೇವಲ ಧಮ್ಮ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಹಾ ಎಲ್ಲಾ ಬುದ್ಧರಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಸಮವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಅದರೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಕೇವಲ ಗೋತಮ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ಈ ದೇಹದಂಡನೆ ಆಚರಿಸಬೇಕಾಯಿತು.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವಾಗ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ಗೃಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೋ ಆಗ ಅವರ ಜ್ಞಾನವು ಅಪರಿಪಕ್ವವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವರ ಈ ಅಪರಿಪಕ್ವತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವರು ದೇಹದಂಡನೆ ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು.

ಹಾಗಾದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಅಪರಿಪಕ್ವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಬೋಧಿಯನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಹೊರಟರು? ಏಕೆ ಅವರು ಮೊದಲು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಪಕ್ವವಾಗಿ ನಂತ ಗೃಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ. (168)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವಾಗ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಅಶುಭಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು (ವಿಕಾರತೆ/ಕುರೂಪ) ಕಂಡರೋ ಆಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಜಿಗುಪ್ಸೆ (ವಿರಾಗ) ಉಂಟಾಯಿತು. ಆಗ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಗ ಉಂಟಾಯಿತು, ಅರತಿ (ಆನಂದಿಸದಿರುವಿಕೆ) ಉಂಟಾಯಿತು. ಆಗ ಮಾರನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದನು, ಈತನ ಮನಸ್ಸಿನ ಅತೃಪ್ತಿ ದೂರೀಕರಿಸಲು ಇದೇ ಸಮಯ. ನಂತರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು : ಓ ಪೂಜ್ಯರೇ! ಓ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ನೀವು ನಿರಾಶರಾಗದಿರಿ, ಇಂದಿಗೆ 7ನೆಯ ದಿನಕ್ಕೆ ಸ್ವರ್ಗದ ಚಕ್ರರತ್ನವು ನಿಮಗೆ ಕಾಣುವುದು. ಸಾವಿರ ಆರೆಗಳುಳ್ಳ ಎಲ್ಲಾರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ, ಆ ಚಕ್ರರತ್ನವು ನಿಮಗೆ ಚಕ್ರವತರ್ಿ ಯನ್ನಾಗಿಸುವುದು, ಅದು ಚಲಿಸಿದ ಕಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ, ಅಲ್ಲಿರುವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವವರೇ ಆಗಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವವರೇ ಆಗಲಿ, ನಿಮಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಬರುವರು. ನಿಮ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಖಂಡದ ಸರ್ವರೂ ಆಜ್ಞೆ ಪಾಲಿಸುವರು ಮತ್ತು ಒಂದು ದ್ವೀಪದವರೆಲ್ಲಾ ಹಾಗೆಯೇ ಆಜ್ಞೆ ಪಾಲನೆ ಮಾಡುವರು ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ಸಾವಿರ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸುವರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ವೀರರೂ, ಶೂರರೂ ಆಗಿ ಶತ್ರು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸದೆಬಡಿಯಲು ಸಾಮಥ್ರ್ಯರು ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನೀವು ಸಪ್ತ ಐಶ್ವರ್ಯ ನಿಧಿಗೆ ಒಡೆಯರಾಗಿ ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಆಳುವಿರಿ.

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬೋಧಿಸತ್ವರಿಗೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಯನ್ನು ಕೆಂಪಗೆ ಕಾಯಿಸಿ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ತೂರಿಸಿದಂತಾಯಿತು. ಓ ರಾಜ, ಆಗ ಅವರಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಗದ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಆ ದೇವಪುತ್ರರ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಭಯ, ಚಿಂತೆ, ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಹೇಗೆ ಬೃಹತ್ ಕುಲುಮೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಇಂಧನ ಸುರಿದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವರೋ ಹಾಗೆ ಅಥವಾ ಹೇಗೆ ಹಸಿರಾಗಿರುವ, ಒದ್ದೆಯಾಗಿರುವ ಭೂಮಿಗೆ, ಮಹಾಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಜಲಮಯವಾಗುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಪುತ್ರರ ಮಾತು ಆಲಿಸಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ಜಡತೆ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಆದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿರಿ, ಒಂದುವೇಳೆ ಸ್ವರ್ಗದ ಚಕ್ರರತ್ನವು ಏಳನೆಯ ದಿನಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ಬಂದ ಕಾರ್ಯವು ಫಲಿತವಾಗದೆ ಅದು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತೇ? (169)

ಇಲ್ಲ ಮಹಾರಾಜ, ಅಂತಹ ಚಕ್ರರತ್ನವು ಅವರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಆ ದೇವನಿಂದ ಬಂದಂತಹ ಸುಳ್ಳಾಗಿತ್ತು. ಆ ದೇವ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಲೋಭನೆ ಮಾಡಲು ನುಡಿದಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದ್ದರೂ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಬೋಧಿಸತ್ವರಲ್ಲಿ ಅನಿತ್ಯ, ದುಃಖ, ಅನಾತ್ಮ, ಅಶುಭಾ ಜ್ಞಾನವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಯೂರಿ ಅವರಲ್ಲಿನ ಉಪಾದಾನ (ಅಂಟುವಿಕೆ) ಕ್ಷಯವಾಯಿತು. ಹೇಗೆಂದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅನೋತ್ತತ ಸರೋವರದಿಂದ, ಗಂಗೆಗೆ, ಗಂಗೆಯಿಂದ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ, ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹಾದುಹೋಗುವ ಜಲವು ಎಂದಾದರೂ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವುದೇ? ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ, ಹಾಗೆಯೇ, ಗಂಗಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅನೊತ್ತತ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವುದೇ?

ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬೋಧಿಸತ್ವರು ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಜನ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ಅಪಾರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು, ಪರಿಪಕ್ವತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಅವರು ಆ ಕೊನೆಯ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧ ಜ್ಞಾನವು ಪರಿಪಕ್ವವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಕೇವಲ ಆರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅವರು ಬುದ್ಧರಾಗುವವ ರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಅವರು ಸರ್ವಜ್ಞ ಸಂಪನ್ನರು ಮತ್ತು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅಗ್ರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ಕೇವಲ ಚಕ್ರರತ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಪುನಃ ಹಿಂತಿರುಗುವರೇ?

ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲಿ, ಈ ಮಹತ್ತರವಾದ ಪೃಥ್ವಿಯು ಮತ್ತು ಅದರ ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಹಿಂತಿರುಗಬಹುದು (ಬುಡಮೇಲು ಆಗಬಹುದು). ಆದರೆ ಬುದ್ಧತ್ವ ಅರಸುತ್ತಿರುವ ಬೋಧಿಸತ್ವ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂತಿರುಗಲಾರನು, ತನ್ನ ಗುರಿ ತಪ್ಪಲಾರನು. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಗಂಗಾ ನದಿಯು ಬೇಕಾದರೆ ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ ಹರಿಯಬಹುದು, ಆದರೆ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ಎಂದಿಗೂ ಬುದ್ಧತ್ವದ ಗುರಿಯಿಂದ ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ ಚಲಿಸಲಾರರು. ಸಾಧ್ಯವಾದರೇ ಈ ಬೃಹತ್ ಸಾಗರವು ಮತ್ತು ಅದರ ಅಪಾರ ಜಲವು ಹಸುವಿನ ಪಾದದ ಗುರುತಿನಂತೆ ಇಂಗಿ ಹೋಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧತ್ವದ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಹೊರತು ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಪರ್ವತಗಳ ರಾಜ ಸಿನೇರು ನೂರು ಅಥವಾ ಸಾವಿರ ಹೋಳಾಗಿ ಸಿಡಿಯಬಹುದು, ಆದರೆ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ಮಾತ್ರ ಬುದ್ಧತ್ವದ ವಿನಃ ಹಿಂತಿರುಗಲಾರರು. ಓ ರಾಜ, ಹೀಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು ಏನೆಂದರೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರು ಹಾಗು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆಯಂತೆ ಕಳಚಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಬಹುದು. ಆದರೂ ಸಹಾ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ಮಾತ್ರ ಬುದ್ಧತ್ವದ ವಿನಃ ಹಿಂತಿರುಗಲಾರರು, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಸ್ವರ್ಗವೂ ಸಹಾ ಚಾಪೆಯಂತೆ ಮಡಚಿಕೊಳ್ಳಬಹದು. ಆದರೆ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ಮಾತ್ರ ಬುದ್ಧತ್ವವಿಲ್ಲದೆ ಹಿಂತಿರುಗಲಾರರು. ಏಕೆ ಹೀಗೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಸರ್ವ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಿರುವುದರಿಂದಾಗಿ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬಂಧನಗಳಿವೆ? (170)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ 10 ಬಂಧನಗಳಿವೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಮಾನವರು ಪರಿತ್ಯಾಗ ಮಾಡಲಾರರು ಮತ್ತು ಪುನಃ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕತೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವರು ಮತ್ತು ಯಾವುದವು 10? ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅವು ಯಾವುವೆಂದರೆ ಮಾತ, ಪಿತ, ಭಾರ್ಯೆ, ಪುತ್ರ (ಪುತ್ರಿ), ಬಂಧು, ಮಿತ್ರರು, ಧನ ಲಾಭ ಸತ್ಕಾರ, ಐಶ್ವರ್ಯ (ಸುಲಭ ಲಾಭ) (ಚಕ್ರಾಧಿಪತ್ಯ) ಮತ್ತು ಪಂಚ ಕಾಮಗುಣಗಳು. ಈ 10 ಬಂಧನಗಳು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಬಂಧಿತರಾದಂತಹ ಜನರು ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ತೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಪುನಃ ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವರು. ಆದರೆ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ (ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ). ಅದರಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಪುನಃ ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪೂಜ್ಯ ನಾಗಸೇನ, ಬೋಧಿಸತ್ವರಿಗೆ ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕಸಹಿತ ವಿರಾಗ ಉಂಟಾಗಬಹುದು, ಆಗಲೂ ಸಹಾ ಅವರ ಜ್ಞಾನವು ಅಪರಿಪಕ್ವವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧತ್ವದಂತಹ ಪರಿಪಕ್ವತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹಾ ಲೋಕ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಿರಬಹುದು. ಹಾಗಾದರೆ ಯಾವ ಲಾಭವು ಅವರಿಗೆ ದೇಹದಂಡನೆಯಿಂದ ಕಂಡುಬಂದಿತು? ಅದರ ಬದಲು ಅವರು ಪರಿಪಕ್ವವಾಗುವತನಕ ಸುಖಭೋಗದಲ್ಲೇ ಇರಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ?

ಓ ಮಹಾರಾಜ, 10 ರೀತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ, ಅವರನ್ನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತುಚ್ಛಿಕರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಲಜ್ಜೆತಾಳುತ್ತಾರೆ, ತಾತ್ಸರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಿಂದನೀಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಲೋಕದೊಂದಿಗೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಹೊರತು ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾರವರು? ಅವರೆಂದರೆ ಗಂಡನಿಲ್ಲದ ಸ್ತ್ರೀ, ಬಲಹೀನ ಕೀಟ, ಬಂಧುಮಿತ್ರರಿಲ್ಲದವನು, ತಿಂಡಿಪೋತ, ಅಪಕೀತರ್ಿ ಹೊಂದಿರುವ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ, ಪಾಪಿಗಳ ಮಿತ್ರರು, ಯಾರ ಐಶ್ವರ್ಯವು ನಷ್ಟವಾಗಿದೆಯೋ ಆತನು, ಚಾರಿತ್ರ್ಯಹೀನ, ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಪಾದನೆಯಿಲ್ಲದವನು ಈ 10 ಜನರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂದನೀಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ತಾತ್ಸರ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ಬೋಧಿಸತ್ವರಿಗೆ ಈ ಯೋಚನೆ ಬಂದಿತು: ಯಾವುದೇ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ನಿಂದೆಗೆ ಈಡಾಗಲಾರೆ. ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾವಿಣ್ಯತೆ ಪಡೆಯುವಂತಾಗಲಿ, ಆ ರೀತಿಯ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಗೌರವದಿಂದಿರಲಿ, ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತ್ವ ಲಭಿಸುವುದು. ಯಾರ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆಯೋ, ಯಾರು ಜೀವನದ ಪ್ರತಿ ಘಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವನೋ ಯಾರು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ವಿಹರಿಸಿರುವರೋ ಆತನು ನಿರಂತರ ಅಪ್ರಮಾದದಿಂದ (ಎಚ್ಚರಿಕೆ) ಇರುತ್ತಾನೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದು ಬೋಧಿಸತ್ವರಲ್ಲಿರುವ ಉತ್ಸಾಹವಾಗಿದೆ. ಆ ಆಧಾರದಿಂದಲೇ ಅವರು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಪಕ್ವತೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ತಪಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದರು.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಬೋಧಿಸತ್ವರು ತಪಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದಾಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು ಸಾಧಾರಣ ಜನರಿಗೆ ಅತೀತವಾದ, ಆರ್ಯರಿಗೆ ಉಚಿತವಾದ, ಈ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಬಹುಶಃ ಬೋಧಿಗೆ ಬೇರ್ಯಾವ ಹಾದಿಯೂ ಇರಲಾರದು. ಆದರೆ ಈ ದೇಹದಂಡನೆಯಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಜ್ಞಾದ ಶಿಖರವನ್ನು ಏರಲಿಲ್ಲ; ಬೇರ್ಯಾವ ಹಾದಿಯೂ ಬುದ್ಧತ್ವಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲವೇ?

ಆಗ ಬೋಧಿಸತ್ವರು ಮಾರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಈಡಾಗಿದ್ದರೆ? (171)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, 25 ಚಿತ್ತ ದುರ್ಬಲ ಮಾಡುವಂತಹ ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಚಿತ್ತವು ದುಃಖದಿಂದಾಗಿ ಆಸವ ಕ್ಷಯದ ಕಡೆಗೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಸಮಾಧಿಯು ಲಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವೆಂದರೆ ಕ್ರೋಧ, ದ್ವೇಷ, ವಂಚನೆ, ಅಹಂಕಾರ, ಈಷರ್ೆ, ಸ್ವಾರ್ಥ, ಮಾಯಾ, ಮೋಸ, ಹಠಮಾರಿತನ, ವಿರೋಧತೆ, ಅಹಂಭಾವ, ಗರ್ವ, ಮದ, ಪ್ರಮಾದ, ಆಲಸ್ಯ, ಜಡತೆ, ನಿದ್ರಾ, ಸೋಮಾರಿತನ, ಪಾಪಮಿತ್ರತ್ವ, ರೂಪ, ಶಬ್ದ, ರಸ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ, ಅತೃಪ್ತಿ (ಆನಂದ) ಇವೇ ಆ 25 ಧಮ್ಮಗಳು ಚಿತ್ತವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾರಾಜ ಅದರಿಂದಾಗಿ ಸಮಾಧಿಯು ಲಭಿತವಾಗದೆ ಆಸವಗಳ ಕ್ಷಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆಗ ಬೋಧಿಸತ್ವರಿಗೆ ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ದುರ್ಬಲವಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದಾಗಿ, ಅವರ ಚಿತ್ತವು ಸಹಾ ಆಸವ ಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ಭಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಜ, ಬೋಧಿಸತ್ತರು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಕಲ್ಪಗಳಿಂದಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಆರ್ಯಸತ್ಯಗಳು, ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವರು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವರಿಗೆ ಅಂತಿಮ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಹಿಕೆ ಉದಯಿಸುವುದು. ಆದರೂ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬೋಧಿಸತ್ವರಲ್ಲೂ ಈ ಆಲೋಚನೆ ಉಂಟಾಗಿತ್ತು ಬಹುಶಃ ಬೋಧಿಗೆ ಬೇರ್ಯಾವ ಹಾದಿಯೂ ಇರಲಾರದು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಅವರು ಕೇವಲ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವರ ತಂದೆ ಶುದ್ಧೋಧನರವರು ನೇಗಿಲ ಹಬ್ಬದ ದಿನದಂದು ನೇಗಿಲು ಹೂಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬೋಧಿಸತ್ವರನ್ನು ಜಂಬು ವೃಕ್ಷದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದಾಗ, ಆ ತಂಪು ಮತ್ತು ಮನೋಹರ ಪರಿಸರ ಕಂಡು ಸಹಜವಾಗಿ ಪದ್ಮಾಸನಬದ್ಧರಾಗಿ, ನಿವಾರಣ ರಹಿತರಾಗಿ, ಅಕುಶಲ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ದೂರಾಗಿ, ಪ್ರಥಮ ಧ್ಯಾನ ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡಿದರು. ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ದ್ವಿತೀಯ, ತೃತೀಯ ಮತ್ತು ಚತುರ್ಥ ಧ್ಯಾನ ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡಿದರು.

ಸಾಧು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಬಹುಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೋಧಿಸತ್ವರ ಪರಿಪಕ್ವತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಅವರ ಮಹೋನ್ನತ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದಿರಿ. ಇದು ಹೀಗಾದ್ದುದರಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ.

3. ಕುಶಲ-ಅಕುಶಲ ಬಲವತ ಪನ್ಹೊ (ಬಲಯುತದ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವುದು ಅತ್ಯಂತ ಬಲಯುತವಾದುದು. ಕುಶಲವೋ ಅಥವಾ ಅಕುಶಲವೋ? (172)

ಕುಶಲ ಮಹಾರಾಜ.

ಕುಶಲವೇ ಬಲಯುತವಾದುದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾನು ನಂಬಲಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವನೋ, ಯಾರು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವನೋ, ಯಾರು ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವನೋ, ಯಾರು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿರುವನೋ, ಯಾರು ಡಕಾಯಿತಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವನೋ, ಯಾರು ಸುಲಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವನೋ, ಯಾರು ಮೋಸಗಾರರೋ, ತಂತ್ರಗಾರರೋ ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಪಾಪದ ಫಲವಾಗಿ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವ ಶಿಕ್ಷೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಿವಿ, ಮೂಗು ಕತ್ತರಿಸುವ ಶಿಕ್ಷೆ, ಬಿಸಿಪಾತ್ರೆ, ಮುಳ್ಳಿನ ಕಿರೀಟ, ರಾಹುವಿನ ಬಾಯಿ ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿಯ ಹಾರ, ಕೈಯನ್ನು ಸುಡಿಸುವಿಕೆ, ಹಾಲಿನ ಪಟ್ಟೆಗಳಂತೆ ಚರ್ಮ ಸೀಳುವಿಕೆ, ತೊಗಟೆಯ ವಸ್ತ್ರ, ಜಿಂಕೆ ಮಚ್ಚೆಗಳ ನಿಮರ್ಾಣ, ಸ್ನಾಯುವಿಗೆ ಕೊಂಡಿ ಹಾಕುವಿಕೆ, ಕತ್ತರಿಸುವಿಕೆ, ಸೀಳಿಸುವಿಕೆ, ತಿರುಗಿಸುವಿಕೆ, ಹುಲ್ಲಿನ ಕುಚರ್ಿ, ಬೇಯಿಸಿದ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ನಾಯಿಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಿಸುವಿಕೆ ಅಥವಾ ತಿನ್ನಿಸುವಿಕೆ, ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸುವಿಕೆ, ಕೆಲವರಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಶಿಕ್ಷೆ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಹಗಲು ಮಾತ್ರ ಶಿಕ್ಷೆ, ಅವರ ಪಾಪಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುವರು. ಆದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅನುಭವಗಳು ವರ್ತಮಾನದ ಗೋಚರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಫಲವಾಗಿ ದೊರೆಯುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನೀವು ನನಗೆ ಇದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ದಾನನೀಡಿ, ಒಬ್ಬರಿಗೆ, ಇಬ್ಬರಿಗೆ, ಮೂವ್ವರಿಗೆ, ನಾಲ್ವರಿಗೆ, ಐದು, ಹತ್ತು, ನೂರು ಅಥವಾ ಸಾವಿರ ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಸಪರಿವಾರ ದಾನವನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗಲು, ಅದರ ಫಲಿತವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಅಥವಾ ಕೀತರ್ಿವಂತನಾಗಿ ಅಥವಾ ಸುಖಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಉಪೋಸನ ಆಚರಣೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಈ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಸುಖ ಪಡೆದಿರುವರೇ?

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅಂತಹ ನಾಲ್ವರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ದಾನದಿಂದಾಗಿ, ಶೀಲದಿಂದಾಗಿ, ಉಪೋಸತದಿಂದಾಗಿ, ಈ ಪೃಥ್ವಿಯ ಶರೀರದಿಂದಲೇ ತಿದಸಪುರದ (ದೇವನಗರಿ) ವೈಭೋಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.

ಭಂತೆ ಅವರ್ಯಾರು?

ಮಂಧಾತ ರಾಜ, ನಿಮಿ ಚಕ್ರವತರ್ಿ, ಸಾಧಿನ ರಾಜ ಮತ್ತು ಗುಟ್ಟಿಲ ವಾದ್ಯಗಾರ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇವೆಲ್ಲ ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದುದಾಗಿದೆ. ನಮಗೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಇದು ಗ್ರಾಹ್ಯತೀತವಾಗಿದೆ. ಭಗವಾನರ ಕಾಲದ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಈಗಿನದು ಉದಾಹರಣೆ ನೀಡಿರಿ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಗುಲಾಮನಾದ ಪುಣ್ಣಕನು ಸಾರಿಪುತ್ತ ಥೇರರಿಗೆ ಆಹಾರ ದಾನ ನೀಡಿದ ದಿನದಂದೇ ಮಹಾಶ್ರೇಷ್ಠಿಯಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠಿ ಪುಣ್ಣಕನಾದನು. ಗೋಪಾಲ ಮಾತಾಳು ಬಡರೈತನ ಮಗಳಾಗಿದ್ದಳು, ಆಕೆ ತನ್ನ ಕೂದಲನ್ನು ಮೂರು ಪೈಸೆಗಳಿಗೆ ಮಾರಿ ಅದರಿಂದಾಗಿ ಮಹಾಕಾಚಾಯನ ಥೇರರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಏಳು ಸಹ ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದ ದಿನದಂದೇ ರಾಜ ಉದೇನನ ಮಡದಿಯಗಿ ಪ್ರಧಾನ ರಾಣಿಯಾದಳು. ಶ್ರದ್ಧಾಳು ಸುಪ್ರಿಯ ತನ್ನ ತೊಡೆಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ರೋಗಿ ಭಿಕ್ಷುವಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿ, ಮರುದಿನವೇ ಆಕೆಯ ಗಾಯವು ಮಾಯವಾಗಿ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆರೋಗ್ಯ (ಸ್ಥಿತಿ) ಪಡೆಯಿತು. ಚರ್ಮಸಹಿತ ಎಲ್ಲವೂ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಆಯಿತು.  ಹೂ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಬಡ ಮಲ್ಲಿಕಾ ಭಗವಾನರಿಗೆ ಕಮ್ಮಾಸಪಿಂಡ (ರಾತ್ರಿಯ ಗಂಜಿ) ನೀಡಿ ಅದೇ ದಿನವೇ ಪಸೇನದಿ ರಾಜನ ಮಡದಿಯಾಗಿ, ಕೋಸಲ ದೇಶದ ರಾಣಿಯಾದಳು. ಸುಮನ ಹೂಗಾರನು ಭಗವಾನರಿಗೆ ಎಂಟು ಗೊಂಚಲು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಗಳನ್ನು ಅಪರ್ಿಸಿ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಏಕಸಾತಕ ಭಗವಾನರಿಗೆ ತನ್ನ ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರ ನೀಡಿ, ಆ ದಿನವೇ ಸಬ್ಬಿತ್ಥಕ ಸೇನಾಮಂತ್ರಿಯಾದನು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಜೀವಿತದಲ್ಲೇ ದಾನದಿಂದಾಗಿ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆದವರಾಗಿದ್ದರು.

ಹಾಗಾದರೆ ಭಂತೆ, ನೀವು ಹುಡುಕಾಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ಅನ್ವೇಷಿಸಿದಾಗ, ನಿಮಗೆ ಕೇವಲ ಆರು ಉದಾಹರಣೆಯಷ್ಟೇ ಸಿಕ್ಕವೆ.

ಹೌದು ಮಹಾರಾಜ.

ಹಾಗಾದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಅಕುಶಲವೇ ಬಲಯುತವಾಗಿದೆ ಹೊರತು ಕುಶಲವಲ್ಲ. ನಾನು ಕೇವಲ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಪಾಪಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಫಲವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆ ಪಡೆಯುವ 10, 30, 40, 50, 100 ಮತ್ತು 1000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಮತ್ತೆ ಭಂತೆ, ಭದ್ದಸಾಲ ಎಂಬ ನಂದಕುಲದ ಸೈನಿಕನು ರಾಜ ಚಂದ್ರಗುಪ್ತನ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ 80 ಶವಗಳು (ಪ್ರೇತಗಳು) ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದವು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಯಜ್ಞವೊಂದು ನಡೆಯಿತು. ಮಹಾ ಹತ್ಯಾ ಹಿಂಸೆಗಳು ನಡೆದವು. ಆಗ ಶಿರವಿಲ್ಲದ ದೇಹಗಳು ಎದ್ದು ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದವು. ಆಗ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಜನರು ತಮ್ಮ ಪಾಪಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಫಲ ಪಡೆದು ನಾಶವಾದರು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಭಂತೆ ನಾನು ಅಕುಶಲವೇ ಕುಶಲಕ್ಕಿಂತ ಬಲಯುತವಾದುದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಮತ್ತೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಕೋಶಾಲಾಧೀಶ ಪಸೇನದಿಯು ಬುದ್ಧರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಘಕ್ಕೆ ಹೇರಳವಾದ ದಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಅಸಮಾನನಾಗಿದ್ದನಲ್ಲವೇ?

ಹೌದು ಮಹಾರಾಜ.

ಆದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಆತನು ಈ ರೀತಿ ಅಪಾರ ದಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಯೂ, ಆತನ ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಐಶ್ವರ್ಯವಾಗಲಿ, ವ್ಯಾಮೋಹವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸುಖವಾಗಲಿ ಪಡೆದನೇ?

ಇಲ್ಲ ಮಹಾರಾಜ.

ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಂತು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಅಕುಶಲವು ಕುಶಲಕ್ಕಿಂತ ಬಲಯುತವಾಗಿದೆ.
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅಕುಶಲವು (ಪಾಪವು) ತನ್ನ ತುಚ್ಛತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ತಕ್ಷಣ ಸಾಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕುಶಲವು ತನ್ನ ಭವ್ಯತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅಳಿಯಲು ಅಪಾರ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಉಪಮೆಯಿಂದಾಗಿ ಅಳೆಯಬಹುದು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಕುಮುದ ಬಂಡಿಕಾ ಎಂಬ ಧಾನ್ಯವು ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ ಬಲಿತು ಬೆಳೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಾಸಲು ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗಲು ಆರು ತಿಂಗಳು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಈಗ ಹೇಳಿ ರಾಜ, ಕುಮುದ ಬಂಡಿಕಾ ಮತ್ತು ಮಾಸಲು ಅಕ್ಕಿಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾದರೂ ಏನು?

ಓ ರಾಜ, ಒಂದು ತುಚ್ಚಗಿಡವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠತಳಿಯಾಗಿದೆ. ಮಾಸಲು ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ರಾಜರ ಭಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಕುಮುದಾ ಬಂಡಿಕಾವನ್ನು ಸೇವಕರ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ರಾಜ, ತುಚ್ಚತೆಯು ಬೇಗನೇ ಸಾಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಸಾಯಲು ಅಪಾರ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವ ವಿಷಯಗಳು ಅತಿಬೇಗನೆ ಚ್ಯುತವಾಗುವವೋ ಅವೇ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಎಂದು ಜಗತ್ತು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಲ್ಲ?! ಹೀಗಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಅಕುಶಲವೇ ಬಲವಾಗಿದೆ ಹೊರತು ಕುಶಲವಲ್ಲ. ಹೇಗೆಂದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿಯು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಎದುರಾಳಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಕಂಕುಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸೆರೆಯಾಳುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ ಸೆರೆಮನೆಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿಯಗಿ ಆತನು ಪಂದ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುತ್ತಾನೆ, ವೀರಾಗ್ರಣಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೇ ಶಸ್ತ್ರವೈದ್ಯನು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಭಜರ್ಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು ರೋಗವನ್ನು ಬೇಗನೇ ಗುಣಪಡಿಸಿದರೆ ಆತನು ಚಾಣಾಕ್ಷ ವೈದ್ಯನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಲೆಕ್ಕಿಗನು ವೇಗವಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಬೇಗ ನುಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಆತನನ್ನು ಚಾಣಾಕ್ಷ ಲೆಕ್ಕಗನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಲ್ಲನು ವೇಗವಾಗಿ ಎದುರಾಳಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಬೆನ್ನಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದರೆ ಆತ ವೀರಮಲ್ಲ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಕುಶಲ ಮತ್ತು ಅಕುಶಲಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುವುದು ಅಕುಶಲವಾದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಅದೇ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಬಲಯುತವಾಗಿದೆ.

ಓ ರಾಜ, ಇವೆರಡರ ಕರ್ಮವು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ರುಜುವಾತು ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಕುಶಲವು ತನ್ನ ಪಾಪ ಕಾರಣದಿಂದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವರ್ತಮಾನದಂತೆ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಸನಾತನ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಾಗಿಯು ಈ ರೀತಿಯ ಕಟ್ಟಲೆ ಹಿಂದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು: ಯಾರು ಜೀವಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವರೋ ಆತನು ದಂಡ ತೆರಬೇಕು, ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಕಳ್ಳತನ, ವ್ಯಭಿಚಾರ, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವರು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಡಕಾಯಿತರು, ಸುಲಿಗೆಕೋರರು, ಮೋಸಗಾರರು, ತಂತ್ರಗಾರರು, ಇವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಈ ರೀತಿಯ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಕು, ದಂಡ ಹಾಕಬೇಕು, ಮುರಿಯಬೇಕು, ಅಂಗಹೀನ ಮಾಡಬೇಕು, ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಬೇಕು ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರ ಅದರಂತೆಯೇ ಶಿಕ್ಷೆಯು ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಓ ರಾಜ, ಈ ಹಿಂದೆ ಯಾರಾದರೂ ಅಥವಾ ಈಗ ಯಾರಾದರೂ ಈ ರೀತಿಯ ಕಟ್ಟಳೆ ಅಥವಾ ಶಾಸನ ವಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಯಾರೆಲ್ಲಾ ದಾನ ಮಾಡುವರೋ, ಶೀಲಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವರೋ, ಉಪೋಸತ ಆಚರಿಸುವರೋ ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯ ನೀಡಿ ಅಥವಾ ಗೌರವ ಆದರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ. ಈಗ ಹೇಳಿ ಮಹಾರಾಜ, ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಶೀಲವಂತರನ್ನು, ದಾನಿಗಳನ್ನು ಪುರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿರುವೇ? ಗೌರವ, ಐಶ್ವರ್ಯ ನೀಡುತ್ತಿರುವರೇ?

ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಸರಿ, ಅವರೇನಾದರೂ ಹೀಗೆ ಕುಶಲವನ್ನು ಪುರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರೆ, ಕುಶಲವು ಸಹಾ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಂತಹ ವಿಚಾರಣೆಯಾಗಲಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ ನೀಡಿ ಸತ್ಕಾರವಾಗಲಿ, ಯಶಸ್ಸಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಗೌರವ-ಆದರಗಳನ್ನು ನೀಡದಿದ್ದುದರಿಂದಾಗಿ ಕುಶಲವು ಈಗ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅಕುಶಲವು ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೇ ಗೋಚರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದಾನಿಯು ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಪಡೆಯುವನು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಾಗಿ ಕುಶಲವು (ದಾನಶೀಲವು) ಈ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಬಲಯುತವಾಗಿದೆ.

ಸಾಧು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ತಮ್ಮಂತಹ ಬುದ್ಧಿವಂತರಿಂದಲೇ ಈ ಜಟಿಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ, ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯು
ಲೋಕಿಯವಾಗಿದ್ದರೂ ತಾವು ಲೋಕೋತ್ತರ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಿಸಿದಿರಿ.


4. ಪುಬ್ಬಪೇತಾದಿನ ಪನ್ಹೊ (ಮೃತ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಅಪರ್ಿಸುವ ದಾನದ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ದಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮೃತ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ಅಪರ್ಿಸಿ ಈ ದಾನದಿಂದಾಗಿ ಹೀಗಾಗಲಿ, ಹಾಗಾಗಲಿ ಎಂದು ಅಪರ್ಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮೃತರು ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯುವರೇ? (173)

ಕೆಲವರು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಪಡೆಯಲಾರರು.

ಯಾರು ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ಪಡೆಯಲಾರರು?

ಯಾರು ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೊ, ಓ ಮಹಾರಾಜ ಅವರು ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರರು; ಹಾಗೆಯೇ ಸುಗತಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸಿದವರು ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರರು; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾಣಿ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದವರು ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರರು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೇತಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸಿರುವ 3 ವಿಧದವರಾದ ವಂತಾಸಿಕಾ ಪೇತ (ವಾಂತಿಯನ್ನು ತಿಂದು ಜೀವಿಸುವ ಪ್ರೇತ), ಖುಪ್ಪಿಪಾಸಿನೊ ಪೇತ (ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ನರಳುವ ಪ್ರೇತ) ಮತ್ತು ನಿಷ್ಟಮ ತನ್ಹಿಕ ಪೇತ (ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ನರಳುವ ಪ್ರೇತ). ಈ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಪ್ರೇತಗಳು ದಾನದ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರರು. ಆದರೆ ಪರದತ್ತುಪಜೀವಿನೊ (ದಾನದಿಂದ ಜೀವಿಸುವ ಪ್ರೇತಗಳು) ಪ್ರೇತ ಮಾತ್ರ ದಾನದ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರೋ ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವರು.

ಹಾಗಾದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ದಾನಿಗಳಿಂದ ಅಪರ್ಿಸಿದ ದಾನವು ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು, ಫಲರಹಿತವಾಯಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಯಾರಿಗಾಗಿ ದಾನ ನೀಡಿದೆವೋ ಅವರು ಅದರಿಂದ ಲಾಭ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಫಲರಹಿತವು ಆಗಿಲ್ಲ. ದಾನಿಗಳಿಗೆಯೇ ಅದರಿಂದ ಲಾಭ ಸಿಗುವುದು.

ಇದನ್ನು ಉಪಮೆಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿ ಭಂತೆ.
ಊಹಿಸಿ ಮಹಾರಾಜ, ಜನರು ಮೀನು, ಮಾಂಸವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಪಾನಿಯಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಅನ್ನ, ಹೋಳಿಗೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳ ಬಳಿ ಹೋಗುವರು ಹಾಗು ಅವರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಲು ಹೋದಾಗ, ಅವರು ಸ್ವೀಕರಿಸದಿದ್ದರೆ ಆ ಉಡುಗೊರೆಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆಯೇ ಅಥವಾ ಫಲರಹಿತವೇ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ, ಅವು ದಾನ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಪುನಃ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತವೆ.

ಸರಿ, ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಆ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಓ ರಾಜ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಒಳಕೋಣೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ಮುಂದೆ ಹೊರಹೋಗಲು ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಆತನು ಹೊರ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.

ಆತ ಹೇಗೆ ಒಳ ಪ್ರವೇಶಿಸಿರುವನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೊರಬರುತ್ತಾನೆ.
ಸರಿ, ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ದಾನಿಗಳಿಗೆ ಆ ಲಾಭವು ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಸರಿ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಅದು ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾನು ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಒಪ್ಪುವೆನು, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿವಾದ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಒಂದುವೇಳೆ ದಾನಶೀಲದ ಅರ್ಪಣೆಯು ಪ್ರೇತಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವುದಾದರೆ, ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಜೀವಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ರಕ್ತ ಕುಡಿದು, ಕಠಿಣಹೃದಯಿಯಾಗಿ, ಕೊಲೆಯೋ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಭಯಾನಕ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿ ಅದರ ಪಾಪಫಲಗಳನ್ನು ಪ್ರೇತಗಳಿಗೆ ಅಪರ್ಿಸಿ ಈ ನನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಸಿಗುವ ಪಾಪಫಲವು ಈ ಪ್ರೇತಗಳಿಗೆ ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸಿದರೆ ಅದು ಅವರಿಗೆ ಸಿಗುವುದೇ?

ಇಲ್ಲ ಮಹಾರಾಜ.

ಆದರೆ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ, ದಾನದ ಫಲ ಸಿಗುವುದು ಮತ್ತು ಪಾಪ ಫಲವೇಕೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ? (174)

ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ನೀವು ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಮುಂದಾಗಿ ಉತ್ತರ ಸಿಗುವ ಪೆದ್ದುತನದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳದಿರಿ. ರಾಜ, ಬಹುಶಃ ನೀವು ನನಗೆ ಮುಂದೆ ಆಕಾಶವೇಕೆ ಅನಂತ? ಗಂಗೆಯೇಕೆ ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ, ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಹರಿಯಲಾರದು? ಮಾನವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೇಕೆ ದ್ವಿಪಾದಗಳು? ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳೇಕೆ ಚತುಷ್ಪಾದಗಳು ಎಂದು ಕೇಳಬಹುದು ಎನಿಸುತ್ತದೆ.


ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡಲು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಸಂದೇಹ ದೂರ ಮಾಡಲು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಜನರು ಎಡಚರಿದ್ದಾರೆ ಅಥವಾ ಮೆಳ್ಳಗಣ್ಣಿನವರಿದ್ದಾರೆ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಹಾಕಿದೆ ಎಂದರೆ ಈ ನತದೃಷ್ಟರಿಗೂ ಸಹಾ ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಒಂದು ಅವಕಾಶ ಸಿಗಲೆಂದು ನಾನು ಹಾಗೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆನು.
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಪಾಪಕೃತ್ಯವನ್ನು, ನಿದರ್ೊಷಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು. ಅದಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತಿಯು ದೊರಕದು. ಜನರು ದೂರದ ಅಂತರದವರೆಗೆ ಕಾಲುವೆ ನಿಮರ್ಿಸಿ ನೀರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಸುವರು, ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಹಾಪರ್ವತವನ್ನು ತೆಗೆಯಬಲ್ಲರೇ?

ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಶಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ ವಿನಃ ಪಾಪಕರ್ಮವನ್ನಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಒಬ್ಬನು ಎಣ್ಣೆಯ ದೀಪದಿಂದಾಗಿ ದೀಪ ಹಚ್ಚಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲೇ ನೀರಿನಿಂದ ದೀಪ ಹಚ್ಚಬಹುದೇ?

ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಭಂತೆ.


ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಶಲ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಕುಶಲವನ್ನು ಹಂಚಲಾಗದು ಮತ್ತು ರೈತನು ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಹಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅದೇ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಸಮುದ್ರದ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುವರೇ?

ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಕುಶಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಹಂಚಬಹುದು, ಆದರೆ ಅಕುಶಲವನ್ನು ಹಂಚಲಾಗದು.

ಆದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇದು ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಹೀಗೆ? ತರ್ಕಪೂರಿತವಾಗಿ ಅಥರ್ೈಸಿರಿ, ನಾನು ಕುರುಡನಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷವುಳ್ಳವನು ಅಲ್ಲ, ನಾನು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅಕುಶಲವು ತುಚ್ಚವಾದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಕುಶಲವು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು ಆಗಿದೆ. ಪಾಪವು ತನ್ನ ತುಚ್ಛತೆಯಿಂದಾಗಿ ಕತರ್ೃವಿಗೆ (ಪಾಪಿಗೆ) ಮಾತ್ರ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕುಶಲವು ತನ್ನ ಭವ್ಯತೆಯಿಂದಾಗಿ ಇಡೀ ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಬ್ಬುವುದು.
ಇದನ್ನು ಉಪಮೆಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವಿರಾ?

ಒಂದು ಹನಿ ನೀರು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಅದು 10 ಯೋಜನ ಅಥವಾ 12 ಯೋಜನ ದೂರ ಹರಿಯಬಲ್ಲದೆ?

ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ, ಅದು ಕೇವಲ ಬಿದ್ದಕಡೆ ಮಾತ್ರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಏಕೆ?

ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅಲ್ಪವಾಗಿದೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಪಾಪವು ಅತ್ಯಲ್ಪವಾಗಿದೆ. ಅದು ತನ್ನ ತುಚ್ಚತೆ, ಅಲ್ಪತೆಯಿಂದಾಗಿ ಕೇವಲ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ (ಕತರ್ೃ) ಹಾನಿಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬೃಹತ್ ಮಳೆ ಮೋಡವು ಭೂಮಿಯು ತೃಪ್ತಿಪಡುವಷ್ಟು ಮಳೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆ ನೀರು ಹರಡುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೇ?

ಖಂಡಿತ ಭಂತೆ, ಆ ಮಹಾ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ನೀರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹರಡಿ, ಕೆರೆ, ಕುಂಟೆ, ಸರೋವರ, ಹಳ್ಳ, ಬಾವಿಗಳು ಸ್ನಾನದ ತೊಟ್ಟಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿ 10 ಅಥವಾ 12 ಯೋಜನದವರೆಗೆ ನೀರು ಹಬ್ಬುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಏಕೆ ಓ ರಾಜ?

ಏಕೆಂದರೆ ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ.

ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ರಾಜ, ಕುಶಲವು ಸದಾ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಹೇರಳತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಅದು ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಪಾಪವು ಏಕೆ ಪರಿಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕುಶಲವು ಏಕೆ ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ? (175)

ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದಾನ ನೀಡುತ್ತಾನೆಯೋ, ಶೀಲವಂತಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವನೋ ಮತ್ತು ಉಪೊಸತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವನೋ, ಆತನು ಆನಂದಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಿಜ ಆನಂದದಿಂದಾಗಿ, ಆಹ್ಲಾದತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಸುಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆತನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸುಖದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿ ಅದರಿಂದಲೇ ಇಡೀ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆತನಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಸುಖವು ತುಂಬಿ ತುಳುಕಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇರಳವಾದ ಆನಂದ ಸುಖದಿಂದ ತುಂಬಿದವ ನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ತಿಳಿನೀರಿನ ಆಳ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವಂತೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದೆಡೆ ನೀರು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿ ಚಿಮ್ಮಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ನೀರು ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇದೇರೀತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತ, ಅದು ಎಂದೂ ಬತ್ತುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆತನಲ್ಲಿ ಕುಶಲವು ಉದಯಿಸುತ್ತ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆತನಿಗೆ 100 ವರ್ಷವಾದರೂ, ಆತನಲ್ಲಿ ಪರರಿಗೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ, ಆತನಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕುಶಲವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆತನಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆತನು ಯಾರೊಂದಿಗಾದರೂ ಪುಣ್ಯ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣ ದಿಂದಾಗಿಯೇ ಕುಶಲವು ಬಲಯುತವಾಗಿದೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಪಾಪ (ಅಕುಶಲ)ವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ, ಆತನ ಮನಸ್ಸು ವಿಷಾದದಿಂದ ಕೂಡುತ್ತದೆ. ಆತನಿಗೆ ಮನಶ್ಶಾಂತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ದುಃಖಿತನಾಗಿ, ಸುಡುತ್ತ, ನಂಬಿಕೆ ತ್ಯಜಿಸಿದವನಾಗಿ, ಕೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಖಿನ್ನತೆಯಿಂದ ಪರಿಹಾರ ಕಾಣಲಾರ. ಸದಾ ಶೋಕದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ ಹೇಗೆ ಹನಿ ನೀರು ಒಣನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ಅದೇ ಸ್ಥಳ ಅದನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅದೇರೀತಿ ಪಾಪಿಯು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ, ಕೊರಗಿನಿಂದ ಪಾರಾಗಲಾರ. ಶಾಂತಿರಹಿತನಾಗಿ ದುಃಖದಿಂದ ಸುಡುತ್ತಾ, ಶ್ರದ್ಧಾಹೀನವಾಗಿ, ಖಿನ್ನತೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಲಾರದೆ ತನ್ನ ದುಃಖದಲ್ಲೇ ನುಂಗಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅಕುಶಲವು (ಪಾಪವು) ತುಚ್ಚವಾಗಿದೆ.

ಸಾಧು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಅದು ಹೀಗೇ ಇದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ.

5. ಸುಪಿನ ಪನ್ಹೊ (ಸ್ವಪ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದಾದ ಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ಕಾಣುವರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರು ಈ ಹಿಂದೆ ಕಂಡಂತಹ, ಕಾಣದಂತಹ, ಈ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದಂತಹ, ಮಾಡಿಲ್ಲದಂತಹ ಶಾಂತಿಭರಿತ, ಆನಂದಭರಿತ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಸ್ವಪ್ನಗಳು, ಹತ್ತಿರದ ವಿಷಯದ ಸ್ವಪ್ನಗಳು, ದೂರದ ಸ್ವಪ್ನಗಳು, ಹಲವಾರು ಆಕೃತಿಗಳ, ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ವರ್ಣಗಳ ಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸ್ವಪ್ನಗಳೆಂದರೇನು? ಮತ್ತು ಯಾರು ಸ್ವಪ್ನವನ್ನು ಕಾಣುವವರು? (176)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದು ಮನಸ್ಸಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಬರುವಂತಹ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವಪ್ನ ಎನ್ನುವರು ಮತ್ತು ಆರು ಬಗೆಯ ಸ್ವಪ್ನಗಳಿವೆ ಮಹಾರಾಜ. ಅವೆಂದರೆ: ವಾತದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿರುವ ಸ್ವಪ್ನ, ಪಿತ್ತದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿರುವ ಸ್ವಪ್ನ, ಕಫದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿರುವ ಸ್ವಪ್ನ, ದೇವತೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿರುವ ಸ್ವಪ್ನ, ತನ್ನ ಹವ್ಯಾಸ ಚಟಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿರುವ ಸ್ವಪ್ನ, ಪೂರ್ವನಿಮಿತ್ತ (ಪೂರ್ವ ಚಿಹ್ನೆ)ಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಸ್ವಪ್ನ (ಭವಿಷ್ಯದರ್ಶಕ) ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ವಿಧದ ಸ್ವಪ್ನವೇ ನಿಜವಾದುದು, ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲವೂ ಸುಳ್ಳು.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಒಬ್ಬನು ಸ್ವಪ್ನವನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅದು ಪೂರ್ವನಿಮ್ಮಿತ್ತ ಸ್ವಪ್ನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಾಣುವನು? ಆತನ ಚಿತ್ತವೇ ಆ ನಿಮ್ಮಿತ್ತಕ್ಕೆ (ಚಿಹ್ನೆ) ಹುಡುಕುವುದೇ? ಅಥವಾ ಚಿತ್ತಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಆ ಚಿಹ್ನೆಯೇ ಬರುವುದೇ? ಅಥವಾ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದು ಆತನಿಗೆ ಹೇಳುವರೇ?


ಆತನ ಮನಸ್ಸೇ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ತಾನಾಗಿಯೇ ಹುಡುಕಲಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಬಂದು ಆತನಿಗೆ ಹೇಳಲಾರರು. ಆ ಚಿಹ್ನೆಯೇ ತಾನಾಗಿಯೇ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಬರುವುದು, ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ ದರ್ಪಣದಂತೆ, ಅದು ತಾನಾಗಿಯೇ ಯಾವ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ನೋಡಲು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಯಾರು ಸಹಾ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ದರ್ಪಣದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದರ್ಪಣವು ಎಲ್ಲೇ ಇರಲಿ, ದರ್ಪಣಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಬಂದರೆ ಅದು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವುದು.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವ ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಪ್ನವನ್ನು ಕಾಣುವುದೋ, ಅದು ಇದನ್ನು ಅರಿಯುವುದೇ: ಇಂತಿಂಥ ಪರಿಣಾಮವಾಗಲಿದೆ, ಇವು ಶುಭವಾದುದು ಅಥವಾ ಭಯಾನಕವಾದುದು, ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ.

ಇಲ್ಲ, ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವಾಗ ಭವಿಷ್ಯದ ಚಿಹ್ನೆಯು ಲಭಿಸುವುದೋ, ಅದನ್ನು ಆತನು ಪರರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿವರಿಸುವರು.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇದನ್ನು ಉಪಮೆಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವಿರಾ?

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಮಾನವನ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಗುಳ್ಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಚ್ಚೆಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅವು ಉಂಟಾಗಿರುವುದು, ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ನಷ್ಟಕ್ಕಾಗಿಯೋ, ಕೀತರ್ಿಗಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ನಿಂದೆಗಾಗಿಯೋ, ಸುಖಕ್ಕಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ದುಃಖಕ್ಕಾಗಿಯೋ, ಇದನ್ನು ಆ ಗುಳ್ಳೆಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತವೆಯೋ?

ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ, ಮಚ್ಚೆಗಳು ಯಾವ ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಿವೆಯೋ ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಭವಿಷ್ಯಕಾರರು, ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಇದಕ್ಕೆ ಇಂತಿಂಥ ಫಲ ಎಂದು ನುಡಿಯುವರು.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಚಿತ್ತವು ಸ್ವಪ್ನದ ಪೂರ್ವನಿಮಿತ್ತ ಕಾಣುವುದೋ, ಅದಕ್ಕೆ ಅದರ ಫಲ ಇಂತಿಂಥದು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಅದನ್ನು ಪರರಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅನುಭವಸ್ಥರು ಅದರ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವಾಗ ಮಾನವ ಸ್ವಪ್ನ ಕಾಣುವನೋ, ಆಗ ಆತನು ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರುವನೋ ಅಥವಾ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವನೋ? (177)

ಮಹಾರಾಜ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಸ್ವಪ್ನವನ್ನು ಕಾಣುವಾಗ ಆತನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ತಿಳಿಯಾದ ನಿದ್ರೆ ಆವರಿಸುವುದೋ (ನಿದ್ರೆಯ ಪ್ರಾರಂಭ ಅಥವಾ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರವಾಗುವಿಕೆಯ ಹಿಂದಿನ ತಿಳಿ ನಿದ್ರಾಸ್ಥಿತಿ ಅಥವಾ ಜಾಗರೂಕತೆಯ ಹಿಂದಿನ ಅವಸ್ಥೆ) ಮತ್ತು ಆತನು ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾಗರೂಕ (ಅರಿವಿಗೆ) ಬಂದಿಲ್ಲವೋ ಅಂತಹ ಮಧ್ಯಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ಕಾಣುವರು (ಅದಕ್ಕೆ ಕೋತಿಯ ನಿದ್ರಾಸ್ಥಿತಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯುವರು). ಯಾವಾಗ ಒಬ್ಬನು ಪೂರ್ಣ ನಿದ್ರಾಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವನೋ (ಆಳನಿದ್ರೆ) ಆಗ ಆತನು ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುವನು. ಅಂದರೆ ಭವಂಗ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸು ನಿಲ್ಲುವುದೋ ಆಗ ಅದು ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಮನಸ್ಸು ಈ ರೀತಿ ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ತಡೆಗೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದೋ ಆಗ ಅದಕ್ಕೆ ಪಾಪ ಮತ್ತು ಕುಶಲದ (ಸರಿತಪ್ಪಿನ) ಅರಿವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಅರಿವಿರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಆಗ ಸ್ವಪ್ನ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ ಮನಸ್ಸು ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಇರುವುದು ಆಗ ಬೀಳುವ ಕನಸುಗಳೇ ಸ್ವಪ್ನಗಳು. ಹೇಗೆಂದರೆ ಓ ರಾಜ, ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮಬ್ಬಿನಲ್ಲು ಇದ್ದಾಗ, ಆಗ ಬೆಳಕಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ಪರಿಶುದ್ಧ ದರ್ಪಣದಲ್ಲು ನೆರಳು ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವಾಗ ಒಬ್ಬನು ಆಳನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೋ ಆಗ ಆತನ ಮನಸ್ಸು, ತನ್ನಲ್ಲೇ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಮನಸ್ಸು ಅಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವುದೋ ಆಗ ಅದಕ್ಕೆ ಪಾಪ ಪುಣ್ಯಗಳು, ಸರಿತಪ್ಪುಗಳ ಅರಿವು ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೆ ಇವುಗಳ ಅರಿವು ಆಗ ಇರುವುದೋ ಆಗ ಆತನು ಸ್ವಪ್ನ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸು ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕವಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಸ್ವಪ್ನ ಬೀಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಹೇಗೆ ದರ್ಪಣದಲ್ಲಿ ದೇಹ ಕಾಣಬೇಕಾದರೆ ಬೆಳಕು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಬೇಕೋ ಹಾಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ವಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಸ್ವಪ್ನ ಸಾಧ್ಯ. ನಿದ್ರೆ ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ, ಬೆಳಕು ಜಾಗರೂಕ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ಅಥವಾ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶತೆ ಮಂಜಿನಿಂದ ಮುಸುಕಾಗುತ್ತದೋ, ಆಗ ಕಿರಣಗಳಿದ್ದರೂ ಮಂಜಿನಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೂರಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಬೆಳಕಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಕಿರಣಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವಾಗ ಒಬ್ಬನು ಆಳವಾದ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಆತನ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಹಿಂತಿರುಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಮನಸ್ಸು ಅಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವುದೋ ಆಗ ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿತಪ್ಪುಗಳಾಗಲಿ, ಪಾಪಪುಣ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾರು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅರಿಯುವನೋ ಆಗ ಆತನು ಸ್ವಪ್ನಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಇರುವಾಗಲೇ ಸ್ವಪ್ನಸಾಧ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ದೇಹವಿದೆ, ಮಂಜಿನಂತೆ ನಿದ್ರೆ ಆವರಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಮನಸ್ಸಿದೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಎರಡು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಶರೀರವಿದ್ದಾಗಲು ಮನಸ್ಸು ಅಕ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸು ಆಳನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಹಿಂತಿರುಗಿರುತ್ತದೋ ಆಗ ಮತ್ತು ನಿರೋಧ ಸಮಾಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತರು ತಲ್ಲೀನನಾಗಿರುವಾಗ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವಾಗ ಮನಸ್ಸು ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುವುದೋ ಆಗ ಅದು ತೆರೆದಿರುತ್ತದೆ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಫುಲ್ಲಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ (ಉತ್ತೇಜಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ), ಅನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಗ ಪೂರ್ವ ನಿಮಿತ್ತಗಳು ಬೀಳಲಾರವು. ಅದೇರೀತಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವ ಮನುಷ್ಯರು ರಹಸ್ಯತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುವರೋ ಅವರು ನೇರವಾದ ನಿಷ್ಕಪಟ, ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತು ವಶಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ, ಪಾರದರ್ಶಕ ಜನರನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ದೂರದಲ್ಲಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ. ಅದೇರೀತಿ ಸ್ವಪ್ನವು ಜಾಗರೂಕನಿಗೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಜಾಗರೂಕನಿಗೆ ಸ್ವಪ್ನವು ಬೀಳಲಾರದು. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ಮಿಥ್ಯಾ ಜೀವನವನ್ನು ದುಷ್ಚಾರಿತ್ರೆಯನ್ನು ದುಷ್ಟ ಸ್ನೇಹಿತರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವನೋ ಆತನಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಪಕ್ಖೀಯ ಧಮ್ಮಗಳನ್ನು (ಪ್ರಜ್ಞೆಯತ್ತ ಸಾಗುವ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು) ಕಾಣಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇರೀತಿ ದಿವ್ಯವಾದ ಅರ್ಥವು ಜಾಗರೂಕನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಹಾಗು ಜಾಗರೂಕನಿಗೆ ಸ್ವಪ್ನವು ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಸ್ವಪ್ನಕ್ಕೆ ಆರಂಭ, ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಇವೆಯೇ?(178)

ಹೌದು ಮಹಾರಾಜ.

ಯಾವುದು ಸ್ವಪ್ನಕ್ಕೆ ಆರಂಭ, ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ?

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಅನುಭೂತಿ, ಸಡಿಲತೆ, ದೂರ ಭಾರದ ಅನುಭೂತಿ, ಆಲಸ್ಯ, ಜಡತೆ, ದುರ್ಬಲತೆಯ ಅನುಭೂತಿ ಇವು ನಿದ್ರೆಯ ಪ್ರಾರಂಭ ಅವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ತಿಳಿಯಾದ ನಿದ್ರೆ, ಮಂಗನ ನಿದ್ರಾಸ್ಥಿತಿ (ಸ್ನಪ್ನಾವಸ್ಥೆ), ಆಗ ಇನ್ನೂ ಚಿತ್ತದ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಚದುರುವಿಕೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಇದೇ ನಿದ್ರೆಯ ಮಧ್ಯಮಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಚಿತ್ತವು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದೋ (ಗಾಢನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆ). ಇದೇ ನಿದ್ದೆಯ ಅಂತ್ಯಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಮಂಗನ ನಿದ್ರಾಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಸ್ವಪ್ನಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಪ್ನಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬನು ಸಮಾಹಿತ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸ್ಥಿರ ಧಮ್ಮದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅಚಲವಾಗಿ, ಶಬ್ದದಾಚೆಯ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅರ್ಥದ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವನಾಗಿ, ಶಾಂತನಾಗಿ, ಪ್ರಭುತ್ವ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರೂಕನೊಬ್ಬನು, ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೀಳದೆ, ತೂಗಾಡಿಸುವವನಾದರೆ (ಆ ಸ್ಥಿತಿಯು ಮಂಗನ ನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆ ಅಥವಾ ಸ್ವಪ್ನಾವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ). ಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ಕಾಣುವನು. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶಬ್ದದ ಲೋಕವನ್ನು ಜಾಗರೂಕನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಏಕಾಂತತೆಯ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸ್ವಪ್ನಾವಸ್ಥೆಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಯಾವ ಮಾನವನು ಶಬ್ದದ ಕಂಗುಳಿಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಿ, ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುವನೋ, ಮಧ್ಯಮ ಜಾವದವರೆಗೆ ಇರುವನೋ, ಆತನು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅರ್ಥದ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಾಧಿಸುವನು. ಯಾರು ಎಚ್ಚರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವನೋ, ನಿದ್ರೆಗೆ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲವೊ, ಆದರೆ ತೂಗಾಡುವಿಕೆ ಜಾರುವನೋ ಆತನು ಸ್ವಪ್ನವನ್ನು ಕಾಣುವನು.

ಸಾಧು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ! ಬಹುಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿದಿರಿ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಒಪ್ಪುವೆ.

6. ಅಕಾಲ ಮರಣ ಪ್ರಶ್ನೆ

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವಾಗ ಜೀವಿಗಳು ಮರಣಿಸುವುವೋ ಅವೆಲ್ಲಾ ಪೂರ್ಣಕಾಲ ಜೀವಿಸಿ ಮರಣಿಸುವವೇ? ಅಥವಾ ಅಕಾಲದಲ್ಲೇ (ಇನ್ನೂ ಕಾಲವಿರುವಾಗಲೇ) ಮರಣಿಸುವವೇ? (179)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೌದು ಕಾಲ ಮರಣವು ಇದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅಕಾಲ ಮರಣವು ಸಹಾ ಇದೆ.

ಹಾಗಾದರೆ ಭಂತೆ ಯಾರು ಕಾಲ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪುವರು ಮತ್ತು ಯಾರು ಅಕಾಲ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪುವರು? (180)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನೀವು ಮಾವಿನ ಮರಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಜಂಬೋ ಮರಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಹಣ್ಣಿನ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದಿರಲ್ಲವೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಯಿಗಳು ಎರಡು ಇರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ?

ಹೌದು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಸರಿ, ಆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಹಣ್ಣುಗಳು ಕಾಲಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆಯೇ ಬಿದ್ದಿತೆ? ಅಥವಾ ಕೆಲವು ಕಾಯಿಗಳು ಪಕ್ವವಾಗದೆ ಬಿದ್ದವೆ?

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಹಲವು ಹಣ್ಣುಗಳು ಹಣ್ಣಾಗಿ ಪಕ್ವವಾಗಿ ಬಿದ್ದವು. ಆಗೆಲ್ಲಾ ಅವು ಕಾಲಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿವೆ. ಆದರೆ ಮಿಕ್ಕವು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಕಾರಣ ಏನೆಂದರೆ ಕೆಲವು ಹುಳುಗಳು ಕೊರೆದಿದ್ದವು, ಕೆಲವು ಕಡ್ಡಿ ತಗುಲಿ ಬಿದ್ದವು, ಕೆಲವು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದವು, ಕೆಲವು ಕೊಳೆತು ಬಿದ್ದವು ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಬಿದ್ದವು.

ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೆಲ್ಲಾ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ತುಂಬಿ ಮರಣಿಸುವರೋ ಅವರೇ ಕಾಲಮರಣ (ಕಾಲ ತುಂಬಿದ ಮರಣ) ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮಿಕ್ಕವರೆಲ್ಲರೂ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದಾಗಿ, ಅತಿಯಾದ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದಾಗಿ, ಅತಿಯಾದ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಮರಣಿಸುವರು.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾರೆಲ್ಲಾ ಕರ್ಮದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದಾಗಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕಾಲದ ಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದಾಗಿಯೇ ತಾನೆ ಮರಣಿಸುವರು. ಮತ್ತು ಯಾರು ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಮರಣಿಸುವರೋ ಅಥವಾ ಜನನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಯುವರೋ ಅಥವಾ ತಿಂಗಳ ಮಗುವಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಸಾಯುವರೋ ಅಥವಾ ಮೂರು ವರ್ಷ ತರುವಾಯ ಸಾಯುವರೋ, ಅದೆಲ್ಲವೂ ನಿಗಧಿತ ಕಾಲವೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಮತ್ತು ಅದೇ ಪೂರ್ಣಕಾಲವಲ್ಲವೇ? ಅದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಅವರು ಸತ್ತರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಅಕಾಲ ಮರಣವೆಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಯಾರೆಲ್ಲಾ ಸಾಯುತ್ತಾರೋ ಅದು ನಿಗಧಿತ ಕಾಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಏಳು ಬಗೆಯ ಜನರಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಆಯು ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಅಕಾಲ ಮರಣಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆ ಏಳು ಜನರು ಯಾರು? ಅವರೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಹಸಿದವನು, ಆತನಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಆಹಾರ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನ ಶರೀರದ ಒಳಭಾಗವು ಹಸಿವಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ನೀರು ಸಿಗದೆ, ಆತನ ಶರೀರದ ಅವಯವಗಳು ಒಣಗಿ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಹಾವಿನ ಕಡಿತದಿಂದ ಒಬ್ಬನು ಸತ್ತರೆ, ವಿಷದಿಂದಾಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಆತನಿಗೆ ಯಾವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಲ್ಲದೆ ವಿಷದಿಂದಾಗಿ ಆತನ ಅಂಗಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟು ಔಷಧಿ ಸ್ವೀಕರಿಸದಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗು ಒಬ್ಬನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಆತನು ಅದರಿಂದಾಗಿ ಪಾರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಉಳಿಯಲಾರದೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ವೈದ್ಯನು ಸಿಗದೆ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಇನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ಆಯಸ್ಸು ಇರುವಾಗಲೇ ಅಕಾಲ ಮರಣಕ್ಕೆ ತುತಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತು ಇವರಲ್ಲಿ ಈ ಒಂದು ಸ್ವಭಾವವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಎಂಟು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವು ಮತ್ರ್ಯರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಅವೆಂದರೆ : ಅತಿಯಾದ ವಾತದಿಂದ, ಅತಿಯಾದ ಪಿತ್ತದಿಂದ, ಅತಿಯಾದ ಕಫದಿಂದ ಈ ಮೂರರ ವಿಷಯತೆಯಿಂದ, ಋತು ವಿಪರಿಣಾಮದಿಂದಾಗಿ, ವಿಷಮ ಆಹಾರದಿಂದಾಗಿ (ಪರಿಸ್ಥಿತಿ), ಬಾಹ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನಿಂದ ಮತ್ತು ಕಮ್ಮ ವಿಪಾಕದಿಂದಾಗಿ ಜೀವಿಗಳ ಕಾಲಕ್ರಿಯೆ ಆಗುವುದು (ಮೃತ್ಯುವಾಗುವುದು). ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ಮ ವಿಪಾಕದ ಮರಣವು ಮಾತ್ರ ಕಾಲಮರಣವಾಗಿದೆ. ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಸಹಾ ಅಕಾಲ ಮರಣವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ, ವಿಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಕಡಿತದಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಜಲದಿಂದ ಹಾಗು ಶಸ್ತ್ರದಿಂದಾಗಿ ಜನರು ಅಕಾಲ ಮೃತ್ಯು ಪಡೆಯುವರು. ವಾತ, ಪಿತ್ತ, ಕಫದಿಂದ ಮತ್ತು ಮೂರರ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ಋತು ವಿಪರಿಣಾಮದಿಂದ, ವಿಷಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನಿಂದ ಅಕಾಲ ಮೃತ್ಯುವು ಆಗುವುದು.

ಆದರೆ ಕೆಲವರಿದ್ದಾರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅವರು ಕೆಲವು ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವಾಗ ಅಥವಾ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಪಾಪಫಲದಿಂದಾಗಿ ಸಾಯುವರು ಮತ್ತು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಓ ರಾಜ, ಯಾರೆಲ್ಲಾ ಪರರಿಗೆ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಸಾಯಿಸಿರುವರೋ ಅವರು ಅದರ ಫಲದಿಂದಾಗಿ ಹಲವು ನೂರು ಅಥವಾ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹಸಿವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಬಳಲಿಕೆ, ಕೃಶತ್ವ, ಶಿಥಿಲತೆ, ಒಣಗುವಿಕೆ, ಕ್ಷಯಿಸುವಿಕೆ, ಬಿಸಿಯಾಗುವಿಕೆ, ಅಂತರಾಗ್ನಿಯಿಂದ ನರಳುವಿಕೆ, ಅನುಭವಿಸಿ ಹಾಗೆಯೇ ಯುವಕನಾಗಲಿ, ವಯಸ್ಕನಾಗಲಿ ಹಸಿವಿನಿಂದಲೇ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಮೃತ್ಯು ಆತನಿಗೆ ನಿಗಧಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಯಾರೆಲ್ಲಾ ಪರರಿಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಸಾಯಿಸಿರುವರೋ, ಆತನು ಪ್ರೇತವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಕಾಲ ನರಳುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಶನಾಗಿ, ದುಃಖಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಯುವಕನಾಗಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧನಾಗಿರುವಾಗ ಅಕಾಲ ಮರಣ ಅಪ್ಪುತ್ತಾನೆ. ಆತನಿಗೆ ನಿಗಧಿತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರಣವು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ಪರರಿಗೆ ಹಾವುಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಿಸಿ, ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೋ ಆತನು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಕಾಲ ಸರ್ಪದಿಂದಲೇ ಹಲವಾರು ಸಾರಿ ಕಚ್ಚಿಸಿಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿರುವಾಗ ಹಾವಿನ ಕಡಿತದಿಂದಲೇ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಆಯುವು ಎಷ್ಟೇ ಇರಲಿ, ಆತನ ಮರಣವು ನಿಗದಿತಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾರೆಲ್ಲಾ ಪರರಿಗೆ ವಿಷನೀಡಿ ಕೊಲ್ಲಿಸುವನೋ ಆತನು ಅದರ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಾಗಿ ಹಲವು ನೂರು, ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಂಗಗಳ ಭಗ್ನದಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಶವದ ವಾಸನೆಯ ನಿಶ್ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗು ಆತನು ಯುವಕನೇ ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧನೇ ಆಗಿರಲಿ ವಿಷದಿಂದಲೇ ಅಕಾಲ ಮರಣಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಯಾರೆಲ್ಲಾ ಪರರಿಗೆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಿಸಿರುತ್ತಾನೋ ಆತನು ನರಕಗಳಲ್ಲೇ ಅಡ್ಡಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡಲ್ಪಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಂಗಗಳೆಲ್ಲಾ ಸುಟ್ಟು ಚಿತ್ರವಧೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷ ನರಳಿ, ಆತನು ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಯುವಕನಾಗಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧನಾಗಿರುವಾಗ ನಿಗಧಿತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಿಂದಲೇ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಯಾರೆಲ್ಲಾ ಪರರಿಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿ, ಕೊಂದಿರುವನೋ, ಆತನು ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಕಾಲ, ಅಸಮರ್ಥ ಜೀವಿಯಾಗಿ, ಹಾಳಾಗಿ, ಮುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಯುವಕನಾಗಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧನಾಗಿರುವಾಗ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಯೇ ನಿಗದಿತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರಣಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ಪರರ ಮೇಲೆ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಕೊಂದಿರುವನೋ ಆತನು ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿ ಹಲವಾರು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಗಾಯಭರಿತನಾಗಿ, ಪೆಟ್ಟುಗಳು ಮತ್ತು ನೋವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಯುವಕ, ಮಧ್ಯವಯಸ್ಕ ಅಥವಾ ವೃದ್ಧನೇ ಆಗಿರಲಿ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದಲೇ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಕಾಲವು ನಿಗದಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಅಕಾಲ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನರವರೇ, ಅಕಾಲ ಮರಣದ ಬಗ್ಗೆ ನುಡಿದಿರಿ, ಈಗ ಅದೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿರಿ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮತ್ತು ಬೃಹತ್ ಅಗ್ನಿಯು ಮೇಲೆ ಒಣಹುಲ್ಲು, ಕಡ್ಡಿಗಳು, ರೆಂಬೆ, ಎಲೆಗಳನ್ನು ರಾಶಿಯಾಗಿ ಹಾಕಿದಾಗ ಆ ಇಂಧನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉರಿಯಿತು. ಅಥವಾ ಸಮಯೋಚಿತವಾಗಿ ಉರಿಯಿತು ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಯಾವುದೇ ಅನಾಹುತ, ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಹಿಸಿವೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜ, ಒಬ್ಬನು ಹಲವು ಸಾವಿರ ದಿನಗಳಷ್ಟು ಜೀವಿಸಿ, ಆತನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಪಡೆದು, ಯಾವುದು ಅನಾಹುತ ಅಥವಾ ಅಪಘಾತ ಅನುಭವಿಸದೆ ಪೂರ್ಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿ ಮರಣಿಸುವನೋ ಆಗ ಅದು ಕಾಲಮರಣವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಆ ಮಹಾ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಒಳಹುಲ್ಲು, ಕಡ್ಡಿ, ರೆಂಬೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲೆಗಳ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ, ಗಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ ಅದು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉರಿಯದೆ ಆರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆ ಮಹಾ ಅಗ್ನಿಯು ಸಮಯೋಚಿತವಾಗಿ ಉರಿಯಿತೆ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ಅಗ್ನಿಯು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಲ್ಲವೇ?

ಭಂತೆ ಎರಡನೆಯ ಅಗ್ನಿಯು ಮಳೆಯ ಅಡತಡೆಯಿಂದಾಗಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉರಿಯದೆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಆರಿಹೋಗಿದೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಆತನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ರೋಗದಿಂದಾಗಲಿ, ಅಂದರೆ ಅತಿಯಾದ ವಾತದಿಂದ, ಅತಿಯಾದ ಪಿತ್ತದಿಂದ, ಅತಿಯಾದ ಕಫದಿಂದ ಅಥವಾ ಮೂರರ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದಾಗಿ ಅಥವಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಅಥವಾ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಜಲದಿಂದ ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮರಣಿಸಿದರೆ ಆತನು ಕಾಲಮರಣಕ್ಕೆ ಮರಣಿಸದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಅಕಾಲ ಮರಣಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಬೃಹತ್ ಬಿರುಗಾಳಿಯಿಂದ ಮಳೆಯು ಸುರಿವುದೋ ಅದು ಸಮತಲ ಮತ್ತು ಕಣಿವೆಗಳನ್ನು ತುಂಬುವದೋ ಆಗ ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ತಡೆರಹಿತ ಮಳೆ ಬಿದ್ದಿತು ಎನ್ನುವೆವು.


ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಜೀವಿಸಿ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಹೊಂದಿ, ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜೀವಿಸಿ ಯಾವುದೇ ದುರ್ಘಟನೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಅಪಘಾತವಿಲ್ಲದೆ, ಜೀವಿಸಿದಾಗ ಆತನಿಗೆ ಪೂರ್ಣಕಾಲ ಜೀವಿಸಿದನು. ನಂತರ ಕಾಲಮರಣ ತಪ್ಪಿದನು ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಓ ರಾಜ, ಬೃಹತ್ ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಮೋಡಗಳೆದ್ದು ನಂತರ ಬೃಹತ್ ವಾಯುವಿನಿಂದಾಗಿ ಆ ಮೋಡಗಳು ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚದುರಿಹೋಗುತ್ತವೆ. ಈಗ ಆ ಮೋಡಗಳು ತಮ್ಮ ಮಳೆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕಾಲೋಚಿತವಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದವೇ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಇಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ಮೋಡವು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾಯಿತಲ್ಲವೇ?

ಹೌದು ಭಂತೆ, ಎರಡನೆಯ ಮೋಡವು ವಾಯುವಿನ ಪ್ರಕೋಪದಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ, ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ತನ್ನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ರೋಗದಿಂದಾಗಿ ಸತ್ತರೆ ಉದಾಹರಿಸುವುದಾದರೆ ಅತಿ ವಾತದೋಷದಿಂದ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಪಿತ್ತದೋಷದಿಂದ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಕಫ ದೋಷದಿಂದ ಅಥವಾ ಇವುಗಳ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ಅಥವಾ ಋತು (ತಾಪ) ವೈಪರೀತ್ಯದಿಂದ ಅಥವಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಅಥವಾ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಅಥವಾ ಜಲದಿಂದ, ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವುದರಿಂದಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಮರಣಿಸುತ್ತಾನೆಯೋ ಅವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಇವೇ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಮತ್ತು ವಿಷಪೂರಿತವಾದ ಭಯಾನಕ ಹಾವೊಂದು ಕೋಪದಿಂದಾಗಿ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಕಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅದರ ವಿಷಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆತನು ಕಾಲವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ, ಆತನ ಸಾವಿಗೆ ಯಾವುದು ತಡೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಯಾವುದೇ ತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಂಡು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಅಂದರೆ ಕಾಲಮರಣವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಆತನ ದೀಘರ್ಾಯು ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ, ಅಪಘಾತ, ದುರ್ಘಟನೆ ಅಡ್ಡಿ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆತನು ಪೂರ್ಣಕಾಲ ಜೀವಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ವಿಷಪೂರಿತ ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದಾಗ, ಹಾವಾಡಿಗನೊಬ್ಬನು ಆತನಿಗೆ ಔಷಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಆತನು ಕಡಿತ ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹಾ ಆತನು ವಿಷಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ವಿಷವು ಕಾಲವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಯಿತೆ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ, ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದರಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ವಿಷವು ಮೊದಲನೆಗಿಂತ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವೇ?
ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ ಭಂತೆ, ಅದು ಸಹಾ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಬಲ ವಿಷವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ತಕ್ಷಣ ಔಷಧ ನೀಡಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಅದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಒಬ್ಬನು ಕಾಲಮರಣವನ್ನು ಪಡೆಯದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಆತನು ಸತ್ತರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವು ಹಲವು ರೋಗಗಳಿರಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅತಿಯಾದ ವಾತದೋಷ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಪಿತ್ತದೋಷ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಕಫ ದೊಷ ಅಥವಾ ಈ ಮೂರರ ಮಿಶ್ರಣ ದೋಷ, ಅಥವಾ ತಾಪದ ವೈಪರೀತ್ಯ, ಅಥವಾ ಬಾಹ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಜಲದಿಂದ ಅಥವಾ ವಿಷದಿಂದ ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಇವೇ ಅಕಾಲಮರಣಕ್ಕೆ ನಾನಾ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದು ಬಿಲ್ಗಾರನಿಂದ ಹೊರಟ ಬಾಣದಂತೆ ಮಹಾರಾಜ. ಹೇಗೆ ಬಾಣವು ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಟು, ತನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವರೀತಿಯ ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ಗುರಿಯು ತಲುಪುವುದೋ ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೀಘರ್ಾಯುವಾಗಿ, ಪೂರ್ಣಕಾಲ ಜೀವಿಸಿದನು ಅಥವಾ ನಂತರ ಕಾಲಮರಣ ಹೊಂದಿದನು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಬಿಲ್ಗಾರ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡುವನೋ, ಆಗ ವೀರನೊಬ್ಬನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದರೆ, ತಡೆದರೆ, ಆಗ ಆ ಬಾಣವು ತನ್ನ ಗುರಿ ತಲುಪಿತು ಅಥವಾ ಕಾಲವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಗುರಿಮುಟ್ಟಿತು ಎನ್ನಬಹುದೆ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ, ಹಾಗೆ ಹೇಳಲಾಗದು.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹಾಗಾದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ಬಾಣವು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವೇ?
ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಎರಡನೆಯ ಬಾಣಕ್ಕೆ ತಡೆಯಾಗಿ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಯಿತು.
ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಒಬ್ಬನು ಅಕಾಲಮರಣ ಪಡೆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವೆಂದರೆ ಅತಿಯಾದ ವಾತದೋಷ, ಅತಿಯಾದ ಪಿತ್ತದೋಷ, ಅತಿಯಾದ ಕಫ ದೋಷ, ಈ ಮೂರರ ಮಿಶ್ರ ದೋಷ, ಬಾಹ್ಯವ್ಯಕ್ತಿ, ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ, ಅಗ್ನಿ, ಜಲ, ಶಸ್ತ್ರ, ವಿಷ ಇವುಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಒಬ್ಬನು ಅಕಾಲ ಮರಣಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ ಹಿತ್ತಾಳೆ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಒಬ್ಬನು ಹೊಡೆದಾಗ, ಆಗ ಧ್ವನಿಯು ಹೊರಹೊಮ್ಮುವುದು. ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಧ್ವನಿಯು ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಕಂಪಿಸುತ್ತ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಗುಯ್ಗುಟ್ಟುವುದು. ಇದು ಆ ಶಬ್ದದ ಸ್ವಭಾವವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಅದು ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ದೀಘರ್ಾಯುವಾಗಿ ಜೀವಿಸಿ, ವೃದ್ದಾಪ್ಯ ಕಳೆದು, ಯಾವುದೇ ಅಪಘಾತ ಅಥವಾ ವಿಪತ್ತು ಸಂಭವಿಸದೆ ಕೊನೆಗೆ ಮರಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಕಾಲಮರಣವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬನು ಹಿತ್ತಾಳೆ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಆ ಶಬ್ದವು ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಮೊದಲೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಆ ಪಾತ್ರೆಗೆ ತಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಶಬ್ದವು ಅಳಿಯುತ್ತದೆ, ತಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ಹಿತ್ತಾಳೆ ಶಬ್ದದ ಸ್ವಭಾವ ಪ್ರಕಟಿಸಿತೇ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಆದರೆ ಮಹಾರಾಜ, ಇದರಲ್ಲಿ 2ನೇಯ ಶಬ್ದವು, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಮೊದಲನೆಯದಕ್ಕೆ ಭಿನ್ನವೇ?
ತಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಅದು ಮಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಭಂತೆ ಶಬ್ದವು ಅಳಿಯಿತು.
ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವುದೆಲ್ಲವೂ ಅದರ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಅಳಿಯುತ್ತದೋ, ಅದಕ್ಕೆ ಅಕಾಲವೆನ್ನುವರು. ಅಕಾಲ ಮೃತ್ಯುವು ಕೆಲವು ರೋಗದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಾಗಬಹುದು. ಅದೆಂದರೆ ಅತಿವಾತ, ಅತಿಪಿತ್ತ, ಅತಿಕಫ, ಈ ಮೂರರ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ, ತಾಪದ ವೈಪರೀತ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಅಥವಾ ಪರರಿಂದ ಅಥವಾ ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ, ಅಗ್ನಿ, ಜಲದಿಂದ ಅಥವಾ ವಿಷ ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮರಣಿಸಬಹುದು, ಇದೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅಕಾಲ ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ ಧಾನ್ಯದ ಬೀಜದಂತೆ, ಅದನ್ನು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿ, ಮಳೆಯ ನೀರು ಸಕಾಲಕ್ಕೆ, ಸರಿಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ, ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆದು ಅದು ಸಹಾ ಧಾನ್ಯ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಒಬ್ಬನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಜೀವಿಸಿ, ಯಾವುದೇ ರೋಗವಿಲ್ಲದೆ, ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲದೆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಕಳೆದು ಮರಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಾಲಮರಣ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಧಾನ್ಯದ ಬೀಜವೊಂದು ಮೊಳಕೆ ಒಡೆದು, ಬೆಳೆದು, ಮಳೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ನೀರು ಇಲ್ಲದೆ ಸಾಯುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಕಳೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ರೋಗದಿಂದ ಮರಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ತನ್ನ ಪೂರ್ಣಕಾಲ ಜೀವಿಸಿತೆ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಆದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದರಲ್ಲಿ 2ನೆಯ ಬೆಳೆ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತೇ?

ಭಂತೆ, ತಾಪ ವೈಪರೀತ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಆ ಬೆಳೆಯು ನಾಶವಾಯಿತು.

ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಅಕಾಲ ಮೃತ್ಯು ಹೊಂದಿದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ರೋಗಾದಿ ಕಾರಣಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ವಾತದೋಷ, ಪಿತ್ತದೋಷ, ಕಫದೋಷ, ತ್ರಿದೋಷ, ತಾಪ ವೈಪರೀತ್ಯ ದೋಷ, ಪರದೋಷ, ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ, ಅಗ್ನಿ, ಜಲ, ಶಸ್ತ್ರ, ವಿಷ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದರಿಂದಲೂ ಸಹಾ ಅಕಾಲಮರಣ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ರಾಜ, ನೀವು ಕೇಳಿರಲೇಬಹುದು. ಹೊಸ ಬೆಳೆಯು ತೆನೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹುಳುಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ ಅದರ ಬೇರುಗಳೆಲ್ಲಾ ನಾಶವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಕಂಡಿರಬಹುದು?

ಹೌದು ಭಂತೆ, ನಾವೆಲ್ಲಾ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ಸರಿ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆ ನಷ್ಟವಾಗಿರುವುದು ಸಕಾಲದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಅಕಾಲದಲ್ಲೋ?

ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಂತೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಆ ಹುಳುಗಳು ಆ ಬೆಳೆಯನ್ನು ನಷ್ಟಗೊಳಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು, ಸುಗ್ಗಿಕಾಲದವರೆಗೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ಹಾಗಾದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆ ಬೆಳೆಗೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡಚಣೆಯಾಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ರೋಗ ಬರದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು ಸುಗ್ಗಿಯ ಕಾಲದವರೆಗೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತೇ?

ಹೌದು ಭಂತೆ.


ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೆಲ್ಲ ಅಕಾಲ ಮರಣಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಿರುವರೋ ಅವರೆಲ್ಲಾ ಕೆಲವು ರೋಗಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಹೀಗಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಉದಾಹರಿಸುವುದಾದರೆ ವಾತದೋಷ ಅಥವಾ ಪಿತ್ತದೋಷ ಅಥವಾ ಕಫದೋಷ ಅಥವಾ ತ್ರಿದೋಷ, ಅಥವಾ ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯ ಅಥವಾ ಪರರಿಂದ, ಅಥವಾ ಹಸಿವು ಅಥವಾ ಬಾಯಾರಿಕೆ, ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹೀಗೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇವುಗಳಿಂದಾಗಿ ಒಬ್ಬನು ಮುಂಚೆಯೇ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪುವನು.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನೀವು ಇದನ್ನು ಸಹಾ ಕೇಳಿರಬಹುದು. ಯಾವ ತೆನೆಯು ಬೆಳೆದಿದೆಯೋ ಅದು ಕರಕ (ಆಣಿಕಲ್ಲು) ಮಳೆಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ, ಅಂದಿನಿಂದ ಆ ಧಾನ್ಯಗಳ ಭಾರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಗಳೇ ಬಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ.

ಹೌದು ಭಂತೆ, ಅಂತಹ ವಿಷಯ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ ಸಹಾ.


ಸರಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆ ಬೆಳೆಯು ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಯಿತೋ ಅಥವಾ ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಯಿತೋ?
ಭಂತೆ ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಯಿತು. ಆ ಆಣಿಕಲ್ಲು ಮಳೆಯು ಬೀಳದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಆ ಬೆಳೆಯು ಸುಗ್ಗಿ ಕಾಲದವರೆಗೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ಏನು, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ವಿಪತ್ತಿನಿಂದಾಗಿ ಬೆಳೆಯು ನಷ್ಟವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಗಾಯಗಳು ಆಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು ಸುಗ್ಗಿಯವರೆಗೂ ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ಅಲ್ಲವೇ?

ಹೌದು ಭಂತೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಅಕಾಲಮರಣಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದರೆ ಅದು ರೋಗದಿಂದ ಆಗಿರಬಹುದು. ಉದಾಹರಿಸುವುದಾದರೆ ಅತಿಯಾದ ವಾತದೋಷ, ಅತಿಯಾದ ಪಿತ್ತದೋಷ, ಅತಿಯಾದ ಕಫದೋಷ, ತ್ರಿದೋಷ, ತಾಪ ವೈಪರೀತ್ಯ ದೋಷ, ಪರದೋಷ, ಅಗ್ನಿ, ಜಲ, ಶಸ್ತ್ರ, ಹಸಿವೆ, ಬಾಯಾರಿಕೆ ಹೀಗೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದರಿಂದ ಅದರ ಮೃತ್ಯು ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರಣಗಳಿಂದಲೇ ಅವರು ಅಕಾಲ ಮೃತ್ಯುವಪ್ಪಿರುತ್ತಾರೆ.

ಅದ್ಭುತ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಆಶ್ಚರ್ಯ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಬಹು ವಿವರವಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದಿರಿ. ಕಾರಣಸಹಿತ, ಉಪಮೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ನೀವು ಮೃತ್ಯು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದಿರಿ, ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಿಸಿದಿರಿ, ಸಾಕ್ಷಿ ತೋರಿಸಿದಿರಿ. ಮೂಢನೊಬ್ಬನು ಸಹಾ ಭಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಈ ಉಪಮೆ ಸಹಿತ ವಿವರಣೆಯಿಂದ ಅಕಾಲ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೂ ಸಮರ್ಥನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮೊದಲ ಉಪಮೆಗೆ ಒಪ್ಪಿದೆನು, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡೆನು. ಆದರೂ ಸಹಾ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉಪಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಹಾರ ಮಾರ್ಗಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಲೆಂದು ನಾನು ಆಗ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.


7. ಚೇತಿಪಯ ಪಾಟಿಹಾರಿಯ ಪನ್ಹೋ (ಚೈತ್ಯಗಳ ಪವಾಡದ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಪರಿನಿಬ್ಬಾಣ ಪಡೆದವರ ಎಲ್ಲರ ಚೈತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ (ಸಮಾಧಿ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ ಪೂಜ್ಯ ಮಂದಿರ) ಪವಾಡ ನಡೆಯುವುದೇ? (181)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೆಲವರ ಚೈತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪವಾಡ ನಡೆಯುವುದು, ಆದರೆ ಇತರರಲ್ಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಭಂತೆ, ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಪವಾಡ ನಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಅದು ದೃಢವಾದ ನಿಧರ್ಾರದಿಂದ ಆಗುವುದು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಮೂರು ರೀತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದಾಗಿ, ಅರಹಂತರ ಪರಿನಿಬ್ಬಾಣ ನಂತರ ಅದರ ಅವಶೇಷಗಳ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಡ ಚೇತಿಯದಲ್ಲಿ ಪವಾಡಗಳು ನಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಮೂವರು ಯಾರು? ಒಂದು: ಅರಹಂತರು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಇರುವಾಗಲೇ ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಅಂತಹ ಪವಾಡಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ: ಇಂತಿಂಥ ಪವಾಡಗಳು ನನ್ನ ಚೇತಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿ ಮತ್ತು ಆ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತಗಳು ನಡೆಯುವುವು. ಹೀಗೆ ಕಶ್ಮಲಮುಕ್ತರಾದ ಅರಹಂತರ ದೃಢನಿಧರ್ಾರದಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಅದ್ಭುತಗಳು ಜರುಗುವುವು.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ಅರಹಂತರ ಚೇತಿಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಅನುಕಂಪದಿಂದಾಗಿಯು ಪವಾಡಗಳು ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅವರು ಆಗ ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ತಾಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅದ್ಭುತದಿಂದಾಗಿ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯು ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ವಿಕಸಿತವಾಗಲಿ. ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಅರಹಂತರ ಅದ್ಭುತಗಳು ಜರುಗುತ್ತದೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕೆಲವು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅಥವಾ ಪುರುಷರು ಯಾರು ಸಮರ್ಥರೋ, ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರೋ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೋ, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತರೋ ಅವರು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೌಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಹೂಹಾರಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಚೇತಿಯಾದ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಈ ರೀತಿ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ: ಇಂತಿಂಥ ಪವಾಡಗಳು (ಅದ್ಭುತಗಳು) ನಡೆಯುವಂತಾಗಲಿ. ಹೀಗೆ ಅರಹಂತರ ಚೇತಿಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವರ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದಾಗಿ ಅದ್ಭುತಗಳು ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೀಗೆ ಈ ಮೂರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಅರಹಂತರ ಚೇತಿಯಾದಲ್ಲಿ ಪವಾಡಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಈ ರೀತಿ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪಗಳು ಯಾರಿಂದಲೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ ಆಗ ಅಂತಹ ಅರಹಂತರ ಚೇತಿಯಗಳಲ್ಲಿ ಪವಾಡಗಳು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿರದ ಘಟಭಿಜ್ಞಾ ಸಂಪನ್ನರಾದ ಅರಹಂತರ ಚೇತಿಯದಲ್ಲೂ ಅದ್ಭುತ ನಡೆಯಲಾರದು. ದೃಢಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ಮಹಾನ್ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ. ಆದರೆ ಮಹಾರಾಜ ಅಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಕಾಣದೆ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಸಹಾ ಅರಹಂತರ ಪರಿಶುದ್ಧ ಜೀವನ, ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಗೌರವಾದಿಗಳನ್ನು ಅಪರ್ಿಸಬೇಕು. ಹೇಗೆಂದರೆ: ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಈ ಬುದ್ಧಪುತ್ರರು ಸುಪರಿನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಸಾಧು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ತಾವು ಹೇಳುವ ಈ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನಾನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ.

8. ಧಮ್ಮಾಭಿಸಮಯ ಪನ್ಹೋ (ಯಾರಿಗೆ ಧಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾರೆಲ್ಲರೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಜೀವನದಿಂದಾಗಿ ನೇರವಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವರೋ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸಹಾ ಧಮ್ಮದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಪಡೆಯುವರೇ? ಅಥವಾ ಕೆಲವರು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲವೇ? (182)

ಹಲವರು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ ಮತ್ತು ಹಲವರು ಪಡೆಯಲಾರರು?

ಹಾಗಾದರೆ ಯಾರು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಭಂತೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ಇಲ್ಲ?

ಯಾರು ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿರುವರೋ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅದು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಎಷ್ಟೋ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸಿದರೂ ಸಹಾ ಅದಕ್ಕೆ ಧಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಗಲಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೇತವಾಗಿ ಜನಿಸಿದವರಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮಿಥ್ಯಾದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರಿಗೆ, ಮೋಸಗಾರರಿಗೆ, ಮಾತೃಹಂತಕರಿಗೆ, ಪಿತೃಹಂತಕರಿಗೆ, ಅರಹಂತ ಹಂತಕರಿಗೆ, ಸಂಘಬೇಧಕರಿಗೆ, ಬುದ್ಧರಿಗೆ ಗಾಯ ಅಥವಾ ರಕ್ತ ತರಿಸಿದವರಿಗೆ, ಭಿಕ್ಷು ವೇಷಧಾರಿಯಾಗಿರುವ ವಂಚಕರಿಗೆ, ಪರಮತದಲ್ಲೇ ಆನಂದಿಸುವವನಿಗೆ, ಭಿಕ್ಷುಣಿಗೆ ಬಲಾತ್ಕಾರ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ಪಾರಾಜಿಕ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡಿಯೂ ಅದನ್ನು ಸಂಘದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಡುವವನಿಗೂ, ನಪುಂಸಕರಿಗೂ, ದ್ವಿಲಿಂಗಿಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಏಳು ವರ್ಷದ ಒಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೂ ಧಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಎಷ್ಟೇ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು, ಅವರಿಗೆ ಧಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ 16 ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಯಾವರೀತಿಯ ಲೋಕೋತ್ತರ ಫಲವು ಸಿಗಲಾರದು. ಅವರು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸಿದರೂ ಸಿಗಲಾರದು ಮಹಾರಾಜ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನೀವು ಹೇಳಿದ ಮೊದಲ 15 ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಧಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಗಲಾರದು. ಇದನ್ನು ನಾನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ 16ನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾದ ಮಗುವು ಏಳನೆಯ ವರ್ಷದ ಒಳಗಿದ್ದರೆ, ಯೋಗ್ಯಜೀವನ ನಡೆಸಿಯೂ ಏಕೆ ಧಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಪಡೆಯಲಾರದು? ಇದು ಜಟಿಲವಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಗುವಿನಲ್ಲಿ ಭಾವೋದ್ರೇಕವಾಗಲಿ, ದ್ವೇಷವಾಗಲಿ, ಮೋಹವಾಗಲಿ, ಅಹಂಕಾರವಾಗಲಿ, ಅತೃಪ್ತಿಯಾಗಲಿ, ನಾಸ್ತಿಕತೆಯಾಗಲಿ, ರಾಗವಾಗಲಿ ಇರಲಾರದು. ಯಾರನ್ನು ನಾವು ಕಶ್ಮಲಮುಕ್ತರೂ ಎನ್ನುವೆವೋ ಅದಕ್ಕೆ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಯು ಮಗುವು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅದು ಅರ್ಯಸತ್ಯದ ಕ್ಷಣಿಕ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರದೆ?

ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳಿವೆ ಮಹಾರಾಜ, ನಾನು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ಮಗುವು ಏಳು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಿದ್ದರೆ ಆಸೆಪಡುವ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಆಸೆಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕ್ರುದ್ಧನಾಗುವ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ತಪ್ಪಾಗಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ತಪ್ಪುಹಾದಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವೆಡೆಗೆ ಮೂಢವಾಗುತ್ತದೆ. ಉನ್ಮತ್ತವಾಗುವ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹುಚ್ಚಾಗುವಂತೆ ಆಡುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗ ಮಗುವು ಮಿಥ್ಯಾಧಮ್ಮಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರಿಯುವುದೋ ಯಾವಾಗ ಅದು ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಅತೃಪ್ತಿ ಅರಿಯುವುದೋ, ಅವುಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅರಿಯುವುದೋ ಯಾವಾಗ ಅದು ಶೀಲ ಮತ್ತು ದುಶ್ಶೀಲತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿಯುವುದೋ, ಆಗ ಮಾತ್ರ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಏಳನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಒಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಶಕ್ತಿಯು ಬಲಹೀನವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ತೆಳ್ಳಗಿರುತ್ತದೆ, ಮಂಕಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿಬ್ಬಾಣದ ಸಾರಯುತವು ಲೋಕೋತ್ತರವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಧಾನ್ಯಕರ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಘನವಾದುದ್ದಾಗಿದೆ, ವೈಶಾಲ್ಯತೆಯನ್ನು ತಲುಪುವುದ್ದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕತೆಯದ್ದಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಮಗುವು ಅಪರಿಪಕ್ವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಪರಮಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಪರ್ವತಗಳ ರಾಜನಾದ ಸಿನೇರು, ಅತ್ಯಂತ ಘನವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಬಹು ಭಾರಯುತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ವಿಸ್ತಾರದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬೃಹತ್ ಆಕಾರದಿಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಸಾಧಾರಣ ಬಲದ ಮನುಷ್ಯನು ಆ ಮಹಾಪರ್ವತವನ್ನು ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡುವನೇ?

ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಆದರೆ ಏಕೆ ಇಲ್ಲ.

ಏಕೆಂದರೆ ಮಾನವನ ಬಲಹೀನತೆ ಮತ್ತು ಸಿನೇರು ಮಹಾ ಪರ್ವತದ ಬೃಹತ್ತತೆ ಆಗಿದೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶಿಶುವಿನ ಚಿತ್ತವು ಮಹಾ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಅರಿಯಲಾರದು.

ಮತ್ತೆ ಇದು ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಉದ್ದವಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಅಗಲವಾಗಿಯೂ ಇದೆ. ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲೂ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕತೆಯಲ್ಲೂ ಅಗಲವಾದುದು ಮತ್ತು ಬೃಹತ್ ಆಗಿರುವುದು. ಅಂತಹುದಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕ ನೀರಿನ ಹನಿಯು ತೇವ ತರುವುದೇ? ಮತ್ತು ವಿಶಾಲಧರೆಗೆ ಕೆಸರನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವುದೇ?

ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಆದರೆ ಏಕಿಲ್ಲ ಓ ರಾಜ.

ಏಕೆಂದರೆ ಅತ್ಯಲ್ಪ ನೀರಿನ ಹನಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಬೃಹತ್ ವಿಸ್ತಾರವುಳ್ಳ ಪೃಥ್ವಿಯು ಇರುವುದರಿಂದಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಬ್ಬಾಣದ ಸಂಬಂಧವಾಗಿದೆ.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಊಹಿಸಿ. ಒಂದು ದುರ್ಬಲವಾದ ಅಶ್ಯಕ್ತ, ಚಿಕ್ಕ, ಪರಿಮಿತ, ಮಂದವಾದ ಅಗ್ನಿಯು ತನ್ನ ಬೆಳಕಿನಿಂದಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಇಡೀ ಲೋಕಗಳ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸುವುದೇ?

ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಆದರೆ ಏಕಿಲ್ಲ ಮಹಾರಾಜ?

ಏಕೆಂದರೆ ಅಗ್ನಿಯ ಮಂದವಾಗಿರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳ ಅತಿವೈಶಾಲ್ಯತೆಯ ಕಾರಣ.


ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಏಳನೇ ವಯಸ್ಸಿನ ಒಳಗಿರುವ ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸು ಬಲಹೀನವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಶಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಪರಿಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವಿದ್ಯೆಯ ಅಂಧಕಾರದಿಂದಾಗಿ ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಜ್ಞಾನರ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವುದು ಕಡುಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳಿಂದಲೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಪುಟ್ಟ ಮಗುವು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸಿದರೂ ಸಹಾ ಲೋಕೋತ್ತರ ಫಲಗಳು ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗಲಾರದು.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಸಾಲಕವು (ಅತಿಚಿಕ್ಕ ಹುಳು/ಕೀಟ) ತನ್ನ ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಮದವೇರಿದ ಬೃಹತ್ ಆನೆಗೆ, ಆ ಆನೆಯಾದರೂ 9 ಗಜ ಉದ್ದ, 3 ಗಜ ಅಗಲ, 7 ಗಜ ಎತ್ತರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು 10 ಗಜ ಸುತ್ತಳತೆಯಾಗಿರುವ ಆನೆಯು ಅದರ ಗುಹೆಯೆಡೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಆ ಸಾಲಕವು ಆನೆಯನ್ನು ಎಳೆದು ನುಂಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಸಾಲಕಕ್ಕೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯವೇ?


ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಆದರೆ ಏಕೆ ಇಲ್ಲ ಓ ಮಹಾರಾಜ?

ಏಕೆಂದರೆ ಸಾಲಕದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತು ಆನೆಯ ಬೃಹತ್ತತೆಯಿಂದಾಗಿ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸು ಅಶಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಬಲಹೀನವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಪರಿಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಕ್ಷುಲ್ಲಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಂದವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿಬ್ಬಾಣವಾದರೂ ಪರಮ ಉದಾತ್ತವಾದುದು ಮತ್ತು ಲೋಕೋತ್ತರ ಧಮ್ಮವಾಗಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಂದಲೇ 7ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಆಯುವಿನ ಮಗುವು, ಸಮ್ಮಾಜೀವನ ನಡೆಸಿದರೂ ಅದು ಧಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಮಾಡಲಾರದು.

ಸಾಧು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇದು ಹೀಗಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಸಹಾ ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ.

9. ಏಕಾಂತ ಸುಖ ನಿಬ್ಬಾಣ ಪನ್ಹೊ (ನಿಬ್ಬಾಣವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಖವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇದು ಹೇಗೆ? ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ (ಇಡಿಯಾಗಿ) ಪರಮ ಸುಖವೇ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ದುಃಖವೇನಾದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಇದೆಯೇ? (183)


ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಮಸುಖವೇ ಆಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ದುಃಖವನ್ನು ಮಿಶ್ರಣಗೊಳಿಸದಿರಿ.

ಆದರೆ ಭಂತೆ, ನಿಬ್ಬಾಣವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಮಸುಖವೆಂದು ನಾವು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಾವು ನಿಬ್ಬಾಣವು ದುಃಖದಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದೇ ವಾದಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿದೆ. ಏನು ಆ ಕಾರಣ? ಏನೆಂದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾರು ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿರುವರೋ, ಅವರು ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೂ ಶಾರೀರಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಪರಿಶ್ರಮಶೀಲತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಂತಿರುವಾಗ, ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕುಳಿತಿರುವಾಗ, ಮಲಗಿರುವಾಗ ಮತ್ತು ತಿನ್ನುವಾಗ ಸಂಯಮ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಇಂದ್ರೀಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು, ಧಾನ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರಿಂದ ಪರಿತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಯಾರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆನಂದವಾಗಿರುವರೋ ಮತ್ತು ಸುಖಿಗಳಾಗಿರುವರೋ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸುಖಕ್ಕೆ ಅಂಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸುಂದರವಾದ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇಷ್ಟವಾದ ಕಡೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಇಂಪಾದ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೋಜಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ, ಗಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವರು. ಹಾಗೆಯೇ ನಾನಾವಿಧವಾದ ಹೂಗಳು, ಫಲಗಳು, ಎಲೆಗಳು, ತೊಗಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳು ಇವುಗಳಲ್ಲಿನ ಸುವಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವರು. ಹಾಗೆಯೇ ನಾನಾಬಗೆಯ ಮೃದುವಾದ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಆಹಾರಗಳು, ಪಾನಿಯಗಳು, ತಿಂಡಿಗಳು, ಇವುಗಳಲ್ಲಿನ ಸ್ವಾದಿಷ್ಟ ರುಚಿಯನ್ನು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಸವಿಯಬಹುದು. ಹಾಗೆಯೇ ನಾನಾವಿಧವಾದ ಸುಖಗಳನ್ನು, ಪ್ರಿಯವಾದುದರ, ಕೋಮಲವಾದ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ಅವರು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧ ನಾನಾರೀತಿಯ ಭಾವನೆಗಳು, ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಅವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀವು ಈ ಆರು ಇಂದ್ರೀಯಗಳನ್ನು ಸಂಯಮಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನೀವು ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಹೀಗಾಗಿ ನೀವು ಅಸುಖ ಮತ್ತು ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೀರಿ. ಅಷ್ಟೇ ಮಾಗಂಡಿಯ ಸನ್ಯಾಸಿಯು ತಥಾಗತರಲ್ಲಿ ದೋಷ ಕಂಡುಹಿಡಿದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲವೇ? ಸಮಣ ಗೋತಮರು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ನಾಶಕರು (ಭೂನಹು ಸಮಣೋ ಗೋತಮೋ).

ನಿಬ್ಬಾಣವು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನೋವನ್ನು (ದುಃಖವನ್ನ) ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಅದು ಅಮಿಶ್ರಿತ ಪರಮಸುಖವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದನ್ನು ನೀವು ದುಃಖ (ನೋವು) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿರುವಿರೋ, ಅದು ನಿಬ್ಬಾಣವಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಅವಸ್ಥೆಯಷ್ಟೆ. ಅದು ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸ್ವಯಂ ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ಪರಮಸುಖವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸರಳವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇರೀತಿಯ ದುಃಖವು ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುವೆ ಮಹಾರಾಜ, ಚಕ್ರವತರ್ಿಯ ಸುಖ ಅಥವಾ ರಾಜಸುಖ ಎಂಬುದು ಇದೆಯೇ?

ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇದೆ ಭಂತೆ.

ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ದುಃಖವು ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿಲ್ಲವೆ ಮಹಾರಾಜ ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ.

ಆದರೆ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಗಡಿಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳು ಭುಗಿಲೆದ್ದು ದಂಗೆಯೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಮತ್ತೆ ಏಕೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸಿ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾರೆ. ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಂತ್ರಿ, ಸೇನಾನಿಗಳ, ಸೈನಿಕರ ಮತ್ತು ಅಂಗರಕ್ಷಕರ ಸಹಿತ ಸಮವಾದ ಮತ್ತು ವಿಷಮವಾದ ಭೂಮಿಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತ ಸೊಳ್ಳೆಗಳು, ಕೀಟಗಳು, ಬಿಸಿಗಾಳಿ, ಬಿಸಿಲು ಮತ್ತು ಭೀಕರ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತ ಸಾವಿನಂತಹ ದುಃಖವನ್ನು ಏತಕ್ಕೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಅದು ರಾಜಸುಖವಲ್ಲ, ಅದು ಕೇವಲ ರಾಜ ಸುಖಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತವಾಗಿದೆ ಅಷ್ಟೆ. ಹೇಗೆ ಅವರು ನೋವು, ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದಾಟಿಯೇ ಅವರು ರಾಜಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅವರು ಆ ಸುಖ ಸೌಭಾಗ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಆ ಸುಖವು ನೋವಿನಿಂದ ಅಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ರಾಜಸುಖದ ವಿಷಯವೇ ಒಂದು ಮತ್ತು ದುಃಖ (ನೋವು) ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಮಸುಖವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ನೋವು ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಯಾರು ನಿಬ್ಬಾಣದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವರು, ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಬಹುದು. ಇದು ನಿಜವೇ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ನಿಂತಾಗ, ನಡೆಯುವಾಗ, ಕುಳಿತಿರುವಾಗ, ಮಲಗಿರುವಾಗ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಹಾರದಲ್ಲಿ ಮಿತಿ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ವಶೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ದೇಹ ಮತ್ತು ಜೀವವನ್ನು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತೊರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಹೀಗೆ ಸುಖ ತ್ಯಜಿತರಾಗಿ, ನೋವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅವರು ಕೇವಲ ನಿಬ್ಬಾಣದ ಅಮಿಶ್ರಿತ ಪರಮಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗೆ ಚಕ್ರವತರ್ಿಯು ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ ರಾಜ್ಯ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೋ ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣವು ಇಡಿಯಾಗಿ ಪರಮಸುಖವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದುಃಖವು ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಬ್ಬಾಣವೇ ಒಂದು ವಿಷಯವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ದುಃಖವೇ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಮತ್ತ ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಸುಖ ಎಂಬುದು ಇದೆಯೆ, ಯಾವುದು ಗುರುಗಳಿಂದ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ವಗರ್ಾಯಿಸುವುದು?

ಹೌದು ಭಂತೆ, ಅಂತಹುದು ಇದೆ.

ಸರಿ ಹಾಗಾದರೆ ಶಿಕ್ಷಣದ (ಜ್ಞಾನ) ಸುಖವು ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿದೆಯೆ?

ಇಲ್ಲ.

ಹಾಗಾದರೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶಿಷ್ಯರು ಗುರುಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸುವುದು, ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುವುದು, ನೀರನ್ನು ತರುವುದು, ಕುಟೀರವನ್ನು ಗುಡಿಸುವುದು, ಗುರುಗಳಿಗೆ ಹಲ್ಲುಕಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು, ಉಳಿದಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವುದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವಿಕೆ, ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವಿಕೆ, ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಅದುಮಿಟ್ಟು ಪರರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುವಿಕೆ, ಅಹಿತಕರವಾಗಿ ಮಲಗುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಅರುಚಿಕರ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುವಿಕೆ, ಇವೆಲ್ಲವು ಶಿಕ್ಷಣದ (ಜ್ಞಾನದ) ಸುಖವೇ?

ಆದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜ್ಞಾನದ (ಶಿಕ್ಷಣದ) ಸುಖವಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಹಂತವಷ್ಟೇ. ಇದರ ನಂತರ ಗುರುವಿನಿಂದ ಬಂದಂತಹ ಜ್ಞಾನವೇ, ಜ್ಞಾನದ ಸುಖವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಸುಖವು ನೋವಿನಿಂದ ಹೊರತಾಗಿದೆ, ಅಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿದೆ, ಜ್ಞಾನದ ಸುಖವೇ ಒಂದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ನೋವೇ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣವು ಪರಮಸುಖವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ನೋವು (ದುಃಖ) ಅಡಕವಾಗಿಲ್ಲ, ಯಾರು ನಿಬ್ಬಾಣದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿರುವರೋ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶರೀರವು ತ್ರಾಸಪಟ್ಟಿರಬಹುದು, ಇದು ನಿಜವೇ, ತಮ್ಮನ್ನು ನಿಂತಿರುವಾಗ, ನಡೆಯುವಾಗ, ಕುಳಿತಿರುವಾಗ, ಮಲಗಿರುವಾಗ ತಮ್ಮನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವರು. ಅವರು ಮಿತಹಾರ ಸೇವಿಸುವರು ಹಾಗು ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿ, ಇಂದ್ರೀಯಗಳನ್ನು ವಶೀಕರಿಸಿರುವರು. ತಮ್ಮ ಶರೀರ ಹಾಗು ಜೀವದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟಿರುವರು. ಆದರೆ ಇಂತಹ ನೋವಿನ ಆನಂತರವೇ ಅವರು ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು, ಅದರ ಅಮಿಶ್ರಿತ ಪರಮಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವರು. ಹೇಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಸುಖದಲ್ಲಿ ದುಃಖವಿಲ್ಲವೋ ರಾಜ್ಯ ಸುಖದಲ್ಲಿ ನೋವಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿ ದುಃಖವಿಲ್ಲ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಮಸುಖವಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಒಂದು ವಿಷಯವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ದುಃಖವು ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಸಾಧು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇದು ಹೀಗಿರುವುದರಿಂದಾಗಿ ನಾನು ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಒಪ್ಪುವೆನು.


10. ನಿಬ್ಬಾಣರೂಪ-ಸಣ್ಠಾನ ಪನ್ಹೊ (ನಿಬ್ಬಾಣದ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಿಬ್ಬಾಣ, ನಿಬ್ಬಾಣ ಎಂದು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳುತ್ತೀರಿ. ಅದನ್ನು ನೀವು ಉಪಮೆಯಿಂದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ವಿವರಣೆಯಿಂದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ತರ್ಕದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಚಚರ್ೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದಾಗಲಿ, ಅದರ ಆಕಾರವನ್ನೋ ಅಥವಾ ಗಾತ್ರವನ್ನೋ ಅಥವಾ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನೋ, ರೂಪವನ್ನೋ ಅಥವಾ ಅಳತೆಯನ್ನೋ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಿಸುವಿರಾ? (184)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣಕ್ಕೆ ಸಾದೃಶ್ಯವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಉಪಮೆಯಿಂದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ವಿವರಣೆಯಿಂದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ತರ್ಕದಿಂದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಚಚರ್ೆಯಿಂದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದಾಗಲಿ ಅದರ ಅಕಾರವನ್ನಾಗಲಿ, ರೂಪವನ್ನಾಗಲಿ, ಗಾತ್ರವನ್ನಾಗಲಿ, ಅವಧಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಳತೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅದನ್ನೇ ನಾನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಆ ನಿಬ್ಬಾಣ ನಿಜಕ್ಕೂ ಇರುವಂತಹ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ. ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ರೂಪದಿಂದ ಅಥವಾ ಆಕೃತಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಅವಧಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಅಳತೆಯಿಂದ ಅಥರ್ೈಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ನಿಬ್ಬಾಣದ ಲಕ್ಷಣಗಳ್ಳುಳ್ಳ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಹೋಲಿಕೆಯಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಬಹುದೇ?


ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಮಹಾಸಾಗರ ಇದೆಯೇ?

ಹೌದು ಸಾಗರ ಇದೆ.

ಸರಿ ಊಹಿಸಿ, ನಿಮಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಹುದು, ಮಹಾರಾಜ, ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನೀರಿದೆ, ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜೀವಿಗಳು ವಾಸಿಸಿವೆ? ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ನೀವು ಹೇಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವಿರಿ?

ನಾನು ಅಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಈ ರೀತಿ ಉತ್ತರಿಸುವೆ ಓ ಸುಪುರುಷನೆ! ನೀನು ಕೇಳಬಾರದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವೆ. ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಡಬೇಕಾದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಲೋಕಕಾಯಿಕರು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಗರವನ್ನು ಆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಳೆಯಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾರು ಸಹಾ ಇದುವರೆಗೂ ಸಾಗರವನ್ನು ಅಳೆಯಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸುವೆ.

ಆದರೆ ಏಕೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಸಾಗರದ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಹಾಗೇಕೆ ಉತ್ತರಿಸುವಿರಿ. ಅದಂತು ಇರುವಂತಹ, ಕಾಣಿಸುವಂತಹ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಇದರ ಬದಲು ನೀವು ಅಳತೆ ಮಾಡಿ, ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಿಷ್ಟು ನೀರು ಸಾಗರದಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಿಷ್ಟು ಜೀವಿಗಳು ಸಾಗರದಲ್ಲಿವೆ ಎನ್ನಬಹುದಲ್ಲ.

ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಭಂತೆ, ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಒಬ್ಬನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಮೀರಿದ್ದು.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿರುವ ನೀರಿನ ಅಳತೆ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೇಳುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣದ ಆಕಾರ, ರಚನೆ, ಕಾಲ, ಅಳತೆಗಳಿಂದ ಹೇಳುವುದು ಸಹಾ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬೇಕಾದರೆ ಸಮುದ್ರ ಅಳತೆ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಲದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೇಳಬಹುದು, ಆದರೆ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಆಕಾರದಿಂದಾಗಲಿ, ರಚನೆಯಿಂದಾಗಲಿ, ಕಾಲಾವಧಿಯಿಂದಾಗಲಿ, ಅಳತೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹಾರಾಜ, ಅರೂಪಕಾಯಿಕ ದೇವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ ಅಲ್ಲವೆ?

ಹೌದು ಭಂತೆ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ಸರಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನೀವು ಉಪಮೆಯಿಂದಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ವಿವರಣೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ತರ್ಕದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಚಚರ್ೆಯಿಂದಾಗಲಿ, ಅರೂಪ ದೇವಗಳ ಆಕಾರ, ಅಥವಾ ರಚನೆ ಅಥವಾ ಕಾಲಾವಧಿ ಅಥವಾ ಅಳತೆ ವಿವರಿಸಬಲ್ಲಿರಾ?

ಇಲ್ಲ ಭಂತೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಹಾಗಾದರೆ ಮಹಾರಾಜ ಅವರು ಇಲ್ಲವೆ?

ಅವರು ಇದ್ದಾರೆ ಭಂತೆ, ಆದರೂ ಅವರುಗಳ ಆಕಾರ ಅಥವಾ ರಚನೆ ಕಾಲಾವಧಿ ಅಥವಾ ಅಳತೆ ವಿವರಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅರೂಪ ದೇವತೆಗಳು ಇದ್ದರೂ ಸಹಾ, ಅವುಗಳ ಆಕೃತಿ, ರಚನೆ, ಕಾಲಾವಧಿ ಅಥವಾ ಅಳತೆ ವಿವರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಇದ್ದರೂ ಸಹಾ ಅದರ ರಚನೆ, ಆಕೃತಿ, ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅಳತೆ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. (ಅರೂಪ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅರಿಯಬಹುದು, ಆದರೆ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಆಕೃತಿಯಿಂದ ರಚನೆಯಿಂದ ಕಾಲಾವಧಿಯಿಂದ, ಅಳತೆಯಿಂದ, ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ).

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಾನು ನಿಬ್ಬಾಣವು ಅಮಿಶ್ರಿತ ಪರಮಸುಖ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೂ ಅದನ್ನು ಉಪಮೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ವಿವರಣೆಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಿಸಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ತರ್ಕದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಚಚರ್ೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಆಕೃತಿ, ರಚನೆ ಕಾಲಾವಧಿ ಅಥವಾ ಅಳತೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಂತೆ, ಯಾವುದಾದರೂ ನಿಬ್ಬಾಣದ ಲಕ್ಷಣವು ಪರವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತ ಇರಲೇಬೇಕು. ಅಂತಹವನ್ನು ಉಪಮೆಯಿಂದ ಸಾಕ್ಷೀಕರಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ನಿಬ್ಬಾಣದಂತಹುದು ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳ, ಕೆಲ ಲಕ್ಷಣಗಳಂತು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿವೆ.

ಓಹ್ ಎಂತೆಂಥ ಮಧುರ ವಚನವನ್ನು ನುಡಿದಿರಿ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನುಡಿಯಿರಿ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯವು ತಳಮಳಿಸುತಿಹುದು, ನೀವೇನಾದರೂ ಅದರ ಒಂದು ಗುಣವನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಿದಲ್ಲಿ, ಅದು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಜ್ವರವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವುದು. ಓ ಭಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಪದಗಳ ಸಿಹಿ ತಂಗಾಳಿಯಿಂದ ಹೃದಯವನ್ನು ಹಗುರಗೊಳಿಸಿ.

ಓಹ್ ಮಹಾರಾಜ, ಕಮಲದ ಒಂದು ಗುಣವು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಎರಡು ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಯ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದ ನಾಲ್ಕು ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಆಹಾರದ ಐದು ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ಹತ್ತು ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಮಣಿರತ್ನದ ಮೂರು ಗುಣಗಳು, ಕೆಂಪು ಶ್ರೀಗಂಧದ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತ ಶಿಖರದ ಐದು ಗುಣಗಳು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವ ಕಮಲದ ಒಂದು ಗುಣವು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿದೆ?(185)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕಮಲವು ಜಲದಿಂದ ಮಲಿನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ (ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ). ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಪಾಪ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಕಮಲದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಗುಣ ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಜಲದ ಯಾವ ಎರಡು ಗುಣಗಳು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿದೆ. (186)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನೀರು ತಂಪಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ತಾಪವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ತಂಪಾದುದು, ಇದು ಪಾಪಸ್ಥಿತಿಗಳ ಜ್ವರವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿ ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಜಲದಲ್ಲಿರುವ ನಿಬ್ಬಾಣದ ಒಂದು ಗುಣ ಮತ್ತು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಜಲವು ಜನರ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಾಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸುವುದೋ, ಅವರ, ದಣಿವು, ದಾಹ, ಒತ್ತಡ ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೂರ ಮಾಡುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ತನ್ಹಾದ ತೀವ್ರ ಬಯಕೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಸಂತೃಪ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಮೂರು ವಿಧದ ಕಾಮ ತನ್ಹಾ, ಭವತನ್ಹಾ ಮತ್ತು ವಿಭವತನ್ಹಾಗಳನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡು ಜಲದ ಗುಣಗಳು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಔಷಧಿಯ ಯಾವ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿವೆ?(187)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ವಿಷದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದವರು, ಔಷಧಕ್ಕೆ ಶರಣು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಕ್ಲೇಷ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿರುವರೆಲ್ಲಾ ನಿಬ್ಬಾಣಕ್ಕೆ ಶರಣು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಔಷಧಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಥಮ ಗುಣವು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಔಷಧಿಯು ರೋಗಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಔಷಧಿಯಲ್ಲಿರುವ ದ್ವಿತೀಯ ಗುಣವು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯು ಇದೆ ಮತ್ತು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಔಷಧವು ಸರ್ವ ರೋಗ ನಿವಾರಣ ಅಮೃತದಂತಿದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ಸರ್ವ ದುಃಖ ನಿವಾರಕ ಅಮರತ್ವವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಔಷಧಿಯಲ್ಲಿರುವ 3ನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಅದು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹಾ ಇದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಮಹಾ ಸಾಗರದ ಯಾವ ನಾಲ್ಕು ಗುಣಗಳು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹಾ ಇದೆ.? (188)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರವು ಶವಗಳಿಂದ ಕೂಡಿಲ್ಲವೊ, ಶವಶೂನ್ಯವೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ಸರ್ವಕ್ಲೇಷಗಳಿಂದ ಶೂನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವಂತಹ ಸಮುದ್ರದ ಒಂದನೇ ಗುಣವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಓ ಮಹಾರಾಜ ಹೇಗೆ ಸಮುದ್ರವು ಬೃಹತ್ತಾಗಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಅದರಲ್ಲಿ ಹರಿದರೂ ಸಹಾ ತುಂಬುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ಬೃಹತ್ತಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟೋ ಜೀವಿಗಳು ನಿಬ್ಬಾಣಪ್ರಾಪ್ತಿ ಪಡೆದರೂ ಸಹಾ ಅದು ತುಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯು ಇರುವಂತಹ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ಎರಡನೇ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಮಹಾಸಮುದ್ರವು ಬೃಹತ್ ಜೀವಿಗಳ ಅವಾಸಸ್ಥಾನವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ಪರಮಶ್ರೇಷ್ಠ ಆರ್ಯರ (ಅರಹಂತರ) ಅವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆ. (ಅರಹಂತರಾದರೋ ಕ್ಷೀಣಾಸವ ವಿಮಲರು ಮತ್ತು ಸ್ವಪ್ರಭುತ್ವ ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ). ಇದೇ ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯು ಸಹಾ ಇರುವ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ಮೂರನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರವು ಅಲೆಗಳ ಸುಕುಸುಮಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯ ಜ್ಞಾನದ ಮತ್ತು ವಿಮುಕ್ತಿಯ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯು ಇರುವಂತಹ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯು ಇರುವಂತಹ ಆಹಾರದ ಐದು ಗುಣಗಳು ಯಾವುವು? (189)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಆಹಾರವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಜೀವಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿರುವಂತಹ, ಆಹಾರದ ಪ್ರಥಮ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಆಹಾರವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಗೊಂಡಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಇದ್ದಿಬಲವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಬ್ಬಾನದಲ್ಲಿಯು ಇರುವಂತಹ ಆಹಾರದ ಎರಡನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಆಹಾರವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಅಕರವೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸದಾಗ, ಜೀವಿಗಳ ಪವಿತ್ರ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಅದೇ ಅಕರವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿರುವಂತಹ ಆಹಾರದ ಮೂರನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಆಹಾರವು ಸರ್ವಜೀವಿಗಳ ದುಃಖ ಉತ್ಪತ್ತಿಗೆ ತಡೆಹಾಕುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದಂತಹ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಪಾಪಕ್ಲೇಷಗಳ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಗೆ ತಡೆಹಾಕುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲೂ ಇರುವಂತಹ ಆಹಾರದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಆಹಾರವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದುರ್ಬಲತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ನೋವುಗಳನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವಾಗ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಗೊಂಡಾಗ ಎಲ್ಲಾರೀತಿಯ ದುರ್ಬಲತೆಗಳು ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳು ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯು ಇರುವಂತಹ ಆಹಾರದ ಐದನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿರುವಂತಹ ಆಕಾಶದ 10 ಗುಣಗಳು
ಯಾವುವು? (190)


ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲವೋ, ಜೀಣರ್ಿಸುವಿಕೆ (ಕೊಳೆಯುವಿಕೆ/ವೃದ್ಧವಾಗುವಿಕೆ) ಇಲ್ಲವೋ, ಮೃತ್ಯುವಿಲ್ಲವೋ, ಅಳಿಯುವಿಕೆಯಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೇ ಉದಯಿಸುವಿಕೆಯಿಲ್ಲವೋ, ಅಜೇಯವಾದುದೋ, ಕುಗ್ಗಿಸಲಾರದಂತಹುದೋ, ಚೋರರಿಂದ ಅಪಹರಣವಾಗದಂತಹುದೋ, ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಂಟದಂತಹುದು (ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದಂತಹುದು) ಪಕ್ಷಿಗಳ ಹಾರಾಟ ಕ್ಷೇತ್ರವೋ, ನಿರಾವರಣವು, ಅನಂತವು ಆಗಿದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ (ಅಜಾತವು (ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ), ಅಜೀಯ (ಅಜೀರ್ಣ)ವೂ, ಅಮರವು, ಅನುದಯವು, ಅಳಿಯದೆ ಇರುವಂತಹುದು, ಅಜೇಯವು, ಅಚೋರ ಹರಣವು, ಅನಿಸ್ಸಿತ್ತಂ (ಅಂಟದೆ, ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವಂತಹುದು), ಅರಹಂತರ ಕ್ಷೇತ್ರವು ನಿವರ್ಿಘ್ನ (ನಿರಾವರಣವು)ವು ಮತ್ತು ಅನಂತವು ಅಗಿದೆ. ಇವೇ ಆ ಆಕಾಶದ ಹತ್ತು ಗುಣಗಳು, ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿ ಇವೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಮಣಿರತ್ನದಲ್ಲಿದೆ.(191)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಮಣಿರತ್ನವು ಎಲ್ಲಾ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾನವು ಸಹಾ ಮಣಿರತ್ನವು ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ಮಣಿರತ್ನವು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ. ಇವೇ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿರುವ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಮಣಿರತ್ನದಲ್ಲಿದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವ ಕೆಂಪು ಶ್ರೀಗಂದ ಗುಣಗಳು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ? (192)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಕೆಂಪು ಶ್ರೀಗಂಧವು (ಲೋಹಿತ ಚಂದನ) ಅತಿ ಕಡುಕಷ್ಟಕರವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ದುರ್ಲಭವೇ (ದುಸ್ತರ) ಆಗಿದೆ. ಇದೇ ಲೋಹಿತ ಚಂದನದ ಪ್ರಥಮ ಗುಣವಾಗಿದೆ ಮಹಾರಾಜ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಲೋಹಿತ ಚಂದನವು ತನ್ನ ಸೌಗಂಧದಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನವಾದುದು ಆಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ. ಇದೇ ಲೋಹಿತ ಚಂದನದಲ್ಲಿರುವ ದ್ವಿತೀಯ ಗುಣವು, ಅದು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಮತ್ತೆ ಮಹಾರಾಜ, ಲೋಹಿತ ಚಂದನವನ್ನು ಸಜ್ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಆರ್ಯ ಸಜ್ಜನರು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇದೇ ಲೋಹಿತ ಚಂದನದಲ್ಲಿರುವ ಮೂರನೆಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಇದು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿಯು ಇದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಮೂರು ಗುಣಗಳು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿದೆ?(193)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ತುಪ್ಪವು ಅತ್ಯಂತ ಸುಮಧುರವಾದ ವರ್ಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ಗುಣವರ್ಣ ಸಂಪನ್ನವಾಗಿದೆ, ಇದೇ ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿರುವಂತಹ ತುಪ್ಪದ ಪ್ರಥಮ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ತುಪ್ಪವು ಸುಂಗಧ ಸಂಪನ್ನವಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ಶೀಲಸುಗಂಧ ಸಂಪನ್ನವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿರುವಂತಹ ತುಪ್ಪದ ದ್ವಿತೀಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ತುಪ್ಪವು ಸ್ವಾದಿಷ್ಟ ರಸಸಂಪನ್ನವಾಗಿದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ, ಇದೇ ನಿಬ್ಬಾನದಲ್ಲಿರುವಂತಹ ತುಪ್ಪದ ತೃತೀಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಯಾವ ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿರುವ ಗುಣಗಳು ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಲ್ಲಿದೆ.(194)
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಪರ್ವತ ಶಿಖರವು (ಗಿರಿಶಿಖರವು), ಅತಿ ಉಚ್ಛವೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ಅತಿ ಉಚ್ಛ ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಇದು ಗಿರಿಶಿಖರದಲ್ಲಿನ ಪ್ರಥಮ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಅದು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಗಿರಿಶಿಖರವು ಅಚಲವು ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ ಅಚಲವಾಗಿದೆ. ಇದು ಗಿರಿಶಿಖರದಲ್ಲಿನ ದ್ವಿತೀಯ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಗಿರಿಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಸಸ್ಯಗಳಾಗಲಿ, ಕಸವಾಗಲಿ ಇರಲಾರವು, ಬೆಳೆಯಲಾರವು, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲಿ ಕ್ಲೇಷಗಳು ಉದಯಿಸಲಾರವು, ಇದೇ ಗಿರಿಶಿಖರದಲ್ಲಿನ ನಾಲ್ಕನೇ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಗಿರಿಶಿಖರವು ಯಾವುದೇರೀತಿಯ ಪಕ್ಷಪಾತದಿಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಪೂವರ್ಾಗ್ರಹಪೀಡಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಸಹಾ. ಇದೇ ಮಹಾರಾಜ ಗಿರಿಶಿಖರದಲ್ಲಿರುವ ಐದನೇ ಗುಣವು ನಿಬ್ಬಾಣದಲ್ಲೂ ಇದೆ.
ಸಾಧು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ! ಬಹುಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿವರಣೆ ಹಾಗು ಉಪಮೆಗಳಿಂದ ನುಡಿದಿರಿ, ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಾನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ.


11. ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರದ ಪ್ರಶ್ನೆ

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನೀವು ಹೇಳುವಿರಿ ನಿಬ್ಬಾಣವು ಅತೀತವಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಭವಿಷ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ವರ್ತಮಾನವೂ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಉತ್ಪನ್ನವಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಅನುತ್ಪನ್ನವು ಅಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ಪಾದನೀಯವೂ ಅಲ್ಲ ಎನ್ನುವಿರಿ. ಆದರೆ ಹೀಗಾದರೆ ಒಬ್ಬ ಸಮ್ಯಕ್ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿ, ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆತನು ಮೊದಲೇ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿರುವ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುವನೋ ಅಥವಾ ತಾನೇ ಉತ್ಪನ್ನಗೊಳಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವನೋ. (195)

ಮೊದಲನೆಯದು ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಎರಡನೆಯದು ಇಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಹೀಗಿರುವಾಗಲು ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆತನು ನಿಬ್ಬಾಣಧಾತುವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಿಬ್ಬಾಣದಾತು ಇದೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಜಟಿಲವಾಗಿರುವ ಇದಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕತ್ತಲೆ ಮಾಡದಿರಿ, ಅದನ್ನು ತೆರೆದಂತಹವರಾಗಿ, ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿ ಸರಳಗೊಳಿಸಿ. ನೀವು ಕಲಿತಿರುವುದೆಲ್ಲಾ ಬಳಸಿ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸುರಿಯಿರಿ. ಯಾವ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಜನರು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡಿರುವರೋ, ದಿಕ್ಕುತೋಚದೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಧುಮುಕುತ್ತಿರುವರೋ, ಸಂಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವರೋ, ಅಂತಹದೆಲ್ಲವನ್ನು, ಆ ದ್ವಂದ್ವವನ್ನು ಚದುರಿಸಿ, ಅದು ಭಲ್ಲೆಯಂತೆ ಚುಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದು.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣದಾತುವು ಅತಿ ಶಾಂತವಾದುದು, ಪರಮಸುಖವಾದುದು, ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಕರವಾದುದು, ಇರುವಂತಹುದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಯಾರು ಸಮ್ಯಕ್ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧಮ್ಮಪಾಲಿಸಿ (ಶೀಲವಂತಿಕೆ, ಇಂದ್ರೀಯ ಸಂಯಮ ಪಾಲಿಸಿ) ಜಿನಶಾಸನದ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಯೋಗ್ಯರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಸಂಖಾರಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವುದರಿಂದ ಗ್ರಹಿಸುವುದರಿಂದ, ಆತನು ತನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞಾದಿಂದಾಗಿ, ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುವನು. ಆತನು ಶಿಷ್ಯನಾಗಿದ್ದರೂ ಬುದ್ಧರ ಶಾಸನದಲ್ಲಿ ಅನುಷ್ಠಾನಬದ್ಧನಾದರೆ, ತನ್ನ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ, ಪನ್ಯಾದಿಂದ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುವನು ಮತ್ತು ನೀವು ಕೇಳಬಹುದು ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ದಶರ್ಿಸಬಹುದು? ಅದು ಖಿನ್ನತೆ ಮತ್ತು ಅಪಾಯಗಳ ಬಿಡುಗಡೆಯಿಂದಾಗಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಾಗಿ, ಶಾಂತತೆಯಿಂದಾಗಿ, ಪ್ರಸನ್ನತೆಯಿಂದಾಗಿ, ಪರಮಸುಖದಿಂದಾಗಿ, ಆನಂದದಿಂದಾಗಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯ ಗ್ರಹಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ, ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಿಂದಾಗಿ, ಶೀತಲತೆಯಿಂದಾಗಿ.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬನು ಪ್ರಚಂಡಾಗ್ನಿಯ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ, ಸೌದೆ, ಒಣಕಡ್ಡಿಗಳ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಸುಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಆತನು ಶಕ್ತಿಮೀರಿದ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಅದರಿಂದ ಪಾರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆದು ಆತನು ತಂಪಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಆತನಿಗೆ ಪರಮ ಹಿತಸುಖಕಾರಿಯಾದ ಅನುಭವವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿ, ತನ್ನ ಸಂಖಾರಗಳನ್ನು, ಅದರ ಆಗು ಹೋಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಮ್ಮಾರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರಿಯತೊಡಗಿದಾಗ, ಆತನು ನಿಬ್ಬಾಣದ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುವನು. ಆಗ ರಾಗ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಮೋಹದ ತ್ರಿಅಗ್ನಿಗಳು ಆರಿಹೋದಾಗ, ಹೇಗೆ ಕುಲುಮೆಯ ಅಗ್ನಿಯ ಭೀಕರವೋ ಹಾಗೆಯೇ ರಾಗ, ದ್ವೇಷ, ಮೋಹಾಗ್ನಿಗಳು ಸಹಾ ಎಂದು ಅರಿತು, ಹೇಗೆ ಕುಲುಮೆಯಿಂದ ಪಾರಾಗುವನೋ ಹಾಗೆಯೇ ಲೋಭ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಮೋಹಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಿ ನಿಬ್ಬಾಣದ ತಂಪಾದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಪಡೆಯುವನು.

ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಊಹಿಸಿ, ಒಬ್ಬನು ಹಾವುಗಳ, ನಾಯಿಗಳ ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಶವಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹೊಂಡದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಶವಗಳ ಕೂದಲುಗಳಲ್ಲೇ ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಆತನಿಗೆ ತನ್ನ ಭೀಭತ್ಸ, ಅಸಹ್ಯಕರ ಸ್ಥಿತಿ ಗಮನಿಸಿ ಆತನು ಅಪಾರ ಪರಿಶ್ರಮಪಟ್ಟು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಪಾರಾಗಿ ಶವಗಳಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸುಖದ ಅನುಭೂತಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಯೋಗ್ಯವಾದ  ಜೀವನ ನಡೆಸಿ ತನ್ನ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ, ಪ್ರಜ್ಞಾದಿಂದಾಗಿ ನಿಬ್ಬಾಣದ ಪರಮಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವನು. ಹೇಗೆ ಶವಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಅಸಹ್ಯಿಸುವನೋ ಹಾಗೆಯೇ ಆತನು ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಅಸಹ್ಯಿಸುವನು. ಶವಗಳ ಗುಂಡಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಂತೆ ಆತನು ಕ್ಲೇಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನಿಬ್ಬಾಣ ಪಡೆಯುವನು.

ಅಥವಾ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಶಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದ ಮನುಷ್ಯನು, ಭಯದಿಂದ, ಕಂಪನದಿಂದ ಕೂಡಿ ಅಸಮಾನ್ಯ ವೀರತನದಿಂದ, ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ಕ್ಷೇಮಕರವಾದ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಆತನು ನಿರಾಳವಾದ, ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಆನಂದವನ್ನು ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯರೀತಿಯ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ, ಪ್ರಜ್ಞಾದಿಂದ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಆತನು ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಕಂಪನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಜನ್ಮದಿಂದ, ಮುಪ್ಪಿನಿಂದ, ರೋಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಗುವ ದುಃಖದಿಂದಾಗಿ ಭೀತನಾಗಿ ಆತನು ಯೋಗ್ಯ ಜೀವನ ಆಚರಿಸಿ, ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನವನ್ನಾಗಿ ಪಡೆಯುವನು.

ಅಥವಾ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಒಬ್ಬನು ಕೊಳಕಾದ, ಕಸ, ನಾನಾ ಕಶ್ಮಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕೆಸರಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ತನ್ನ ಅಪ್ರತಿಮ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಆತನು ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಒಂದು ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಕಲೆರಹಿತವಾದ, ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆತನು ಪರಮಾನಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೆಲ್ಲರೂ ಯೋಗ್ಯಜೀವನದಿಂದಾಗಿ, ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಆತನು ಕಲೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕ್ಲೇಷಗಳ ಕೆಸರಿನಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೇಗೆ ಕೆಸರು, ಕಶ್ಮಲಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಆತನು ಬಂದನೋ ಹಾಗೆಯೇ ಆತನು ಕೀತರ್ಿ, ಪ್ರಶಂಸೆ, ಅಪಾಯಗಳ ಕೆಸರಿನಿಂದ, ಚಿತ್ತ ಕ್ಲೇಷಗಳ ಕಶ್ಮಲಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗಿ ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ನಿಬ್ಬಾಣದೆಡೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ಮತ್ತೆ ನೀವು ಕೇಳಬಹುದು, ಹೇಗೆತಾನೆ ಆತನು ಯೋಗ್ಯಜೀವನದಿಂದಾಗಿ ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ? ಎಂದು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ಆತನು ಸಮ್ಯಕ್ ಜೀವನದ ಶೀಲವಂತಿಕೆಯಿಂದ, ಸರಿಯಾದ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವನು. ಹೀಗೆ ಆತನು ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳ ವಿಕಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಆತನು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಆಗ ಆತನು ಜನ್ಮವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ರೋಗವನ್ನು, ಮುಪ್ಪನ್ನು ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆತನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸುಖ ಕಾಣಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಆತನು ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುಖವೆಂದು ಗ್ರಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನಿಗೆ ಆದಿ, ಅಮರ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವ್ಯಾವುದು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನಿಗೆ ಹಿಡಿಯಲು ಅಥವಾ ತೃಪ್ತಿಪಡುವಂತಹುದು ಯಾವುದೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಮಹಾರಾಜ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆ ಇಡೀದಿನ ಕಾಯಿಸಿದಾಗ ಅದು ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ಕೆಂಪಾಗುತ್ತದೆ, ದಹಿಸುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ತುದಿಗಳಾಗಲಿ, ಮಧ್ಯಭಾಗವಾಗಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾದಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ಸಮ್ಯಕ್ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವರೋ, ಆತನು ಸರಿಯಾದ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಸಂಖಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಸತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಜನ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ, ಮುಪ್ಪಿನ ಬಗ್ಗೆ, ರೋಗದ ಬಗ್ಗೆ, ಮರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ಪುನರಾವತರ್ಿತವಾಗುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಆತನು ಯಾವುದೇ ಸುಖವನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಆನಂದವಾಗಲಿ ಕಾಣಲಾರ. ಹಾಗೆಯೇ ಅದರಲ್ಲಿ ಆತನು ಆದಿಯನ್ನು, ಮಧ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಲಾರ. ಹಿಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ಆತನು ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೇ ಕಾಣಲಾರ. ಮತ್ತು ಆತನಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕತೆ, ಅಪಾಯವೇ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅಸಹ್ಯಿಸುವಿಕೆಯೇ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಆತನಿಗೆ ಯಾವುದು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದು ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನಿಗೆ ವಿರಾಗ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜ್ವರ ಬಂದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಕ್ಷೇಮಕರ ಶರಣು ಕಾಣದೆ, ಆತನು ಪುನರಾವತರ್ಿತ ಜನ್ಮಗಳಿಂದಾಗಿ ವಿರಾಗ ತಾಳುತ್ತಾನೆ. ಹೇಗೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಎಸೆದಾಗ ಹೇಗೆ ಆತನು ಯಾವ ರಕ್ಷಣೆ, ಶರಣು ಕಾಣದೆ ಕಂಗಾಲಾಗುವನೋ ಹಾಗೆ ಆತನಲ್ಲಿ ಅರತಿಯು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಅಸಂತೋಷವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆತನಿಗೆ ಯಾವುದು ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹವಾದುದು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನಿಗೆ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವೇ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನು ಹೀಗೆ ಗ್ರಹಿಸುವಾಗ, ಕ್ಷಣಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಭದ್ರತೆ ಕಾಡುವುದು, ಆತನ ಚಿಂತನೆಯು ಹೀಗಿರುತ್ತದೆ: ಈ ಅನಂತ್ಯ ಸಂಭವಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಅಗ್ನಿಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಉರಿಯುವುದೇ ಕಾಣಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವಿಕೆಯೇ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ತುಂಬ ನೋವು, ನಿರಾಶೆಯೇ ಇದೆ. ಇದ್ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದ ಭವವಿಲ್ಲದ, ಪರಮಶಾಂತವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಿತಿಗಳ ನಿರೋಧ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ, ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳಿಂದ, ಉಪಾದಿಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತವಾದ ತನ್ಹಾದ ಅಂತ್ಯಸ್ಥಿತಿಯಾದ, ಭಾವೋದ್ರೇಕವಿಲ್ಲದ, ಶಾಂತವಾದ ನಿಬ್ಬಾಣವಿದ್ದಿದ್ದರೆ? ಮತ್ತು ಆಗಲೇ ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಾರುತ್ತದೆ, ಭವವಿಲ್ಲದ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಶಾಂತತೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಕೊನೆಗೂ ಶರಣುವನ್ನು ಪಡೆದೆ ಎಂದು ತೃಪ್ತಿತಾಳುತ್ತಾನೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬನು ಅಪರಿಚಿತ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗ ತಪ್ಪಿರುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಮಾರ್ಗದ ಅರಿವು ಮೂಡಿ, ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಆತನು ಆನಂದಿತನಾಗಿ ನಾನು ಕೊನೆಗೂ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದೆ ಎಂದು ನಲಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆತನು ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ಜನ್ಮಗಳ ಸರಣಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ: ದುಃಖದಿಂದ, ನೋವಿನಿಂದ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿದ ಅನಂತ್ಯವಾದ ಸಂಭವಿಸುವಿಕೆಯು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಅಗ್ನಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವಿಕೆಯು ಇಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲೇ ಪರಮಶಾಂತತೆಯಿದೆ, ಅದು ಮಾತ್ರ ಮಧುರವಾಗಿದೆ, ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಿತಿಗಳ ನಿರೋಧವಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಉಪಾದಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯದು, ತಂಪಾದ ಅಂತ್ಯಸ್ಥಿತಿಯದು, ಭಾವೋದ್ರೇಕವಿಲ್ಲದ, ಪರಮಶಾಂತವಾದ, ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಒಬ್ಬನು ತಲುಪಿದರೆ ಹೇಗೆ? ಮತ್ತು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆತನು ಚಿತ್ತವು ಹಾರಿ ಆ ಭವವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿ ಶಾಂತತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಆತನು ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ: ಕೊನೆಗೂ ನಾನು ಶರಣುವನ್ನು ಪಡೆದೆನು ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಆತನು ಸಂಖಾರ ನಿರೋಧಕ್ಕೆ ಪರಿಶ್ರಮಬದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗರೂಕತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆನಂದದಿಂದ ಸಮತೋಲನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಆತನು ಕ್ಷಣಿಕತೆಯ ಆಚೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠಫಲವಾದ ಅರಹತ್ವಫಲ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಆತನು ತನ್ನ ಜೀವನ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸಿ, ಈ ರೀತಿ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸಾಧು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ಇದು ಹೀಗಿರುವುದರಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಸಹಾ ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಒಪ್ಪುತ್ತೆನೆ.

12. ನಿಬ್ಬಾಣ ಸನ್ನಿಹಿತ ಪನ್ಹೊ (ನಿಬ್ಬಾಣ ನೆಲೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ)

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಿಬ್ಬಾಣವು ನೆಲೆಯಾಗಿರುವ ಪ್ರದೇಶವು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿರುವುದೇ ಅಥವಾ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿರುವುದೇ ಅಥವಾ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿರುವುದೇ ಅಥವಾ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿರುವುದೋ ಅಥವಾ ಮೇಲಿದೆಯೋ ಅಥವಾ ಕೆಳಗಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ದಿಗಂತ (ಕ್ಷಿತಿಜ)ದಲ್ಲಿದೆಯೇ? (196)

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣವಿರುವ ಪ್ರದೇಶ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಉತ್ತರದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮೇಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಳಗಾಗಲಿ ಅಥವಾ ದಿಗಂತ (ಕ್ಷಿತಿಜ)ದಲ್ಲಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ.

ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಿಬ್ಬಾಣವೇ ಇಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಯಾರು ಅದನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿರುವರೋ ಅವರ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವು ವ್ಯರ್ಥ ಮತ್ತು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಇದರ ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಭಂತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಲಗಳು ಮತ್ತು ತೋಟಗಳಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಹೂಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮರಗಳಿಂದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಗಣಿಗಳಿಂದ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳು ಇರುತ್ತವೋ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾಗಸೇನ, ನಿಬ್ಬಾಣವು ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಇರುವುದಾದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅದನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು (ಪಡೆಯಬಹುದು). ಆದರೆ ಅದು ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದರಿಂದಾಗಿ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಘೋಷಿಸುವುದು ಏನೆಂದರೆ ನಿಬ್ಬಾಣವೇ ಇಲ್ಲ, ಯಾರು ಅದನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುವರೋ ಅದು ವ್ಯರ್ಥ ಎಂದು.

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣವಿರುವಂತಹ ಯಾವ ಪ್ರದೇಶವು ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆದರೂ ನಿಬ್ಬಾಣವಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ಜೀವನವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸಿರುವರೋ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಜ್ಞಾನಯುತವಾದ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಬಹುದು. ಹೇಗೆ ಅಗ್ನಿಯು ಇರುವುದೋ ಮತ್ತು ಆದರೂ ಅಗ್ನಿಯು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಮೃತ್ಯುರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿ ಇಲ್ಲವೋ, ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಎರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಉಜ್ಜಿದಾಗ ಅಗ್ನಿಯು ಬರುವುದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣವು ಇದೆ. ಆದರೂ ಅದು ಇರಬಹುದಾದಂತಹ ಯಾವ ಪ್ರದೇಶವೂ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾರೆಲ್ಲರೂ ಜೀವನವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಯೋಚಿತವಾದ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಬಹುದು.

ಮತ್ತೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಚಕ್ರವತರ್ಿಯ ಬಳಿ ಏಳು ರತ್ನಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಅವೆಂದರೆ ಚಕ್ರರತ್ನ, ಆನೆರತ್ನ, ಅಶ್ವರತ್ನ, ಮಣಿರತ್ನ, ಸ್ತ್ರೀರತ್ನ, ಗೃಹಪತಿರತ್ನ (ವಾಣಿಜ್ಯಮಂತ್ರಿ) ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕರ (ಬುದ್ಧಿವಾದ) ರತ್ನ ಮತ್ತು ಈ ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳು ದೊರಕಬಹುದಾದಂತಹ ಯಾವ ಪ್ರದೇಶವೂ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಚಕ್ರವತರ್ಿಯು ತನ್ನನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಅವು ಸ್ವಯಂ ಆಗಿ ಉದ್ಭವವಾಗಿ ಆತನಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಬ್ಬಾಣವು ಇದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯಾರು ಸಮ್ಯಕ್ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿ, ಜ್ಞಾನ ಉಚಿತವಾದ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನಾವು ನಿಬ್ಬಾಣವು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿದೆವು ಎಂದು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಆದರೆ ಜೀವನವನ್ನು ಯೋಗ್ಯಗೊಳಿಸಲು, ಸಮ್ಯಕ್ ಜೀವನವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಲು ನೆಲೆಯಾವುದಾದರೂ ಇರಬೇಕಲ್ಲ?

ಹೌದು ಮಹಾರಾಜ, ಅಂತಹ ಸ್ಥಳವೊಂದಿದೆ.

ಯಾವುದು ಆ ಸ್ಥಾನ.

ಶೀಲವೇ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾವಾಗ ಆತನು ಶೀಲದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನೋಚಿತವಾದ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ, ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಆತನು ಎಲ್ಲೇ ಇರಲಿ, ಅದು ಸಕ್ಕಯವನ ದೇಶವಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಚೀನಾ ಅಥವಾ ವಿಲಾತ ಅಥವಾ ಅಲಸಂದ (ಅಲೆಗ್ಸಾಂಡ್ರಿಯ) ಅಥವಾ ನಿಕುಂಬಾ ಅಥವಾ ಕಾಶಿಕೋಶಲ ಅಥವಾ ಕಾಶ್ಮೀರ, ಗಂಧಾರ ಅಥವಾ ಪರ್ವತಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಆಗಲಿ, ಆತನು ಸಮ್ಯಕ್ ಜೀವನದಿಂದ ಹಾಗು ಜ್ಞಾನೋಚಿತ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ, ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸುವನು. ಹೇಗೆ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ಚಕ್ಷುವಿರುವವನು ಆತನು ಸಕ್ಕಯವನ, ಚೀನಾ, ವಿಲಾತ, ಅಲಸಂದ, ನಿಕುಂಬ, ಕಾಶಿ, ಕಾಶ್ಮೀರ, ಪರ್ವತಶಿಖರ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಇನ್ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ, ಆತನು ಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಾಣುವನು. ಅದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಯಾರು ಸಮ್ಯಕ್ ಜೀವನದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಯೋಚಿತ ಗಮನಹರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ, ಆತನು ಯಾವುದೇ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿರಲಿ ಆತನು ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಸಾಧು ಭಂತೆ ನಾಗಸೇನ, ನೀವು ನಿಬ್ಬಾಣದ ಕುರಿತು ಉಪದೇಶಿಸಿದಿರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಕುರಿತು ಹಾಗೆಯೇ ಶೀಲದ ಲಾಭಗಳನ್ನು, ವಿವರಿಸಿದಿರಿ, ಮತ್ತು ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪತ್ತಿ (ಲೋಕೊತ್ತರ ಪ್ರಾಪ್ತಿ) ದಶರ್ಿಸಿರುವಿರಿ, ಧಮ್ಮಧ್ವಜವನ್ನು ಹಾರಿಸಿರುವಿರಿ, ಧಮ್ಮ ನೇತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರುವಿರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀವು ಶ್ರೇಷ್ಠರ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ ಅಫಲಕಾರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿಸಿರುವಿರಿ, ಓ ಗಣಿವರಪವರ ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ಒಪ್ಪುವೆನು.

2ನೆಯ ವೆಸ್ಸಂತರ ವರ್ಗ ಮುಗಿಯಿತು (ಇದರಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ)